IV SA/Wa 1939/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. P. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem drugiej instancji w sprawie ze skargi E. N. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i innych form ochrony międzynarodowej postanawia: - przyznać r.pr. P. M. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55, 20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1939/12 oddalił skargę E. N. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2012 r. (nr [...]) o odmowie nadania skarżącemu statusu uchodźcy i innych form ochrony międzynarodowej. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 13 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1939/12 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Okręgowa Izba Radców Prawnych pełnomocnikiem strony wyznaczyła r. pr. P. M. W dniu 15 maja 2013 r. wyznaczona z urzędu pełnomocnik, działając w imieniu skarżącego, złożyła sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącemu pomoc prawną oraz oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało zapłacone w całości ani w części przez stronę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 1514/13 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2013 r. Stwierdzono, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) tego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA stawka minimalna wynosi 75% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna, o przyznanie kosztów której zwróciła się pełnomocnik skarżącego polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji. Ponadto pełnomocnik reprezentowała skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Za te czynności pełnomocnik powinna więc otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia. Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia (55,20) zł W opisany sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 295,20 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.