IV SA/Wa 1934/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), sędzia WSA Jarosław Łuczaj, Protokolant spec. Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2019 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w S. na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej oddala skargę IV SA/Wa 1934/19 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi była uchwała Rady Miasta [...] Nr [...] z [...] czerwca 2019 r. w sprawie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej polegającej na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi przy ul. [...] w [...] na działkach o nr geod. [...], [...], [...] [...], [...] z obrębu [...]. W skardze, wniesionej na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 j.t.), [...] S.A. zaskarżyła uchwałę w całości, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - art. 7 ust 4 w związku z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. poz. 1496 ze zm.) poprzez odmowę ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej polegającej na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi przy ul. [...] w [...] na działkach o nr geod. [...], [...], [...] [...], [...] z obrębu [...] z uwagi na niespełnienie lokalnych standardów urbanistycznych na terenie Miasta [...] uchwalonych uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r. zmienioną uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie Miasta [...] w zakresie wysokości nie więcej niż 2 kondygnacje nadziemne dla inwestycji mieszkaniowych zlokalizowanych na obszarze pomiędzy ulicami: [...], [...], [...], [...], [...], [...] Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zaskarżoną uchwałą organ odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego z dnia 12.02.2019r. zmodyfikowanego w dniu 17.04.2019 r. i ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] z uwagi m. in. na wskazane w § 1 pkt 2 zaskarżonej uchwały niespełnianie lokalnych standardów urbanistycznych na terenie Miasta [...] uchwalonych uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r., zmienioną uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie Miasta [...] w zakresie wysokości nie więcej niż 2 kondygnacje nadziemne dla inwestycji mieszkaniowych zlokalizowanych na obszarze pomiędzy ulicami: [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Skarżąca spółka wyjaśniła, że uchwała o której mowa w § 1 pkt 2 zaskarżonej uchwały tj. uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie Miasta [...] została w dniu [...] lipca 2019 r. zaskarżona przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu tej skargi skarżąca zarzuciła niezgodność zapisu uchwały z przepisem art. 17 ust. 7 ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących zgodnie z którym "Jeżeli w odległości nie większej niż 500 m od budynków objętych inwestycją mieszkaniową znajdują się, w istniejącej zabudowie, budynki mieszkalne o wysokości przekraczającej liczbę kondygnacji, o której mowa w ust. 6, wówczas maksymalną wysokość budynków objętych inwestycją mieszkaniową w miejscowościach, o których mowa w ust. 6, wyznacza wysokość najwyższego budynku mieszkalnego w istniejącej zabudowie." Zdaniem skarżącej Rada Miasta [...] wbrew obowiązującym przepisom zmniejszyła maksymalną wysokość budynków objętych inwestycją mieszkaniową do połowy liczby kondygnacji nadziemnych najwyższego budynku mieszkalnego w istniejącej zabudowie, pomimo iż wskazany przepis ustawy jednoznacznie wskazuje, iż maksymalną wysokość budynków objętych inwestycją mieszkaniową wyznacza wysokość najwyższego budynku mieszkalnego w istniejącej zabudowie. Najwyższy budynek o jakim jest mowa w cytowanym przepisie sam przez się nie stanowi ustawowych standardów urbanistycznych w zakresie kondygnacji, a jedynie pozostaje przedmiotem odniesienia dla określenia dopuszczalnej liczby kondygnacji przy zastosowaniu przepisanych prawem standardów (tak: Rozstrzygnięcie Nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] marca 2019 [...]). A zatem jak wskazano w uzasadnieniu skargi brak jest możliwości ustalenia przez radę innego przedmiotu odniesienia w tym zakresie poprzez ustalenie jako standardu połowy liczby kondygnacji nadziemnych najwyższego budynku mieszkalnego w istniejącej zabudowie. Tym samym uchwała ta tj. uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 roku w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie miasta [...] winna być wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności w zaskarżonej części. W związku z powyższym zaskarżona niniejszą skargą uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej polegającej na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi przy ul. [...] w [...] na działkach o nr geod. [...], [...], [...] [...], [...] z obrębu [...], w której Rada Miasta odmówiła skarżącej ustalenia lokalizacji w/w inwestycji mieszkaniowej powołując się na niespełnienie lokalnych standardów urbanistycznych uchwalonych wyżej omówioną uprzednio zaskarżoną uchwałą, również powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego z powodu jej niezgodności z prawem. Skarżąca podkreśliła, że jej wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej wielorodzinnej dotyczył budowy budynków mieszkalnych wielorodzinnych o 3 kondygnacjach nadziemnych i 1 kondygnacji podziemnej. Rada Miasta [...] w § 1 pkt 2 zaskarżonej uchwały wskazała, iż złożony projekt nie spełnia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie Miasta [...] w zakresie wysokości nie więcej niż 2 kondygnacje nadziemne dla inwestycji mieszkaniowych zlokalizowanych na obszarze pomiędzy ulicami: [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Skarżąca wyjaśniła, że w odległości nie większej niż 250 m (około 85 m) znajduje się budynek mieszkalny o wysokości 12 metrów, posiadający 4 kondygnacje nadziemne. Zgodnie z przepisem art. 17 ust. 7 ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących "Jeżeli w odległości nie większej niż 500 m od budynków objętych inwestycją mieszkaniową znajdują się, w istniejącej zabudowie, budynki mieszkalne o wysokości przekraczającej liczbę kondygnacji, o której mowa w ust. 6, wówczas maksymalną wysokość budynków objętych inwestycją mieszkaniową w miejscowościach, o których mowa w ust. 6, wyznacza wysokość najwyższego budynku mieszkalnego w istniejącej zabudowie." Co prawda w art. 17 ust. 6 pkt 1 w/w ustawy dotyczących miast w których liczba mieszkańców nie przekracza 100 000 mieszkańców, a zatem również miasta [...] wskazano, iż budynki objęte inwestycją mieszkaniową nie mogą być wyższe niż 4 kondygnacje nadziemne. Niemniej jednak Rada Miasta [...] uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019r. zmienioną uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. obniżyła w § 1 ust. 4 zgodnie z delegacją ustawową określoną w art. 19 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 w/w ustawy ilość kondygnacji nadziemnych, o których mowa w tym przepisie do 2 kondygnacji, jak również obniżyła odległość o której mowa w art. 17 ust. 7 ustawy z 500m na 250m. W ocenie skarżącej po obniżeniu przez Radę Miasta standardów urbanistycznych w zakresie liczby kondygnacji i odległości, zgodnie z w/w przepisem jeżeli w odległości nie większej niż 250 m od budynków objętych inwestycją mieszkaniową znajdują się w istniejącej zabudowie, budynki mieszkalne o wysokości przekraczającej 2 kondygnacje nadziemne, wówczas maksymalną wysokość budynków objętych inwestycją mieszkaniową wyznacza wysokość najwyższego budynku mieszkalnego w istniejącej zabudowie. Tym samym skarżąca spółka uważa, że jej wniosek dotyczący lokalizacji budynku o 3 kondygnacjach nadziemnych i 1 kondygnacji podziemnej był zgodny z w/w przepisami. W odległości nie większej niż 250 m znajdował się budynek o wysokości 12 metrów i 4 kondygnacjach nadziemnych, a zatem przekraczający 2 kondygnacje nadziemne, natomiast projektowane budynki posiadały 3 kondygnacje nadziemne. Co oczywiste, wniosek ten nie jest i nie może być zgodny z dodanym zaskarżoną uprzednio uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 roku w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie miasta [...] § 2 pkt 3 i 4. Powyższy przepis § 2 pkt 4 dodany w § 1 ust. 4 zaskarżonej uprzednio uchwały poza sprzecznością z przepisami w zakresie obniżenia punktu odniesienia dla maksymalnej wysokości budynków objętych inwestycją mieszkaniową, jest sprzeczny