IV SA/Wa 193/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. T. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia wizy krajowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. V. T., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wraz ze skargą na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie cofnięcia wizy krajowej, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pełnomocnik skarżącego podniósł, że wywody zawarte w skardze odnoszą się również do przedmiotowego wniosku. Ponadto wskazał, że skarżący jest niezbędny w gospodarstwie z uwagi na trwające prace budowlane w budynkach inwentarskich oraz wykonywanie obrządku inwentarza jak i przygotowania do prac polowych w okresie wiosennym. Komendant Główny Straży Granicznej w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższy przepis wskazuje na dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Podkreślić należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Przenosząc powyższe rozważania na kanwę rozpoznawanego wniosku V. T. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej, Sąd uznał, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o cofnięciu wizy krajowej nie wykazał na czym ma polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z mocy tej decyzji i przed zbadaniem jej legalności przez Sąd. Taką okolicznością nie jest lakoniczne stwierdzenie pełnomocnika skarżącego dotyczące konieczności wykonania określonych prac przez skarżącego. Nie sposób wywieść z powyższego, że zaskarżona decyzja wywoła bezpośredni skutek dla skarżącego powodujący istotną lub trwałą zmianę w jego sytuacji życiowej, a powrót do stanu poprzedniego mógłby nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.