IV SA/Wa 1933/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. sprawy ze skargi [...] Służby Dróg i Kolei we W. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej po ponownym rozpatrzeniu sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...], stwierdzającą nieważność decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...] udzielającej [...] Służbie Dróg i Kolei we [...] pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie i przebudowę urządzeń wodnych oraz na szczególne korzystanie z wód dla projektowanej drogi wojewódzkiej [...] (od ronda w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] do drogi krajowej nr [...]). W uzasadnieniu decyzji przedstawiono następujący stan faktyczny i prawny: [...] Służba Dróg i Kolei we [...] (dalej skarżąca) złożyła w dniu 9 grudnia 2010 r. do Marszałka Województwa [...] wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie i przebudowę urządzeń wodnych oraz na szczególne korzystanie z wód dla projektowanej drogi wojewódzkiej [...] (od ronda w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] do drogi krajowej nr [...]). Do wniosku załączona została decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia. Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] marca 2011 r. udzielił skarżącej pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie i przebudowę urządzeń wodnych oraz na szczególne korzystanie z wód dla projektowanej drogi wojewódzkiej [...] (od ronda w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] do drogi krajowej nr [...]). W rozstrzygnięciu organ administracji swoją właściwość w sprawie ustalił na podstawie art. 140 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo wodne (w brzmieniu na dzień 8 marca 2011 r. Dz. U. z 2005 r., nr 239, poz. 2019). Powziąwszy wiadomość o możliwości wystąpienia przesłanki stwierdzenia nieważności, Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej (dalej Prezes) w dniu 5 października 2014 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania nadzorczego, a następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. stwierdził nieważność decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2011 r. W ustawowym terminie skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, że Prezes nie przeprowadził prawidłowo postępowania dowodowego, a decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2011 r. wywołała nieodwracalne skutki prawne. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2015 r. Na wstępie uzasadnienia wydanej decyzji Prezes wyjaśnił, iż stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - obowiązującej także w dacie wydania decyzji przez Marszałka Województwa [...] tj. dnia [...] marca 2011 r. - decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 ww. ustawy. Natomiast zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza wydanie pozwolenia wodnoprawnego na regulację wód, pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych oraz pozwolenia wodnoprawnego na wydobywanie z wód kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, w ramach szczególnego korzystania z wód - wydanego na podstawie ustawy Prawo wodne. Zatem organ udzielający pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego jest związany ustaleniami zawartymi w załączonej do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Jakkolwiek w dacie wydania pozwolenia wodnoprawnego nie obowiązywał przepis, na podstawie którego inwestycja polegająca na wykonaniu i przebudowie urządzeń wodnych oraz dla projektowanej drogi wojewódzkiej została przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we [...] zakwalifikowana do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagany - to na etapie wydawania pozwolenia wodnoprawnego w obrocie prawnym pozostawała decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowana przedsięwzięcia, która wiązała organ udzielający pozwolenia wodnoprawnego. Marszałek Województwa [...] nie miał kompetencji do samodzielnego podważania ustaleń zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia. Natomiast, jeśli, w przekonaniu tego organu, któryś z elementów rozstrzygnięcia o środowiskowych uwarunkowaniach naruszał prawo, to organ w celu doprowadzenia istniejącego stanu do zgodnego z prawem winien zawiadomić organ właściwy do wszczęcia postępowania weryfikującego i w przypadku jego wszczęcia, w oparciu o art. 97 § 1 kpa zawiesić postępowanie do czasu zakończenia postępowania, w którym oceniana jest prawidłowość decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Tymczasem zgodność z prawem rozstrzygnięcia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we [...] i poczynione w nim ustalenia nie zostały zakwestionowane, w sposób przewidziany przepisami prawa. Ponadto Prezes wskazał, iż w dacie orzekania przez Marszałka Województwa [...], drogi publiczne o nawierzchni utwardzonej, z wyłączeniem autostrad, dróg ekspresowych i pozostałych dróg publicznych o nie mniej niż czterech pasach ruchu, na odcinku nie mniejszym niż 10 km - tj. przedsięwzięcia wskazane w uprzednio obowiązującym § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r., nr 257, poz. 2573 ze zm.) - na mocy § 3 ust. 1 pkt 60 tego rozporządzenia również należały do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Ponieważ na mocy obowiązującego w 2011 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko również należało przedsięwzięcie będące przedmiotem wniosku z dnia 9 grudnia 2010 r. Ponieważ przedsięwzięcie to należało do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, marszałek nie był organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Ponadto Prezes stwierdził, że w postępowaniu nieważnościowym nie prowadzi się na nowo postępowania dowodowego a jedynie ocenia czy zachodzą przesłanki z art. 156 kpa. Zakres przedsięwzięcia dla którego udzielone miało być pozwolenie wodnoprawne określony został przez skarżącą we wniosku z dnia 9 grudnia 2010 r. Jest on ściśle związany z inwestycją, która stanowiła przedmiot postępowania prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. Decyzja środowiskowa wydana została dla inwestycji drogowej niebędącej autostradą, drogą ekspresową czy też odcinkiem drogi o nie mniej niż czterech pasach ruchu, na odcinku nie mniejszym niż 10 km. Powyższe dane stanowić powinny podstawę dla ustalenia właściwości organu w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonywanie i przebudowę urządzeń wodnych oraz na szczególne korzystanie z wód dla projektowanej drogi wojewódzkiej [...] (od ronda w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] do drogi krajowej nr [...]). Odnosząc się do zarzutu uniemożliwienia skarżącej wypowiedzenia się co do zebranego w postępowaniu nieważnościowym materiału dowodowego, Prezes stwierdził, że w dniu 27 października 2014 r. pełnomocnik skarżącej M. W., którego pełnomocnictwo w imieniu skarżącej udzielone zostało przez L. L., zapoznawał się z materiałem dowodowym, pozostawiając w aktach sprawy pełnomocnictwo. Następstwem tego było złożenie przez skarżącą w dniu 15 grudnia 2014 r. pisma, w którym ustosunkowała się ona do zarzutów stawianych w postępowaniu nadzorczym. Ponadto organ podkreślił, że powyższe pismo zawierało stwierdzenie "po zapoznaniu się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, oświadczam co następuje:...", oraz że pismo to w imieniu skarżącej podpisał Dyrektor L. L. Dyrektor L. L. podpisał również odwołanie, w którym zarzucone zostało uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego. Ponadto Prezes poinformował, że zgodnie z orzecznictwem sądowo- administracyjnym wykonanie inwestycji nie powoduje powstania nieodwracalnych skutków prawnych, a jedynie skutki faktyczne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na powyższą decyzję złożyła [...] Służba Dróg i Kolei we [...] wnosząc o uchylenie tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. Art. 140 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo wodne; 2. Art. 378 ust. 2a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., nr 25, poz. 150 3. Par. 2 ust. 1 pkt 32 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., nr 213, poz. 1397); 4. Par. 3 ust. 1 pkt 60 Rozporządzenia poprzez ich błędną wykładnie i wskutek tego podtrzymanie stanowiska, że Marszałek Województwa nie był właściwy w sprawie wydania decyzji - pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie i przebudowę urządzeń wodnych dla projektowanej (aktualnie: wybudowanej i dopuszczonej do użytkowania) drogi wojewódzkiej; 5. Art. 156 § 1 pkt 1 kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i podtrzymanie stanowiska, że decyzja Marszałka Województwa z dnia [...] marca 2011 r. została obarczona wadą prawną w postaci naruszenia przepisów o właściwości, a wskutek tego w sprawie została zrealizowana przesłanka do stwierdzenia nieważności ww. decyzji; 6. Art. 10 § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie w sprawie i niezapewnienie skarżącej czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a w szczególności uniemożliwienie wypowiedzenia się skarżącej co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań bezpośrednio przed wydaniem decyzji; 7. Art. 11 kpa poprzez jego niezastosowanie i niedostateczne wyjaśnienie skarżone decyzji podstaw prawnych jej wydania, w szczególności nieodniesienie się przez organ do zarzutów strony w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Marszałka Województwa z dnia [...] marca 2011 r.; 8. Art. 7, 77, 80 kpa poprzez niedostateczne rozpatrzenie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania nieważnościowego, pominięcie stanowiska skarżącej wyrażonego w piśmie z dnia 15 grudnia 2014r. i wskutek tego podtrzymanie błędnego przekonania, że projektowana (aktualnie: wybudowana i dopuszczona do użytkowania) droga wojewódzka [...] (od ronda w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] do drogi krajowej nr [...]), nie jest autostradą, drogą ekspresową czy też odcinkiem drogi o nie mniej niż czterech pasach ruchu, na odcinku nie mniejszym niż 10 km, podczas gdy droga ta stanowi jeden z odcinków drogi wojewódzkiej [...] o łącznej długości 29,5 km i 4 pasach ruchu, a więc stanowi przedsięwzięcie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 32 Rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010r. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że ocenę właściwości Marszałka Województwa [...] do procedowania w przedmiocie wniosku skarżącej o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego należy przeprowadzić w oparciu o przepisy obowiązujące w dniu wydania decyzji przez Marszałka Województwa, tj. w dniu [...] marca 2011 r. Jednocześnie skarżąca podniosła, że wskazywany przez Marszałka Województwa oraz będący podstawą wydania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we [...] decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla ww. przedsięwzięcia - § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r. nie obowiązywał w chwili wydania decyzji przez Marszałka Województwa [...]. Skarżąca złożyła wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego w dniu 9 grudnia 2010 r. czyli po wejściu w życie rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r. Przepisem na podstawie którego Marszałek Województwa [...] uznał swoją właściwość był zatem § 2 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r. Skarżąca nie zgodziła się z organem, że w sprawie znalazł zastosowanie § 3 ust. 1 pkt 60 tego rozporządzenia. Zdaniem skarżącej, Prezes niewłaściwie uznał, że w sprawie zachodzi podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji Marszałka Województwa [...]. Ponadto Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej niedostateczne rozpatrzył materiał dowodowy, zgromadzony w toku postępowania nieważnościowego, czym naruszył art. 7 i 77 kpa, tym samym pominął stanowisko skarżącej wyrażone w piśmie z dnia 15 grudnia 2014r. i wskutek tego doszedł do błędnego przekonania, że projektowana (aktualnie: wybudowana i dopuszczona do użytkowania) droga wojewódzka [...] (od ronda w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] do drogi krajowej nr [...]), nie jest autostradą, drogą ekspresową czy też odcinkiem drogi o nie mniej niż czterech pasach ruchu, na odcinku nie mniejszym niż 10 km, podczas gdy droga ta stanowi jeden z odcinków drogi wojewódzkiej [...] o łącznej długości 29,5 km i 4 pasach ruchu. W ocenie skarżącej Prezes nie umożliwił czynnego udziału stron w postępowaniu, a przede wszystkim uniemożliwił wypowiedzenia się skarżącej co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań bezpośrednio przed wydaniem decyzji, co miało wpływ na treść decyzji organu. Skarżąca podkreśliła, że w toku postępowania w I instancji złożyła tylko jedno pismo, w którym przedstawiła wyjaśnienia do sprawy. Organ w skarżonej decyzji uznał, że takie działanie jest zgodne z procedurą administracyjną. W tym miejscu skarżąca podkreśliła, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 09.09.2013r. w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 655/13), iż- poprzez udział w postępowaniu administracyjnym należy rozumieć udział stron w całym ciągu czynności tego postępowania. Przy tym, to nie strona winna wykazać dostateczną aktywność, aby zapewnić dla siebie czynny udział w postępowaniu, lecz stosownie do art. 10 § 1 kpa taki obowiązek spoczywa na organach administracji publicznej. W ocenie skarżącej organ w decyzji z dnia [...] kwietnia 2015r. niedostatecznie pochylił się nad podstawą, dla której uznał za niezasadne zarzuty strony co do braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2011 r., udzielającej skarżącej pozwolenia wodno- prawnego, czym uchybił wyraźnie art. 11 kpa. Skarżąca podniosła bowiem, że organ zarówno w I jak i w II instancji w mniejszym stopniu dążył do przeprowadzenia oceny czy w sprawie wydania decyzji przez Marszałka Województwa [...] zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, a starał się rozstrzygnąć sprawę merytorycznie. Natomiast zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie (zob. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2010 r., I OSK 282/10, LEX nr 745198) w trybie stwierdzenia nieważności nie rozstrzyga się sprawy administracyjnej merytorycznie, nie oznacza to jednak zwolnienia organu właściwego od oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że postępowanie przed organami obu instancji było prowadzone w trybie nadzoru tj. dotyczyło zbadania pod kątem zgodności z prawem decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...] udzielającej [...] Służbie Dróg i Kolei we [...] pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie i przebudowę urządzeń wodnych oraz na szczególne korzystanie z wód dla projektowanej drogi wojewódzkiej [...] (od ronda w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] do drogi krajowej