IV SA/Wa 1934/16
PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-20
Skład orzekający: Piotr Korzeniowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest skuteczne, jeśli skarga ta nie została opłacona mimo wezwania sądu do uzupełnienia braków fiskalnych?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest prawnie dopuszczalne i wywołuje skutki prawne jedynie wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków formalnych lub fiskalnych uniemożliwiających jej rozpoznanie. W sytuacji, gdy skarga nie została opłacona mimo wezwania sądu do uzupełnienia braków fiskalnych, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA, a złożone następnie oświadczenie o cofnięciu skargi jest bezskuteczne.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy dotyczącą odbioru odpadów komunalnych. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 300 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone, jednak skarżący nie uiścił wpisu. W trakcie biegu terminu na uzupełnienie braków, skarżący złożył wniosek o cofnięcie skargi. Sąd postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na uchwałę Rady [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych postanawia: odrzucić skargę.
W piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. A. W. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w [...] i zagospodarowania tych odpadów.
Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2017 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków fiskalnych poprzez uiszczenie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 300 zł.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 24 lutego 2017 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 3 marca 2017 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie wykonał zarządzenia Przewodniczącej Wydziału. Nadesłał natomiast w dniu 2 marca 2017 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) wniosek cofający skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga.
Zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, a jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wykonał zarządzenia Przewodniczącej Wydziału i nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi dokonane wnioskiem z dnia 2 marca 2017 r. jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a to z tej przyczyny, że rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest prawnie możliwe i dopuszczalne wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera żadnych braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie oświadczenie z dnia [...] marca 2017 r. cofające skargę było poprzedzone stosownym wezwaniem z dnia [...] lutego 2017 r. do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, które nie zostały uzupełnione, a to powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 powyższej ustawy, mimo jej cofnięcia, a nie umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. Wobec tego oświadczenie cofające skargę nie mogło wywrzeć przed Sądem określonych skutków ze względu na wystąpienie negatywnej przesłanki wykluczającej jego uwzględnienie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło