IV SA/Wa 1945/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi Gminy K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary administracyjnej - oddala skargę - IV SA/Wal945/09 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] czerwca 2009r, znak [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w [...] wymierzył Gminie K. administracyjną karę pieniężną, w wysokości 46.933,00 zł. za wprowadzanie ścieków do wód z gminnej oczyszczalni ścieków w K., za okres od 1 stycznia 2007r. do 31 grudnia 2007r., z naruszeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym udzielonym decyzją Starosty Powiatowego w S. z dnia [...] listopada 2005r., znak: [...], Od powyższej decyzji odwołał się Burmistrz K., który podniósł, że decyzja organu wojewódzkiego o wymierzeniu kary jest niezasadna. Po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] września 2009r, znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] czerwca 2009r. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Ochrony Środowiska podał, że zgodnie z art. 305a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150 ze zmianami), jeżeli podmiot korzystający ze środowiska nie prowadzi wymaganych pomiarów wielkości emisji, pomiary ciągłe nie są prowadzone przez rok kalendarzowy lub pomiary nasuwają zastrzeżenia, przyjmuje się, że warunki korzystania ze środowiska w zakresie wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi określone w pozwoleniach, o których mowa w art, 181 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, dla każdego z pomiarów, o których mowa w zdaniu wstępnym, zostały przekroczone: o 80 % - w przypadku składu ścieków; o 10 % - w przypadku procentowej redukcji stężeń substancji w oczyszczanych ściekach; w stopniu powodującym zastosowanie maksymalnej stawki kary - w przypadku stanu ścieków; o 10 % - w przypadku ilości odprowadzanych ścieków. Powyższa norma prawa stanowi o tym, że brak prowadzenia pomiarów wielkości emisji lub ich wadliwość są istotnym naruszeniem warunków korzystania ze środowiska, a stan taki traktuje się na określonych zasadach jako naruszenie warunków pozwolenia na emisję. W okresie, za który została wymierzona kara, Stronę obowiązywały warunki określone w pozwoleniu wodnoprawnym udzielonym decyzją Starosty Powiatowego w S. z dnia [...] listopada 2005r. W pozwoleniu tym określono warunki dla wskaźników bar, bor i chrom6+, w pkt 1,3 oraz określono częstotliwość wykonywania analiz jakości ścieków na dwa razy w ciągu roku w pkt II. 1. Stwierdzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...], w trakcie kontroli przeprowadzonej w okresie od 19 lutego do 19 marca 2009 r., naruszenie warunków tego pozwolenia w odniesieniu do braku wszystkich wymaganych w 2007 r. badań jakości ścieków, obligowało organ do wszczęcia postępowania i wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Zgodnie z art. 305 ust. 4 Prawa ochrony środowiska karę wymierza się za przekroczenie stwierdzone w roku kalendarzowym. Przepisy regulujące sposób wyliczenia kary zawarte są w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi (Dz.U. Nr 260 poz. 2177), W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego stwierdzono, że w zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji wyliczenie wysokości kary zostało dokonane zgodnie z ww. przepisami rozporządzenia. Obowiązujące przepisy prawa nie pozwalały na odstąpienie od wymierzenia kary w przypadku stwierdzonego naruszenia warunków pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie ścieków. Na powyższą decyzję Głównego Inspektor Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2009r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga Gminy K, W skardze podniesiono, że decyzja wydana została z naruszeniem art. 299 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. Nr 25 poz, 150 ze zm.), ponieważ przepis ten nie powinien mieć w sprawie zastosowania, podczas gdy zastosowanie powinien mieć przepis art. 299 ust. 1 pkt 1. Strona skarżąca wskazała także na naruszenie art, 300 ustawy poprzez jego niezastosowanie, a zdaniem skarżącej przepis ten powinien zostać zastosowany, co prowadziłoby do wydania decyzji ustalającej wymiar kary biegnącej. Skarżąca wskazała także na naruszenie art. 302 ww. ustawy oraz art. 305a ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska polegające na jego zastosowanie w sytuacji, gdy -zdaniem skarżącej - w sprawie powinna zostać ustalona kara biegnąca od dnia stwierdzenia przekroczenia lub naruszenia. Skarżąca wskazała także na naruszenie art. 9 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi (Dz.U. Nr 260 poz. 2177) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. W odpowiedzi na skargę Główny inspektor Ochrony Środowiska podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skarg. Dodatkowo organ odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że dla pozwoleń wodnoprawnych na odprowadzanie ścieków, wydanych lub zmienionych po dniu 1 stycznia 2003r., przepisy art, 299 ust, 1 pkt 1, art, 300 ust, 2, art, 301, art. 302 oraz art. 303 ustawy Prawo ochrony środowiska nie mają zastosowania. Wynika to ze zmiany sposobu oceniania spełniania lub nie warunków pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie ścieków w związku z wejściem w życie przepisów wykonawczych wydanych z mocy art. 45 ust, 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo wodne. W systemie oceny odstąpiono od wykonywania badań na próbie powstałej ze zlania trzech próbek pobranych w odstępach nie krótszych niż 30 minut na rzecz próbki średniej dobowej powstałej ze zmieszania próbek pobieranych ręcznie lub automatycznie w okresie doby, w odstępach najwyżej dwugodzinnych proporcjonalnych do przepływu. Oceny dokonuje się na wynikach badań kilku próbek średnio-dobowych pobranych określonych odstępach czasu łącznie. Przy dokonywaniu oceny na powyższych zasadach do wymierzania kary pieniężnej zastosowanie mają przepisy art. 299 ust. 1 pkt 2, art. 305 oraz art. 305a ustawy Prawo ochrony środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz, 1270 ze zm.), nie jest związany zarzutami i granicami skargi. Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium zgodności z prawem stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie trzeba podkreślić, że orzekające w sprawie organy obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150 ze zmianami) jak też przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2005 r, w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi (Dz.U. Nr 260 poz. 2177). W okresie, za który została wymierzona kara, Gminę K. obowiązywały warunki określone w pozwoleniu wodnoprawnym Starosty Powiatowego w S. z dnia [...] listopada 2005r. W pozwoleniu tym określono warunki dla wskaźników bar, bor i chrom6+, w pkt 1.3 oraz określono częstotliwość wykonywania analiz jakości ścieków na dwa razy w ciągu roku w pkt II. 1. Stwierdzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...], w trakcie kontroli przeprowadzonej w okresie od 19 lutego do 19 marca 2009 r., naruszenie warunków tego pozwolenia w odniesieniu do braku wszystkich wymaganych w 2007 r. badań jakości ścieków, obligowało organ do wszczęcia postępowania i wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Zgodnie z art. 305a ust, 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150 ze zm.), jeżeli podmiot korzystający ze środowiska nie prowadzi wymaganych pomiarów wielkości emisji, pomiary ciągłe nie są prowadzone przez rok kalendarzowy lub pomiary nasuwają zastrzeżenia, przyjmuje się, że warunki korzystania ze środowiska w zakresie wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi określone w pozwoleniach, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, dla każdego z pomiarów, o których mowa w zdaniu wstępnym, zostały przekroczone: o 80 % - w przypadku składu ścieków; o 10 % - w przypadku procentowej redukcji stężeń substancji w oczyszczanych ściekach; w stopniu powodującym zastosowanie maksymalnej stawki kary - w przypadku stanu ścieków; o 10 % - w przypadku ilości odprowadzanych ścieków. Stwierdzić należy, że brak prowadzenia pomiarów wielkości emisji lub ich wadliwość są istotnym naruszeniem warunków korzystania ze środowiska, a stan taki traktuje się jako naruszenie warunków pozwolenia na emisję. Zgodnie z art. 305 ust. 4 Prawa ochrony środowiska karę wymierza się za przekroczenie stwierdzone w roku kalendarzowym. Przepisy regulujące sposób wyliczenia kary zawarte są w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi (Dz.U. Nr 260 poz. 2177). Zdaniem Sądu wyliczenie wysokości kary zostało dokonane zgodnie z przepisami prawa. W zakończeniu należy jedynie dodać, że obowiązujące przepisy nie pozwalały organowi administracji na odstąpienie od wymierzenia kary, w przypadku, gdy stwierdzonego naruszenia warunków pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie ścieków. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.