z pkt 3 § 2, który został dodany w § 1 ust. 4 tejże uchwały. Skoro bowiem § 2 określa w punkcie 3, iż budynki objęte inwestycją mieszkaniową nie mogą być wyższe niż 2 kondygnacje nadziemne to analogiczny zapis powinien się znaleźć w pkt 4 § 2 uchwały tj. § 2 pkt 4 winien zawierać zapis "Jeżeli w odległości nie większej niż 250 m od budynków objętych inwestycją mieszkaniową znajdują się w istniejącej zabudowie, budynki mieszkalne o wysokości przekraczającej 2 kondygnacje nadziemne", a nie jak wskazano w tym przepisie 4 kondygnacje nadziemne. Budynki mieszkalne objęte przedmiotową inwestycją mieszkaniową posiadają 3 kondygnacje nadziemne i 1 kondygnacje podziemną, znajdują się w odległości nie większej niż 250 metrów (około 85 metrów) od budynku mieszkalnego o wysokości 12 metrów, posiadającego 4 kondygnacje nadziemne i spełniają wymogi określone w przepisach ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących. Organ wydając zaskarżoną uchwałę odmawiającą ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej naruszył art. 7 ust 4 w związku z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących. Skarżąca spółka wskazała, że posiada interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, ponieważ prowadzi na terenie miasta [...] działalność gospodarczą polegającą na budowie i sprzedaży budynków mieszkalnych. Niezgodne z obowiązującym prawem zapisy zawarte w zaskarżonej skargą uchwale Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 roku w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie miasta [...] jak również odmowa wyrażona w zaskarżonej niniejszą skargą uchwale w sposób znaczący ograniczają możliwości Skarżącego przy planowaniu i budowie inwestycji mieszkaniowych. Prezydent Miasta [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Opisując tok postępowania wyjaśnił, że wniosek [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej wpłynął do Urzędu Miasta [...] w dniu [...].02.2019 r. Pismem z [...].02.2019 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o ostateczną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt. 56 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w zakresie przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U z 2016 poz. 71), której wymaga realizacja garaży, parkingów samochodowych lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w punktach [...], [...] i [...] wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha. Wezwano także wnioskodawcę do przedłożenia zaświadczenia Prezydenta Miasta [...] w zakresie możliwości przyjęcia nowych uczniów w szkole podstawowej i zaświadczenia w zakresie możliwości zapewnienia wychowania przedszkolnego dzieciom. W dniu [...].03.2019 r. wnioskodawca uzupełnił wniosek o przedmiotowe zaświadczenia i wyjaśnił w piśmie z dnia [...].02.2019 r. (wpływ 01.03.2019 r.), iż wielkość projektowanych garaży, parkingów lub zespołów parkingów wraz z infrastrukturą towarzyszącą nie przekracza 0,5 ha powierzchni użytkowej. Następnie zgodnie z art. 7 ust. 10 ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2018 poz. 1496) w dniu [...].03.2019 r. w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta [...] został zamieszczony wniosek wraz z dołączonymi do niego dokumentami i informacją o zamieszczeniu wniosku na stronie internetowej Miasta [...] z podaniem formy, miejsca i terminu składania uwag do wniosku. Kolejno w dniu [...].03.2019 r. zawiadomiono organy o możliwości przedstawienia opinii i uzgodnień na podstawie art. 7 ust. 12 i 14 ww. ustawy. Opinie i uzgodnienia były przekazywane inwestorowi w terminie 3 dni od otrzymania każdego stanowiska. W terminie wpłynęło siedem pism z uwagami do wniosku oraz osiem stanowisk w sprawie zaopiniowania lub odmowy zaopiniowania wniosku i odmowa uzgodnienia. Pismem z dnia [...].03.2019 r. wpłynęła odmowa uzgodnienia wniosku przez Zarząd Dróg na terenie Miasta [...] i wniesiono uwagi dotyczące realizacji inwestycji mieszkaniowej w zakresie w jakim projektowana inwestycja przylega do nieruchomości wchodzących w skład pasa drogowego. Pismem z dnia [...].03.2019 r. Powiatowa Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna negatywnie zaopiniowała wniosek wskazując szereg mankamentów i wad formalnych. Pismem z dnia [...].03.2019 r. organ prowadzący kataster nieruchomości zgłosił uwagi w zakresie kolizji przebiegu planowanej inwestycji z uzbrojeniem terenu. Natomiast pismami z dnia [...].03.2019 r. organ administracji geologicznej w sprawie uzgodnienia w zakresie terenów występowania udokumentowanych złóż kopalin oraz przestrzeni objętych wyznaczonymi terenami górniczymi dla kopalin stanowiących przedmiot działalności wydobywczej i organ opiniujący w zakresie terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy, stwierdził, iż w obu przypadkach takie tereny nie występują na terenie miasta [...]. Z kolei pismem z dnia [...] 03.2019 r. Wojewódzki Sztab Wojskowy w [...] opiniował pozytywnie wniosek. W dniu [...].04.2019 r. wpłynęła opinia pozytywna wniosku z dnia [...].03.2019 r. Marszałka Województwa [...] w Warszawie w zakresie zadań samorządowych. W tym samym dniu wpłynęło pismo z dnia [...].03.2019 r. Zarządu Województwa [...] w Warszawie o braku możliwości wyrażenia opinii w zakresie uwzględnienia wyników audytu krajobrazowego ze względu na niesporządzenie "na dzień dzisiejszy" audytu krajobrazowego. W dniu [...] marca 2019 r. mieszkańcy i właściciele nieruchomości rejonu ulicy [...], [...], [...] i [...] wnieśli protest do Rady Miasta [...] dot. lokalizacji inwestycji mieszkaniowej wielorodzinnej na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w [...]. Protest zawierał tą samą treść, co uwaga złożona do wniosku. W dniu 25.03.2019 r. wpłynęło pismo firmy [...] Spółka Akcyjna zawierające modyfikacje wniosku. Do przedmiotowego pisma załączono arkusz nr 1 zawierający załącznik mapowy z koncepcją urbanistyczno-architektoniczną przedsięwzięcia bez określonej skali. Pismem z dnia [...].03.2019 r. wezwano inwestora do uzupełnienia modyfikacji wniosku o załącznik mapowy w skali 1:1000, który umożliwi porównanie zmian jakie zostały wprowadzone modyfikacją wniosku. Ponadto poinformowano wnioskodawcę, iż dokument należy przedłożyć w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma. Inwestor nie uzupełnił modyfikacji wniosku o wskazany załącznik mapowy. W dniu [...] kwietnia 2019 r. weszła w życie Uchwała Rady Miasta [...] Nr [...] r. z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie Miasta [...] (opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. poz. [...]), która określiła m.in. lokalne standardy urbanistyczne w zakresie liczby miejsc parkingowych niezbędnych dla obsługi realizowanych inwestycji mieszkaniowych na poziomie 1,2 miejsca postojowego na jeden lokal mieszkalny, przy czym nakaz 10 % w ramach miejsc parkingowych w formie parkingów terenowych na terenie inwestycji. W dniu 19.04.2019 r. wpłynęła druga modyfikacja wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej wielorodzinnej z dnia [...].02.2019 r. Pismem z dnia [...].04.2019 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia modyfikacji wniosku. Pismem z dnia [...].04.2019 r. sprostowano wniosek. Następnie zgodnie z art. 7 ust. 10 ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2018 poz. 1496) w dniu [...].05.2019 r. w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta [...] została zamieszczona modyfikacja wniosku wraz z dołączonymi do niego dokumentami i informacją o zamieszczeniu wniosku na stronie internetowej Miasta [...] z podaniem formy, miejsca i terminu składania uwag do wniosku, tj. 21 dni. Kolejno pismami z dnia [...].05.2019 r. i [...].06.2019 r. zawiadomiono organy o możliwości przedstawienia opinii i uzgodnień na podstawie art. 7 ust. 12 i 14 ww. ustawy. Opinie i uzgodnienia były przekazywane inwestorowi w terminie 3 dni od otrzymania każdego stanowiska. W dniu [...].05.2019 r. wpłynęło uzgodnienie Zarządcy Dróg na terenie Miasta [...]. Wniosek został uzgodniony pod warunkiem wykonania odpowiedniego zabezpieczenia, np. odbojnic parkingowych przed zajmowaniem przez zaparkowane przodem samochody części chodnika, ponieważ projektowany parking graniczy bezpośrednio z pasem drogowym ul. [...]. Poinformowano, iż Zarząd Dróg w najbliższych latach nie zapewni dojazdu do planowanych budynków. Przy obecnym stanie technicznym ulic dojazd będzie utrudniony. W dniu [...].05.2019 r. wpłynęła opinia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] Wydział [...] w [...], która określiła iż teren wskazany we wniosku znajduje się poza obszarowymi formami ochrony przyrody. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w [...] pismem z dnia [...].05.2019 r. zaopiniowało wniosek bez uwag. Stwierdzono, iż planowana inwestycja nie przewiduje wykonania urządzeń wodnych. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej pismem z dnia [...].05.2019 r. zaopiniował wniosek negatywnie z uwagi na nieprzedstawienie warunków ochrony przeciwpożarowej. Powiatowa Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna w opinii z dnia [...].05.2019 r. wskazała szereg uwag dotyczących wniosku oraz niezgodność z lokalnymi standardami urbanistycznymi. W dniu [...] maja 2019 r. weszła w życie zmiana standardów urbanistycznych uchwalona Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie Miasta [...] (opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] maja 2019 r. poz. [...]). Uchwała została podjęta z inicjatywy grupy mieszkańców komitetu obywatelskiego "[...]", którzy przedłożyli projekt uchwały poparty podpisami mieszkańców w ilości 83 kart (668 podpisów). Pismem z dnia [...].05.2019 r. poinformowano inwestora o wejściu w życie zmiany standardów urbanistycznych uchwalonych Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie Miasta [...]. Została przekazana również informacja, iż zmodyfikowany wniosek nie spełnia lokalnych standardów urbanistycznych w zakresie ilości miejsc postojowych oraz brak jest w zmodyfikowanym wniosku stwierdzenia o spełnieniu również pozostałych warunków określonych w zmienionych standardach urbanistycznych w zakresie: ilości kondygnacji, odległości od przystanku komunikacyjnego, szkoły podstawowej, przedszkola i terenów wypoczynku, rekreacji i sportu. Przedłożone zaświadczenia również nie spełniają warunków określonych w zmienionych standardach w zakresie możliwości przyjęcia nowych uczniów do szkoły podstawowej i zapewnienia wychowania przedszkolnego dzieciom. Wniosek uwzględniający obowiązujące standardy nie został doręczony. Uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej polegającej na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi przy ul. [...] w [...] na działkach o nr geod. [...], [...], [...] [...], [...] z obrębu [...] została przekazana w dniu [...].07.2019 r. inwestorowi wraz z informacją o nieprzedstawieniu opinii i stanowisk w wyznaczonym terminie. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, w stanowisku organu wyjaśniono, że zgodność inwestycji mieszkaniowej z ustaleniami zawartymi w lokalnych standardach urbanistycznych stanowi jeden z warunków podjęcia pozytywnej uchwały lokalizacyjnej dla inwestycji mieszkaniowej, wydania pozwolenia na budowę oraz odbioru budynku. Lokalne standardy urbanistyczne przyjęte uchwałą Rady Miasta [...] na podstawie art. 19 ust. 4 specustawy mieszkaniowej stanowią akt prawa miejscowego. Wniosek został złożony przed podjęciem zmiany uchwały o standardach urbanistycznych i był w trakcie procedowania, gdy nastąpiła zmiana stanu prawnego. Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej musi być zgodna z obowiązującym prawem, a zatem z lokalnymi standardami urbanistycznymi uchwalonymi przez Radę Miasta [...]. Inwestor otrzymał informację w dniu [...].05.2019 r. o zmienionych standardach i nie odpowiedział na pismo oraz nie zmienił i nie uzupełnił wniosku zgodnie z obowiązującymi standardami urbanistycznymi. Przed podjęciem uchwały przeanalizowano również stan zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych na terenie gminy oraz potrzeby i możliwości rozwoju gminy wynikające ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Miasto [...]. Zgodnie ze studium teren inwestycji położony jest na obszarze, dla którego określono kierunek zagospodarowania przestrzennego jako teren mieszkaniowo-usługowy. Teren wchodzi w skład obszarów zamierzonego sporządzenia planów miejscowych - oznaczony symbolem [...], które wyznaczono jako szczególny warunek urbanizacji terenów użytkowanych dotychczas rolniczo, na których odstąpiono od wyznaczenia obszarów wymagających scaleń i podziałów nieruchomości w wyniku zmiany studium Uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z [...] listopada 2013 r. Ponadto w Studium zostały określone wskaźniki ograniczające zmiany zagospodarowania terenów dla charakterystycznych obszarów struktury funkcjonalnej [...]. Teren inwestycji położony jest w obszarze [...], dla którego Studium określa: wysokość zabudowy do 2 kondygnacji z trzecią ukrytą w poddaszu-max. 12 m dla zabudowy jednorodzinnej, do 5 kondygnacji - max. 18 m dla zabudowy wielorodzinnej; intensywność zabudowy 0,2-0,6 dla zabudowy jednorodzinnej, 0,4-0,8 dla zabudowy wielorodzinnej, min. 0,5 dla usług. Działka nr [...] objęta inwestycją wchodzi w teren wyznaczonej w Studium lokalizacji drogi zbiorczej o postulowanej szerokości pasa drogowego 20 m ([...]) i drogi głównej o postulowanej szerokości 25 m ([...]). Przedmiotowe działki znajdują się w obszarze funkcjonalno - przestrzennym o symbolu [...], dla którego określono wskazania generalne i szczegółowe do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w zakresie standardów środowiska ze względu na charakterystykę zagospodarowania i położenie. Wskazania generalne stanowią o tym, iż wymagana jest normatywna wielkość stężeń zanieczyszczeń; dopuszczalne poziomy hałasu komunikacyjnego 60/50dzień/ noc; wymagana eliminacja ruchu pojazdów ciężarowych. Wskazania szczegółowe określają, iż warunki przyrodnicze nie stwarzają istotnych ograniczeń dla zabudowy, preferowana jest jednorodzinna zabudowa mieszkaniowa, występują niekorzystne warunki w zasięgu obszarów zagrożonych podtopieniami. Na terenie, na którym położone są działki o nr geod. [...], [...], [...] [...], [...] z obrębu [...] nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Teren objęty jest uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2014 r. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru od ulicy [...] do ulicy [...] w [...]. W sąsiedztwie terenu inwestycji obowiązują miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, które wyznaczają tereny mieszkaniowe jednorodzinne, tereny mieszkaniowe jednorodzinne i usług, tereny zieleni urządzonej ogólnodostępnej, tereny usługowe, tereny usługowe z dopuszczenie zabudowy jednorodzinnej oraz tereny dróg publicznych. Są to miejscowe plany: od wschodu miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego po obu stronach ulicy [...] uchwalony Uchwałą [...] Rady Miasta [...] z dnia [...].04.2019 r., od [...] mpzp w rejonie [...] i [...] uchwalony Uchwałą Nr [...] 016 Rady Miasta [...] z dnia [...].02.2016 r., od [...] mpzp terenu budownictwa mieszkaniowo- usługowego "[...] " i zmiana miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego budownictwa jednorodzinnego położonego po północnej stronie ul. [...] w [...] uchwalony Uchwałą Nr [...] z dnia [...].12.1997 r. W najbliższym sąsiedztwie terenu inwestycji przeważa zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, drobnogabarytowa o parametrach wysokości, długości i szerokości zdecydowanie mniejszych niż wnioskowana. Ze złożonych uwag mieszkańców tego terenu i sąsiednich wynika, iż nie ma akceptacji społecznej dla realizacji inwestycji polegającej na budowie budynków wielorodzinnych. Istnieje duża obawa związana z dużą uciążliwością inwestycji dla mieszkańców i obniżeniem wartości nieruchomości przeznaczonych pod realizacje zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz nieruchomości już zabudowanych budynkami jednorodzinnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Według art. 7 ust. 4 ustawy z 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz.U. z 2018 r., poz. 1496, zwana dalej specustawą) gmina jest zobowiązana do podjęcia uchwały o ustaleniu lub odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących. Rozpoznawana skarga została wniesiona na podstawie art. 101 ust.1 z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r., poz. 506 j.t., zwanej dalej u.s.g.). Według art. 101 ust. 1 u.s.g. prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę z zakresu administracji publicznej ma każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone takim aktem. Sąd dokonując oceny dopuszczalności złożonej skargi podkreśla, że przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. stanowi lex specialis w stosunku do ogólnej normy art. 50 p.p.s.a. określającej legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Strona inicjująca postępowanie sądowe w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g musi wykazać istnienie związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jej indywidualną sytuacją prawną (interes prawny), a także musi wykazać, że ze względu na istnienie tego związku zaskarżona uchwała negatywnie wpływa na jej sytuację prawną, pozbawiając np. uprawnień lub uniemożliwiając ich realizację (naruszenie interesu prawnego). W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka posiada interes prawny w zaskarżeniu uchwały, gdyż jest inwestorem, który wystąpił z wnioskiem o ustalenie lokalizacji dla inwestycji mieszkaniowej (co wynika z art. 15 w.w ustawy). Rada gminy zaskarżoną uchwałą nr [...] z [...] czerwca 2019 r. odmówiła ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej. Tym samym należy ocenić, że interes prawny spółki został naruszony w związku z uniemożliwieniem realizacji planowanej inwestycji. Zgodnie z treścią art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 91 ust. 1 i ust. 4 u.s.g. stwierdzenie nieważności uchwały następuje w przypadku, gdy uchwała jest sprzeczna z prawem, a naruszenie to ma charakter istotny. W przedmiotowej sprawie sąd nie stwierdził istotnych naruszeń, które uzasadniałyby konieczność wyeliminowania uchwały z obrotu. Wniosek inwestora z [...] lutego 2019r. dotknięty był brakami, do uzupełnienia których organ wzywał, a także uległ modyfikacji w dniu [...] kwietnia 2019 r. w związku ze zgłoszonymi uwagami mieszkańców i opiniami. W trakcie postępowania inwestor został poinformowany przez organ o tym, że w związku z podjęciem uchwały przez Radę Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie miasta [...], która weszła w życie [...] maja 2019 r., złożony wniosek nie jest zgodny z obowiązującymi lokalnymi standardami urbanistycznymi. Należy zauważyć, że złożony wniosek zawierał informację, że planowana inwestycja mieszkaniowa odpowiada standardom, o których mowa w rozdziale 3 w.w ustawy, tak więc po zmianie stanu prawnego w tym zakresie, kwestia zgodności twierdzenia zawartego we wniosku z obowiązującym prawem miejscowym mogła podlegać wyłącznie ocenie merytorycznej. Organ nie mógł na podstawie art. 7 ust. 9 ustawy dokonać wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku, a w dalszej kolejności pozostawić wniosku bez rozpoznania. Stosownie do treści art. 7 ust. 4 specustawy Rada gminy podejmuje uchwałę o ustaleniu lokalizacji, o której mowa w ust. 1, lub odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji w terminie 60 dni od dnia złożenia przez inwestora wniosku, o którym mowa w ust. 1. Rada gminy, podejmując uchwałę, bierze pod uwagę stan zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych na terenie gminy oraz potrzeby i możliwości rozwoju gminy wynikające z ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Należy zauważyć, że wskazane w powyższym przepisie przesłanki, którymi organ powinien kierować się przy podjęciu uchwały w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej planowanej przez inwestora, nie są jedynymi, które muszą być spełnione, by wniosek mógł zostać rozpoznany pozytywnie. W istocie przesłanki te podlegają analizie, gdy nie wystąpią inne przeszkody wynikające z przepisów ustawy. Przeszkodami, które obligatoryjnie stanowią podstawę do odmowy ustalenia lokalizacji są: sprzeczność planowanej inwestycji ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz uchwałą o utworzeniu parku kulturowego (art. 5 ust. 3 specustawy), planowana lokalizacja inwestycji na terenach podlegających ochronie zgodnie z przepisami odrębnymi, jeżeli inwestor nie uzyskał stosownej zgody (art. 5 ust. 1 i 2 specustawy), brak pozytywnego uzgodnienia organu wskazanego w art. 8 ust. 14 specustawy, a także niespełnienie standardów urbanistycznych (ustawowych lub lokalnych, jeżeli zostały uchwalone przez gminę). Ten ostatni z przywołanych warunków wynika z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 13 