IV SA/Wa 1937/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Izabella Janson (spr.), sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2006 roku sprawy ze skargi Ogólnopolskiego T. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego na składowanie piasku w międzywalu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego Ogólnopolskiego T. z siedzibą w G. kwotę 315 (trzysta piętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] udzielił spółce W. s.c. pozwolenia wodnoprawnego na czasowe składowanie piasku w międzywale, przy prawym przyczółku przeprawy wojskowej kryptonim "[...]" w gminie K. przy prawym brzegu W. Od powyższej decyzji odwołanie złożyło Ogólnopolskie T., które wniosło o jej uchylenie i orzeczenie o odmowie udzielenia pozwolenia wodnoprawnnego w miejscu określonym zaskarżoną decyzją, tj. na terenie rezerwatu "W.". W uzasadnieniu T. podniosło, iż pozwolenie wodnoprawne udzielone decyzją z dnia [...] września 2004 r, spółce W. narusza przepisy planu ochrony dla rezerwatu przyrody "W.", ustanowionego rozporządzeniem Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody "W." (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] z 2003 r. poz. [...]) Minister Środowiska, po rozpatrzeniu odwołania Ogólnopolskiego T., decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] i umorzył postępowanie w sprawie udzielenia W. s.c. pozwolenia wodnoprawnego. W uzasadnieniu podniósł, że miejsce czasowego składowania piasku określone w pozwoleniu wodnoprawnym wydanym przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] września 2004 r. usytuowane jest w rezerwacie przyrody "W.". Minister Środowiska podkreślił, że zgodnie z rozporządzeniem Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody "W.", wydanym na podstawie art. 13a ust. 6 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody, dopuszczono pobór piasku przy ściśle określonych warunkach bez możliwości składowania piasku na terenie rezerwatu. Jednocześnie Minister Środowiska wskazał, że zgodnie z art. 125 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 239 poz. 2019 ze zm.) pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać wymagań ochrony środowiska, w pojęciu których mieszczą się zasady określone przez ustawę o ochronie przyrody oraz akty wykonawcze do tej ustawy m.in. rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia planu Sygn. akt IV SA/Wa 1937/06 ochrony dla rezerwatu przyrody "W.". W ocenie Ministra Środowiska powyższe statuuje brak podstaw do wydania pozwolenia wodnoprawnego W. s.c. przez Wojewodę [...]. Od decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2006 r. odwołanie wniosło W. s.c. oraz Ogólnopolskie T.. Spółka cywilna W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, niezgodność zaskarżonej decyzji z Zarządzeniem Nr [...] Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2004 r. w sprawie osłony technicznej śródlądowych dróg wodnych we wszystkich stanach gotowości obronnej państwa i wojny, z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 8 kwietnia 2001 r. w sprawie zasad koordynacji działań w zakresie przygotowania dróg na potrzeby obrony państwa oraz z rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] grudnia 1998 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody m.in. "W.". Natomiast Ogólnopolskie T. wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji wyłącznie w części dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego. T. podniosło, że brak było podstaw do umorzenia postępowania, a Minister Środowiska powinien sprawę, po uchyleniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. przekazać do ponownego rozpoznania lub rozstrzygnąć ją co do istoty. Minister Środowiska, po rozpatrzeniu w/w odwołań decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] i [...] uchylił swoją decyzję z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji Minister Środowiska podniósł, że z akt sprawy, jak i z uzasadnienia decyzji Wojewody [...] nie wynika, aby analizował on przy wydawaniu decyzji przepis art. 125 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, który był w momencie wydawania decyzji wiążący. Jednocześnie Minister Środowiska podkreślił, że Wojewoda [...] powinien wyjaśnić, że ograniczenia dotyczące zakazu składowania piasku w rejonie przeprawy wojskowej "[...]" w gminie K. wprowadzone przepisami rozporządzenia Wojewody [...] w sprawie planu ochrony rezerwatu przyrody "W. są dla tej sprawy wiążące, ponieważ zakazy obowiązujące na terenach rezerwatów Sygn. akt IV SA/Wa 1937/06 określają enumeratywnie przepisy art. 15 ustawy o ochronie przyrody i nie wymieniono w nich zakazu składowania piasku. Podkreślił, że nawet gdyby taki zakaz wynikał z przepisów ustawy o ochronie przyrody, to byłby zniesiony dla działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie przyrody. Na powyższą decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] i [...] i [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Ogólnopolskie T., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazało, że Minister Środowiska nie uwzględnił w całości skargi T. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2006 r., w której T. domagało się wyłącznie uchylenia decyzji w części dotyczącej umorzenia postępowania wodnoprawnego. Podkreślił, że decyzja z dnia [...] czerwca 2006 r. uwzględnia w całości jedynie skargę spółki W. (na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2006 r.), której żądania i uzasadnienie są odmienne od skargi T. na tę decyzję. Oznacza to, że Minister Środowiska uchylił swoją decyzję z dnia [...] lutego 2006 r. w zakresie niezgodnym ze skargą T., jak również, z podaniem zaleceń i przesłanek prawnych sprzecznych z treścią skargi T. Stowarzyszenie zarzuciło również zaskarżonej decyzji, iż została wydana z rażącym naruszeniem art. 54 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z błędną podstawą prawną, tj. na podstawie art. 52 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Podniósł również, że uwzględnienie tylko żądania T. i usunięcie tylko w umarzającej postępowanie części rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. doprowadziło by do wydania wadliwego rozstrzygnięcia, ponieważ organ odwoławczy zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego może jedynie orzec o uchyleniu decyzji organu I instancji, ale musi orzec w sprawie co do istoty lub umorzyć postępowanie w pierwszej instancji, natomiast w przypadku konieczności zastosowania art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyleniu decyzji organu I instancji musi towarzyszyć orzeczenie o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Przyznał, że zarzut dotyczący wskazania niewłaściwej Sygn. akt IV SA/Wa 1937/06 podstawy prawnej w zaskarżonej decyzji jest słuszny, jednakże nie jest to wada powodująca nieważność tej decyzji. Istnieją bowiem przepisy prawa pozwalające organowi, którego działanie jest skarżone na uwzględnienie skargi. Także treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. świadczy o intencji organu zmierzającej do uwzględnienia skarg wniesionych przez strony postępowania. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpatrywana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracjami organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub bezczynności), bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem. Warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów oraz wniosków skargi, jak i wskazanej w niej podstawy prawnej. Organ podtrzymujący rozstrzygnięcie w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. jest związany treścią żądania skargi i nie ma możliwości wybiórczego uwzględnienia skargi (tak wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 158/05 Lex nr 179228, także wyrok Sygn. akt IV SA/Wa 1937/06 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 318/05 Lex 186671). Przez "uwzględnienie skargi w całości" należy rozumieć uwzględnienie skargi co do istoty sprawy, chyba że skarżący wyraźnie wskazuje, że chodzi mu tylko o uchylenie zaskarżonego aktu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania właściwemu organowi (tak m.in. wyroki NSA z dnia 8 czerwca 1988 r. sygn. akt IV SA 205/88 - OSP 1990 z. 4 poz. 210 str. 464 z glosą Janusza Borkowskiego, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 1989 r. sygn. akt IV SA 20/89 - OSP 1991 z. 9 poz. 215 str. 413 z glosą Małgorzaty Mincer-Jaśkowskiej). Należy podkreślić, że Ogólnopolskie T. złożyło skargę od decyzji Ministra Środowiska z [...] lutego 2006 r. nr [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji wyłącznie w części dotyczącej umorzenia dalszego postępowania wodnoprawnego. Minister Środowiska decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...], po rozpoznaniu skargi Ogólnopolskiego T. oraz skargi W. s.c. w trybie art. 54 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił swoją decyzję z dnia [...] lutego 2006 r. oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. W ocenie Sądu, zarzuty skarżącego zasługują na uwzględnienie. Należy podkreślić, że Ogólnopolskie T. złożyło skargę na decyzję Ministra Środowiska wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej umorzenia postępowania. Minister Środowiska wydając decyzję z dnia [...] czerwca 2006 r. nie uwzględnił skargi w całości ponieważ, wprawdzie uchylił swoją decyzję z dnia [...] lutego 2006 r. i decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r., jednakże nie odniósł się do żądania Ogólnopolskiego T. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Środowiska podniósł jedynie aspekty merytoryczne i ustosunkował się do zarzutów zawartych w skardze spółki W. Decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2006 r. została wydana niezgodnie z argumentacją skargi Ogólnopolskiego T. na decyzję z dnia [...] lutego 2006 r. Również jej uzasadnienie jest sprzeczne z treścią i głównymi zarzutami skargi T. Konsekwencją wydania zaskarżonej decyzji wbrew warunkom określonym w art. 54 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest jej uchylenie. Sygn. akt IV SA/Wa 1937/06 Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w pkt 1 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.