IV SA/Wa 1946/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego G. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. A., S. A. i Z. A. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: przyznać radcy prawnemu G. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 grudnia 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla R. A., S. A. i Z. A. radcę prawnego z urzędu w sprawach ze skargi wymienionych na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem stron wyznaczyła radcę prawnego G. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. odrzucił skargę. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono wyznaczonemu pełnomocnikowi w dniu 11 marca 2015 r. W dniu 30 marca 2015 r. złożył on do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 5 marca 2015 r. Jednocześnie zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone na zasadzie prawa pomocy, oświadczając, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. W dniu 20 kwietnia 2015 r. adwokat G. W. złożył do akt sprawy potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopie dowodu przekazania skarżącym rzeczonej opinii. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie w ramach pomocy prawnej świadczonej z urzędu wyznaczony pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1946/14. Powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ został on wyznaczony przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.