IV SA/Wa 1922/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2010 r. sprawy ze skargi T. N. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania - oddala skargę - Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. nr [...] Minister Środowiska, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 kpa, uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż T. N. pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. zwrócił się do Wojewody [...] o wyłączenie działek o nr [...] z obwodu łowieckiego nr [...] w woj.[...]. Wojewoda [...], powołując się na dyspozycję art. 7 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie wydał w dniu [...] maja 2009 r. postanowienie o przekazaniu ww. pisma Marszałkowi Województwa. Pismem z dnia [...] maja 2009 r. zażalenie na powyższe postanowienie Wojewody złożył T. N. Rozpoznając zażalenie Minister Środowiska powołując się na treść art. 27 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie i art. 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa podniósł, że podziału na obwody łowieckie oraz zmiany granic tych obwodów dokonuje w obrębie województwa właściwy sejmik województwa, w drodze uchwały, po zasięgnięciu opinii właściwego dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i Polskiego Związku Łowieckiego, a także właściwej izby rolniczej. Uchwała sejmiku województwa podejmowana w tej sprawie jest aktem prawa miejscowego obowiązującym na terenie województwa. Nie znajduje więc uzasadnienia zastosowanie w omawianym przypadku przepisów kpa, albowiem przedmiotowa sprawa nie jest sprawą administracyjną. Nie dotyczy jej również tryb przekazywania pism według właściwości, o którym mowa w art. 65 § 1 kpa, gdyż pismo T. N. z dnia [...] kwietnia 2009 r., będące w istocie czynnością materialno-techniczną, nie spowodowało wszczęcia postępowania administracyjnego. Obszerną skargę na powyższe rozstrzygnięcie Ministra Środowiska złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. N., w szczególności domagając się wyłączenia z obwodu łowieckiego nr [...] w woj. [...] działek nr [...]. Skarżący podniósł, że grunty te wbrew prawu i jego woli zostały w dniu [...] kwietnia 2007 r. oddane przez Starostę 1 Sygn. akt IV SA/Wa 1922/09 W. w dzierżawę Kołu Łowieckiemu "S.". Wydzierżawienie gruntów bez zgody skarżącego stanowi w jego ocenie naruszenie fundamentalnych zasad konstytucyjnych, zagraża zdrowiu i życiu skarżącego i jego rodziny oraz prowadzi do zniszczenia naturalnego ekosystemu tego terenu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - związany zarzutami i wnioskami skargi uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zarzuty w niej podniesione należy uznać za chybione. Z treści art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa wynika, iż organ odwoławczy rozpoznając zażalenie od postanowienia organu I instancji może uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie pierwszej instancji. Organ wydaje takie orzeczenie wówczas, gdy postępowanie przed organem pierwszej instancji było bezprzedmiotowe. Przesłanka bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego wystąpi m. in. wówczas, gdy nie było podstaw do rozpoznania sprawy w drodze postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 1 kpa kodeks ten normuje postępowanie: 1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, 2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt. 1, 3) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami administracji 2 Sygn. akt IV SA/Wa 1922/09 rządowej i organami jednostek samorządu terytorialnego oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2, 3) w sprawach wydawania zaświadczeń. Postępowanie określone w pkt. 1 pkt 1 kpa to tzw. postępowanie ogólne, którego celem jest wiążące ustalenie konsekwencji norm prawa materialnego, w odniesieniu do konkretnie oznaczonego adresata w sprawie indywidualnej, przez organ administracji publicznej w formie decyzji. Przepisy normujące to postępowanie mają zastosowanie wówczas, gdy spełnione są przesłanki określone w tym przepisie, wskazujące na typ organu stosującego prawo, norm prawnych przez ten organ stosowanych, decyzji stosowania prawa oraz sprawy będącej przedmiotem tej decyzji. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, iż organ administracji publicznej wyraża stanowisko w formie decyzji tylko w tym przypadku, gdy taką formę działania przewiduje konkretny przepis prawa materialnego, przy czym orzeczenie o uprawnieniach danego podmiotu lub nałożenie obowiązku związane jest ściśle z wykazaniem przez organ upoważnienia do takiego działania. Ponadto podkreślić należy, że z przyjmowanego w teorii prawa rozróżnienia między aktami stosowania i aktami stanowienia prawa wynika, że w ogólnym postępowaniu administracyjnym nie jest dopuszczalne załatwianie spraw ogólnych w formie aktów stanowienia prawa, które są wydawane w innych niż uregulowane w kodeksie postępowania administracyjnego postępowaniach i w innych procedurach tworzenia prawa. Odnosząc powyższe rozważania do treści żądania T. N. zawartego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2009 r., w którym skarżący zwrócił się o wyłączenie działek nr [...] z obwodu łowieckiego, stwierdzić należy, że żądanie to nie mieści się w katalogu spraw rozstrzyganych decyzją administracyjną. Stosownie do treści art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 127, poz. 1066) podziału na obwody łowieckie oraz zmiany granic tych obwodów dokonuje w obrębie województwa właściwy sejmik województwa, w drodze uchwały, po zasięgnięciu opinii właściwego dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i Polskiego Związku Łowieckiego, a także właściwej izby rolniczej. Z powyższego przepisu wynika zatem, że zmiana granic obwodu łowieckiego dokonana może być tylko w drodze uchwały właściwego sejmiku województwa. Uchwała ta, zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie 3 Sygn. akt IV SA/Wa 1922/09 województwa (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 z późn. zm.), stanowi akt prawa miejscowego powszechnie obowiązujący na obszarze województwa, do podejmowania których to aktów nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Wyraźne określenie w przepisie prawa formy prawnej w jakiej może być dokonana zmiana granic obwodu łowieckiego, przesądza o tym, że sprawa objęta żądaniem skarżącego nie jest indywidualną sprawą z zakresu administracji publicznej rozstrzyganą w drodze decyzji administracyjnej, do której zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie, mocą którego organ ze względu na istniejącą od początku postępowania administracyjnego bezprzedmiotowość postępowania uchylił postanowienie wydane przez Wojewodę [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji odpowiada prawu. Z tych względów na podstawie art. 151 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. 4