IV SA/Wa 1925/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. T. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego oraz odroczenia wyznaczonego terminu egzekucji w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi postanawia: oddalić wniosek Pismem z dnia 15 listopada 2008 r. W. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 roku utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2008 roku ustalającą lokalizację dla inwestycji polegającej na budowie drogi przy ul. [...]. W dniu 8 maja 2008 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego oraz odroczenia ostatecznego terminu egzekucji wyznaczonego na dzień 14 maja 2009 r. do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. W uzasadnieniu podniesiono, iż pismem Biura Gospodarki Nieruchomościami z dnia 27 kwietnia 2009 r. został zakreślony ostateczny termin przejęcia nieruchomości skarżącej, na której ma powstać droga, na dzień 14 maja 2009 r. Termin ten został określony na podstawie postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w sprawie wezwania W. T. w celu wydania nieruchomości oraz na podstawie egzekucyjnego tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Skarżąca wskazała, iż od tych aktów prawnych zostały wniesione zarzuty i zażalenia, które nie zostały uwzględnione. Zdaniem skarżącej niewstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego spowoduje poniesienie przez nią niepowetowanych ciężkich strat materialnych i trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Nadto zaznaczyła, iż Prezydent W. wydał decyzję o pozwoleniu na budowę w oparciu o zaskarżoną do Sądu decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać uwzględniony. Przede wszystkim podkreślić należy, że udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, o jakim mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ), zwaną dalej Ppsa, możliwe jest jedynie w odniesieniu do takich aktów i czynności organów administracji publicznej, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej, sprawowanej przez sądy administracyjne. Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 Ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wobec tego stwierdzić należy, iż Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania jedynie w odniesieniu do takich postanowień, które zostały wydane w postępowaniu egzekucyjnym W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o wstrzymanie egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2009 r. wystawionego przez Prezydenta W. Wobec tego żądanie wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy odroczenie ostatecznego terminu egzekucji nie może zostać uwzględnione, ponieważ nie mieści się w zakresie kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Instytucja wstrzymania wykonania aktu bądź czynności odnosi się do aktów lub czynności będących przedmiotem zaskarżenia, jak również aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, z tym jednak wyjątkiem, iż nie obejmuje aktów i czynności podejmowanych w ramach postępowania egzekucyjnego, gdyż postępowanie to jest odrębne od procedury sądowoadministracyjnej, a orzeczenia w zakresie wstrzymania postępowania egzekucyjnego należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować. Wobec tego adresatem żądania skarżącej winien być właściwy organ egzekucyjny, a nie Sąd. Reasumując stwierdzić należy, iż z akt sprawy oraz argumentów podnoszonych przez skarżącą nie wynika, aby zaistniały okoliczności uprawniające Sąd do wstrzymania czynności egzekucyjnych, skoro przedmiotem oceny Sądu w tym zakresie mogą być jedynie akty organów egzekucyjnych, a nie same czynności egzekucyjne, dlatego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa postanowiono jak w sentencji.