IV SA/Wa 1932/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. i A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. S. i A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości postanawia: 1) odmówić B. S. i A. S. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) odmówić B. S. i A. S. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2006 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącym B. S. i A. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnił od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości. W związku z powyższym postanowieniem Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata K. O. pełnomocnikiem z urzędu dla B. i A. S. W dniu 22 stycznia 2007 r. do Sądu wpłynęły pełnomocnictwa udzielone przez skarżących temu adwokatowi do reprezentowania ich w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wyrokiem z dnia 15 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. S. i A. S. Pismem datowanym na 19 marca 2007 r., które złożono osobiście w Sądzie w dniu 20 marca 2007 r., skarżący wycofali swoje pełnomocnictwa dla adwokata K. O. Ze składanych następnie do Sądu pism procesowych (z dnia 18 czerwca 2007 r., 25 lipca 2007 r. i 14 sierpnia 2007 r.) wynika, że skarżący zwrócili się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z prośbą o zmianę pełnomocnika z urzędu do reprezentowania ich w niniejszej sprawie. W dniu 27 sierpnia 2007 r. skarżący złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy na urzędowych formularzach PPF, ponownie domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...]. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżący pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z córką i wnukiem. Córka skarżących jest osobą niepełnosprawną, [...], natomiast wnuk uczy się i pozostaje na ich utrzymaniu. Jedynymi dochodami skarżących i osób pozostających z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym są świadczenia emerytalne i renta córki w łącznej wysokości 2.405,00 zł. Postanowieniem z dnia 5 października 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i w zakresie ustanowienia adwokata. Skarżący wnieśli sprzeciw od powyższego postanowienia. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z 243 § 1 p. p. s. a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem lub w toku postępowania. Rozpatrując wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, należy mieć na uwadze, że ich poprzedni wniosek o takim samym zakresie złożony w toku postępowania, został uwzględniony w całości. A zatem w przedmiotowej sprawie skarżący są już zwolnieni od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla nich adwokata z urzędu. W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w tej samej sprawie. Skarżący bowiem, w związku z postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2006 r., nie muszą ponosić żadnych kosztów związanych z niniejszym postępowaniem, tj. ani kosztów sądowych ani kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Odnosząc się natomiast do kwestii cofnięcia pełnomocnictw adwokatowi wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką i prośby o wyznaczenie innego pełnomocnika stwierdzić należy, iż Sąd nie wyznacza konkretnego pełnomocnika dla skarżących, a jedynie przyznaje im prawo w zakresie ustanowienia adwokata. Art. 253 p. p. s. a. stanowi, że o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. To okręgowa rada adwokacka, a nie Sąd, wyznacza konkretnego adwokata jako kandydata na pełnomocnika z urzędu. W tej sytuacji skarżący powinni zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu dla skarżących, któremu będą oni mogli udzielić pełnomocnictw do ich reprezentowania w niniejszej sprawie. W świetle powyższego, na podstawie art. 254 § 1 i art. 243 § 1 p. p. s. a., Sąd postanowił jak w sentencji.