IV SA/Wa 1939/12

PostanowienieWSA w Warszawie2013-03-13

Skład orzekający: Referendarz sądowy Joanna Dziedzic

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cudzoziemiec, który nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania sądowego i jest utrzymywany przez znajomych, może uzyskać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego?
Ratio decidendi
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, ponieważ sytuacja materialna skarżącego, który nie posiada dochodów, oszczędności ani majątku, a podstawowe potrzeby życiowe zaspokaja dzięki wsparciu innych osób, stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący E. N. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazał na brak środków finansowych, brak nieruchomości, zasobów pieniężnych i oszczędności. Po wezwaniu do uzupełnienia, wyjaśnił, że zmuszony był wyprowadzić się z wynajmowanego pokoju i obecnie mieszka u znajomego, który pokrywa jego koszty utrzymania. Skarżący nie posiada rachunków bankowych.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono radcę prawnego z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. N. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.. Skarżący w dniu 22 lutego 2012 r. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności i przedmiotów wartościowych. Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie z dnia 7 marca 2013 r. wyjaśnił, że wobec braku środków finansowych na opłacenia najmu mieszkania zmuszony był na początku miesiąca marca br. wyprowadzić się z pokoju, który wynajmował na ul. [...] w W.. Aktualnie skarżący mieszka u znajomego, który pokrywa koszty jego utrzymania. W związku z tym on sam nie ponosi kosztów związanych z zakupem żywności oraz wynajmem mieszkania. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270)). Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec aktualnie nie posiada żadnego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Podstawowe potrzeby życiowe skarżący zaspokaja jedynie dzięki wparciu innych osób. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło