IV SA/Wa 1946/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 1 sierpnia 2017 r. wpłynęła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] wniesiona na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] zezwalającej na wyłączenie z produkcji gruntów leśnych stanowiących część działki nr [...] położonej w [...] przy ul. [...]. Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2017 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 września 2017 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 13 września 2017 r. Tymczasem skarżący dopiero w dniu 14 września 2017 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) nadesłał pismo opatrzone datą 13 września 2017 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu i które to pismo nie odzwierciedla treści skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie nadesłał w zakreślonym terminie brakującego odpisu skargi dla doręczenia go występującemu w sprawie pełnomocnikowi uczestników postępowania. Uczynił to dopiero w dniu 14 września 2017 r., a więc z jednodniowym przekroczeniem zakreślonego terminu, który upłynął z dniem 13 września 2017 r., podczas gdy czynność podjęta przez stronę z przekroczeniem ustawowego terminu, jest bezskuteczna w rozumieniu art. 85 powołanej ustawy i obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Nadto skarga podlega odrzuceniu również i z tej przyczyny, że jak wynika z akt przedmiotowej sprawy (k. 35), skarżący, wykonując zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 26 sierpnia 2017 r., nadesłał w dniu 14 września 2017 r. pismo opatrzone datą 13 września 2017 r., jednakże pismo to nie może zyskać uznania Sądu jako prawidłowego wykonania powyższego zarządzenia, albowiem treść tego pisma nie koresponduje z treścią pierwotnej skargi nadanej w dniu 5 lipca 2017 r. do Sądu za pośrednictwem organu (k. 2 i 6 akt sądowych). Nadesłane w dniu 14 września 2017 r. pismo swą treścią nie odzwierciedla wiernie treści oryginału skargi, a więc jest niezgodny z jej pierwotnym brzmieniem i w istocie nie stanowi jej odpisu. Prawidłowym wykonaniem zarządzenia byłoby odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma, bez względu na to, czy byłby to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument. Tymczasem nadesłane przez skarżącego, w uzupełnieniu braków formalnych skargi, pismo nie oddające tożsamej treści co skarga, nie może być uznane za prawidłowe wykonanie braków formalnych skargi. Stosownie bowiem do treści art. 47 powołanej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Odpisem pisma procesowego jest każdy jego egzemplarz zgodny z oryginałem. Istotą odpisu, jak przyjmuje się w doktrynie i praktyce, jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma, bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument. Ratio legis przepisu art. 47 § 1 powołanej ustawy stanowi, że celem dołączania odpisów do pisma strony jest doręczenie ich dalej stronom, a zatem jak wynika z powyższych rozważań, doręczenie zgodnej z oryginałem treści pisma, w tym przypadku skargi. Nadesłany przez skarżącego odpis skargi nie oddający tożsamej treści co oryginał skargi, nie może być uznany za odpis, a więc nie stanowi prawidłowego uzupełnienia braków formalnych skargi, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.