nr [...]). Wskazać należy, iż stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - obowiązującej w dacie wydania decyzji przez Marszałka Województwa [...] tj. dnia [...] marca 2011 r. - decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza wydanie pozwolenia wodnoprawnego: na regulację wód, na wykonanie urządzeń wodnych oraz na wydobywanie z wód kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, w ramach szczególnego korzystania z wód - wydanego na podstawie ustawy Prawo wodne. Z powyższego wynika, że organ udzielający pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego jest związany ustaleniami zawartymi w załączonej do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Pomimo, że w dacie wydania pozwolenia wodnoprawnego nie obowiązywał przepis, na podstawie którego inwestycja polegająca na wykonaniu i przebudowie urządzeń wodnych oraz dla projektowanej drogi wojewódzkiej została przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we [...] zakwalifikowana do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagany - to na etapie wydawania pozwolenia wodnoprawnego w obrocie prawnym pozostawała decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowana przedsięwzięcia, która wiązała organ udzielający pozwolenia wodnoprawnego. Marszałek Województwa [...] nie miał kompetencji do samodzielnego podważania ustaleń zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia. Jeżeli, w przekonaniu tego organu, któryś z elementów rozstrzygnięcia o środowiskowych uwarunkowaniach naruszał prawo, to organ w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem winien zawiadomić organ właściwy o konieczności wszczęcia postępowania nadzorczego i w przypadku wszczęcia takiego postępowania, w oparciu o art. 97 § 1 kpa zawiesić swoje postępowanie do czasu zakończenia postępowania, w którym oceniana jest prawidłowość decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Tymczasem zgodność z prawem rozstrzygnięcia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we [...] i poczynione w nim ustalenia nie zostały zakwestionowane, w sposób przewidziany przepisami prawa. Należy także podkreślić, że w dacie orzekania przez Marszałka Województwa [...], drogi publiczne o nawierzchni utwardzonej, z wyłączeniem autostrad, dróg ekspresowych i pozostałych dróg publicznych o nie mniej niż czterech pasach ruchu, na odcinku nie mniejszym niż 10 km - tj. przedsięwzięcia wskazane w uprzednio obowiązującym § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r., nr 257, poz. 2573 ze zm.) - na mocy § 3 ust. 1 pkt 60 tego rozporządzenia również należały do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Ponieważ na mocy obowiązującego w 2011 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko również należało przedsięwzięcie będące przedmiotem wniosku z dnia 9 grudnia 2010 r. Ponieważ przedsięwzięcie to należało do przedsięwzięć mogących potencjalnie ( a nie zawsze) znacząco oddziaływać na środowisko, marszałek nie był organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego. W tych okolicznościach należy zgodzić się ze stanowiskiem organu nadzoru, że decyzja Marszałka Województwa z dnia [...] marca 2011 r. została obarczona wadą prawną w postaci naruszenia przepisów o właściwości. Sąd stwierdza, że organ nadzoru zasadnie wskazał, że zakres przedsięwzięcia dla którego udzielone miało być pozwolenie wodnoprawne określony został przez skarżącą we wniosku z dnia 9 grudnia 2010 r. Był on ściśle związany z inwestycją, która stanowiła przedmiot postępowania prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. Decyzja środowiskowa wydana została dla inwestycji drogowej niebędącej autostradą, drogą ekspresową czy też odcinkiem drogi o nie mniej niż czterech pasach ruchu, na odcinku nie mniejszym niż 10 km. Organ nadzoru prawidłowo uznał, że te dane stanowić powinny podstawę dla ustalenia właściwości organu w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonywanie i przebudowę urządzeń wodnych oraz na szczególne korzystanie z wód dla projektowanej drogi wojewódzkiej [...] (od ronda w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] do drogi krajowej nr [...]). Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia zasad postępowania administracyjnego Sąd stwierdza, iż materiał dowodowy, zgodnie z art. 7 i 77 k.p.a., został zebrany i rozpatrzony prawidłowo, co znalazło wyraz w uzasadnieniach obu decyzji organu nadzoru, spełniających wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Sąd stwierdza również, że skarżąca miała zapewniony udział w prowadzonym postępowaniu nadzorczy. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy, Sąd stwierdza, iż organ dokonał dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, uzasadnił podstawę prawną wskazaną w decyzji i dokonując właściwej interpretacji przepisów wydał decyzję zgodną z prawem. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), należało oddalić skargę jako niezasadną.