IV SA/Wa 1928/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. i M. P. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2004 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego postanawia: – umorzyć postępowanie sądowe. J.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2004 r. w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2005 r. postępowanie sądowe w sprawie zostało zawieszone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z uwagi na śmierć uczestnika postępowania W. P. Następnie Sąd uzyskał informacje także o śmierci skarżącego J. P. W toku postępowania sądowego ustalono następców prawnych po zmarłym uczestniku oraz po zmarłym skarżącym. Wobec powyższego postępowanie sądowe, stosownie do art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, po.z 1270 zwana dalej P.p.s.a.), zostało podjęte postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2008 r. Pismami z dnia 19 listopada 2008 r. następcy prawni po zmarłym skarżącym tj. E. P. i M. P. cofnęli skargę na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2004 r. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że dokonane w/w pismami procesowym cofnięcie skargi jest dopuszczalne oraz skuteczne w świetle przepisu art. 60 ustawy P.p.s.a, zgodnie z którym, w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.