specustawy, która m.in. określa ustawowe standardy urbanistyczne tj. standardy lokalizacji i realizacji inwestycji i zobowiązuje inwestora do wykazania w składanym wniosku, że planowana inwestycja odpowiada obowiązującym standardom. Zaskarżona przez inwestora w części uchwała wskazuje na 2 przesłanki odmowy lokalizacji inwestycji, a więc na niespełnienie przez nią lokalnych standardów w zakresie liczby planowanych miejsc parkingowych (czego inwestor nie kwestionuje), niespełnienie lokalnych standardów w zakresie liczby kondygnacji nadziemnych przez planowaną inwestycję oraz brak pozytywnej opinii komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w zakresie zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej dotyczącymi w szczególności zapewnienia wody do celów przeciwpożarowych i dojazdu dla pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej. W ocenie sądu spośród wskazanych przesłanek odmownych, te dotyczące niespełnienia lokalnych standardów urbanistycznych obligowały organ do podjęcia uchwały o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, w sytuacji gdy inwestor do czasu podjęcia uchwały nie dokonał modyfikacji złożonego wniosku w tym zakresie. Także ostatni ze wskazanych powodów odmowy, choć opinia wyrażona przez współpracujący organ nie była wiążąca, stanowił poważną i obiektywną przeszkodę do podjęcia pozytywnej uchwały o lokalizacji inwestycji, ponieważ dotyczył braku gwarancji bezpieczeństwa dla mieszkańców planowanej inwestycji. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie może budzić wątpliwości, że inwestor zaplanował mniejszą niż obowiązująca na podstawie uchwalonego prawa lokalnego liczbę miejsc postojowych w odniesieniu do jednego mieszkania. Z wniosku inwestora wynika, że planuje realizację 1,2 miejsca przypadającego na jeden lokal mieszkalny, tymczasem dla obszaru, w którym planuje zrealizować swoją inwestycję, obowiązuje liczba co najmniej 1,5 miejsca parkingowego przypadająca na jeden lokal mieszkalny. Inwestor planuje budynki mieszkalne o liczbie 3 kondygnacji nadziemnych, zaś dla obszaru inwestycji prawo miejscowe przewiduje co do zasady dopuszczalną wysokość budynków o 2 kondygnacjach nadziemnych. Na zasadzie wyjątku dopuszczalna jest lokalizacja wyższych budynków. W uchwale Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie miasta [...] po zmianie dokonanej uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany w.w uchwały w § 2 pkt 4 przewidziano, że "jeżeli w odległości nie większej niż 250 m od budynków objętych inwestycją mieszkaniową znajdują się w istniejącej zabudowie, budynki mieszkalne o wysokości przekraczającej 4 kondygnacje nadziemne, wówczas maksymalną wysokość budynków objętych inwestycją mieszkaniową wyznacza połowa liczby kondygnacji nadziemnych najwyższego budynku mieszkalnego w istniejącej zabudowie, w przypadku nieparzystej liczby kondygnacji z zaokrągleniem w górę do pełnej kondygnacji nadziemnej.". Inwestor wykazywał, że w odległości wynoszącej 499,34 m od budynków planowanej inwestycji znajduje się budynek mieszkalny o większej niż 4 liczbie kondygnacji nadziemnych. Nie wykazał tym samym, aby takie budynki znajdowały się w odległości nie większej niż 250 m od budynków planowanych. Aktualnie również w skardze wywodzi, że w odległości do 250 m od budynków objętych inwestycją znajduje się tylko budynek o 4 kondygnacjach nadziemnych. Organ podejmując uchwałę odmawiającą możliwości lokalizacji planowanej inwestycji sporządził obszerne uzasadnienie, w którym szczegółowo wyjaśnił zachodzące przyczyny, uniemożliwiające uwzględnienie wniosku. Uchwała odmowna została więc oparta na istniejących w rzeczywistości i wynikających z obowiązujących przepisów prawa, w tym prawa miejscowego przyczynach, które obligowały organ do jej podjęcia. Skarżąca spółka w odrębnej skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwestionowała zgodność z obowiązującymi przepisami prawa uchwały Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na terenie miasta [...]. Jednak wyrokiem z 16 października 2019 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę (sygn. akt IV SA/Wa 1933/19). Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.