IV SA/Wa 1949/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Stowarzyszenia Z. z siedzibą w N. oraz J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie : cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2007r. Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołania od decyzji Starosty G. z dnia [...] kwietnia 2007r. znak [...] umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia i cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego, udzielonego przez ten organ Wójtowi Gminy Ż. decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2004r., działając na podstawie art. 138 § 2 Kpa uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W skardze wniesionej przez Stowarzyszenie Z. z siedzibą w N. oraz J. T. na powyższą decyzję, strony skarżące podniosły między innymi, iż nie zgadzają się z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim organ odmawia, im przyznania przymiotu strony w niniejszym postępowaniu administracyjnym. W dniu 2 września 2008r. wpłynęło do Sądu pismo Starostwa Powiatu G., z treści którego wynika, iż organ pierwszej instancji rozpoznał ponownie sprawę i wydał w dniu [...] lipca 2008r. decyzję Nr [...], którą odmówiono: 1) wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego nr [...] z dnia [...] września 2004r. w części dotyczącej wykonania wylotu ścieków oczyszczonych w stopniu wymaganym na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w Ż., do rowu melioracyjnego [...], 2) cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego nr [...] z dnia [...] września 2004r. w części dotyczącej odprowadzania do rowu melioracyjnego [...] oczyszczonych ścieków z oczyszczalni ścieków w Ż. na działce nr ew. [...] przy ul. [...]. Od decyzji powyższej odwołanie do Wojewody [...] wniosło między innymi Stowarzyszenie Z. z siedzibą w N. Na rozprawie sądowej w dniu 10 września 2008r. pełnomocnicy skarżących: J. T. oraz Stowarzyszenia Z. z siedzibą w N., oświadczyli, iż wiedzą o wydaniu przez organ pierwszej instancji w/w decyzji z dnia [...] lipca 2008r. i wobec powyższego wycofują wniesioną do Sądu skargę. Ponadto pełnomocnik Stowarzyszenia Z. z siedzibą w N., wniósł o zwrot kosztów postępowania sadowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej w dalszej części P.p.s.a), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przywołany powyżej art. 60 P.p.s.a wprowadza zatem ogólną zasadę o wiążącym sąd oświadczeniu o cofnięciu skargi. Zgodnie jednak z art. 60 zdanie trzecie P.p.s.a. sąd zobowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Tylko więc w przypadku ustalenia przez sąd wystąpienia sytuacji określonej w art. 60 zdanie trzecie sąd może odstąpić od obowiązku umorzenia postępowania zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Jest to regulacja ustanawiająca wyjątek od ogólnej zasady związania sądu cofnięciem skargi i w związku z tym podlegająca wykładni ścieśniającej. Tym samym uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne wymaga pozytywnego ustalenia przez sąd nieważności zaskarżonego aktu lub czynności, a zatem także i decyzji. Rozpoznając niniejszą sprawę pod kątem wskazanych powyżej przesłanek , Sąd uznał, cofnięcie skargi za dopuszczalne, bowiem w ocenie Sądu nie zmierza ono do obejścia prawa, oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Odnosząc się do wniosku Stowarzyszenia Z. z siedzibą w N., o zwrot kosztów postępowania sadowego, należy wskazać, iż przedmiotowy wniosek nie może zostać uwzględniony. Zgodnie bowiem z art. 232. § 1 P.p.s.a Sąd z urzędu zwraca stronie: 1) cały uiszczony wpis od: a) pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom, b) zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione; 2) połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi przez Stowarzyszenia Z. z siedzibą w N., nastąpiło już na rozprawie w dniu 10 września 2008r., a więc po upływie wskazanych w art. 232 § 1 P.p.s.a terminów, których dotrzymanie przez stronę skarżącą warunkuje zwrot uiszczonego przez nią wpisu sądowego w całości lub w połowie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji.