IV SA/Wa 1932/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący R. G., reprezentowany przez adw. K. L., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. Ze złożonego w dniu 17 lipca 2012 r. formularza PPF wynika, że wnioskodawca zamieszkuje wraz z żoną, jednak małżonkowie posiadają rozdzielność majątkową. W rubryce 7 wniosku, zatytułowanej majątek wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, skarżący wskazał, iż jest właścicielem części budynku jednorodzinnego (ok. 50 m2) oraz działki leśnej o pow. 5147 m2. Jako źródło miesięcznych dochodów skarżący wymienił dochód z pracy dorywczej w wysokości ok. 1000 zł miesięcznie. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, iż obecnie nie osiąga dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ z powodu kłopotów finansowych będących wynikiem trudnej sytuacji ekonomicznej na rynku, zmuszony był zawiesić w miesiącu wrześniu tę działalność. Skarżący poza dochodami z pracy dorywczej korzysta z pomocy rodziny. Ponieważ złożone przez wnioskodawcę oświadczenie nie zawierało pełnych informacji co do jego aktualnej sytuacji finansowej, pismem Sądu z dnia 3 października 2012 r. wezwano działającego w imieniu skarżącego pełnomocnika do uzupełnienia, w terminie 14 dni przedmiotowego wniosku i nadesłania: a) wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, b) odpisu zeznania podatkowego skarżącego za 2011 rok, c) zaświadczenia z ewidencji podmiotów prowadzących działalność gospodarczą o zawieszeniu prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej, d) oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym skarżącego ze wskazaniem źródeł tych wydatków oraz ich miesięcznej wysokości e) dokumentów potwierdzających dochody uzyskiwane przez skarżącego z pracy dorywczej, wskazanych w rubryce 10 formularza PPF z dnia 17 lipca 2012 r., f) oświadczenia na temat kwoty pomocy finansowej uzyskiwanej przez skarżącego od swojej rodziny, g) dokumentu potwierdzającego rozdzielność majątkową małżeńską z żoną skarżącego B. G., h) oświadczenia, czy skarżący uzyskuje dochody, jeśli tak to w jakiej wysokości, z nieruchomości leśnej o pow. 5147 m2, której jest właścicielem. Wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 października 2012 r. Termin do uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 22 października 2012 r. Skarżący ani działający w jego imieniu pełnomocnik w zakreślonym terminie nie wykonali wezwania Sądu z dnia 3 października 2012 r. Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje: W postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostały wyjaśnione podstawowe okoliczności dotyczące rzeczywistego stanu majątkowego skarżącego i jego możliwości płatniczych. Informacje, do których udzielenia zobowiązano skarżącego, a które nadal pozostały niewyjaśnione miały istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie złożonego przez niego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, rzutując przede wszystkim na prawidłową ocenę jego sytuacji materialno – bytowej. Okoliczności te nie mogą stanowić domniemania zarówno ze strony referendarza sądowego jak i Sądu, zwłaszcza gdy mają stanowić podstawę udzielenia pomocy finansowej ze środków publicznych. Rodzi to obowiązek wszechstronnego ich wyjaśnienia, zwłaszcza gdy informacje udzielone przez osobę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy budzą wątpliwości lub są rozbieżne z posiadanymi już przez referendarza sądowego, albo po prostu okazują się niewystarczające dla dokonania tej oceny. W niniejszej sprawie skarżący wnioskował o zwolnienie go od kosztów sądowych. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w tym kosztów wpisu od skargi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270; zwanej dalej jako P.p.s.a.) jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nieudzielanie wymaganych informacji powoduje, iż brak jest możliwości ustalenia, czy skarżący spełnia tę przesłankę. Prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, z czym związany jest ścisły rygoryzm. Jeżeli strona pomimo nie budzącej wątpliwości treści wezwania nie stosuje się do niego i nie udziela wymaganych informacji – do czego ma oczywiście prawo, musi się przez to liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami z tego tytułu. Jak wskazano powyżej, referendarz sądowy uznał zawarte w urzędowym formularzu PPF z dnia 17 lipca 2012 r. oświadczenie skarżącego za niewystarczające dla dokonania oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych. Przedłożenie przez skarżącego, ewentualnie reprezentującego go pełnomocnika, żądanych dokumentów i oświadczeń pozwoliłoby nie tylko na weryfikację dochodów wskazanych przez niego w rubryce 10 formularza PPF ale także potwierdziłoby ewentualną, trudną sytuację materialną, w jakiej skarżący się aktualnie znajduje. Wnioskodawca na skierowane do jego pełnomocnika w dniu 3 października 2012 r. wezwanie nie udzieliła odpowiedzi. Za wystarczające dla merytorycznej oceny wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie mogą natomiast być uznać dane zawarte w formularzu wniosku. Okoliczności te powodują ostatecznie, iż brak jest podstaw aby przyjąć, że wnioskodawca uprawdopodobnił, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. W tej sytuacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.