IV SA/Wa 1949/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty rocznej za trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych - oddala skargę - Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T. na wniosek B. D. (dzierżawcy nieruchomości) z dnia 24 maja 2010 r. wydał w dniu [...] lipca 2010r., decyzję znak: [...] zezwalającą na wyłączenie z produkcji 0,5723 ha gruntów leśnych będących własnością Skarbu Państwa w zarządzie Lasów Państwowych Nadleśnictwa [...], stanowiących działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...], gmina [...]. W decyzji tej Dyrektor RDLP odstąpił od ustalenia należności oraz odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu. Strona została dodatkowo poinformowana o tym, że opłata roczna z tytułu użytkowania na cele nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji leśnej zostanie ustalona w odrębnej decyzji po opublikowaniu w Monitorze Polskim średniej ceny drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały 2010 r. Następnie decyzją Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T. z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] ustalono opłatę roczną za 2012 r. z tytułu trwałego wyłączenia z produkcji 0,5723 ha gruntów leśnych stanowiących działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...], gmina [...] w kwocie 12.286,25 zł. Do uiszczenia opłaty zobowiązano B. D. B. D. wniósł odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...] kwietnia 2012r. Odwołujący podał, że nie wyraża zgody na płatność opłaty rocznej za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, ponieważ nie ma zagwarantowanej możliwości wykupu omawianych gruntów. Odwołujący podniósł także, że ponosił wydatki na uzbrojenie przedmiotowego terenu w media oraz koszty związane ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W piśmie z dnia 9 maja 2012r. B. D. wskazał dodatkowo, że organ I instancji nie przeprowadził w należyty sposób postępowania wyjaśniającego i naruszył art. 12 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Po rozpztrzeniu odwołania Dyrektor Generalny Lasów Państwowych decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] działając na podstawie przepisów art. 127 § 2 i art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 11 i 12 ust. 1 w zw. z art. 4 pkt 4 oraz pkt 13 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121 poz. 1266 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T. z dnia [...] kwietnia 2012r. W uzasadnieniu swojej decyzji Dyrektor Generalny Lasów Państwowych wskazał, że Stronie udostępniono przedmiotową nieruchomość Skarbu Państwa na podstawie umowy dzierżawy zawartej w dniu 12 grudnia 2007 r. z Nadleśnictwem [...]. Zostało zatem spełnione kryterium zawarte w art 4 pkt 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych dotyczące właściciela gruntu, przez którego rozumie się również posiadacza samoistnego, zarządcę lub użytkownika, użytkownika wieczystego i dzierżawcę. Dyrektor RDLP dzięki posiadanemu przez Stronę tytułowi prawnemu do nieruchomości, jak i na podstawie jej przeznaczenia w miejscowym pianie zagospodarowania przestrzennego pod usługi i rekreację, na wniosek dzierżawcy (pismo z dnia 24 maja 2010 r.) decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] zezwolił na wyłączenie z produkcji 0,5723 ha gruntów leśnych. Zgodnie z art. 12 ust. 1 uogril osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji leśnej, jest obowiązana uiszczać m.in. opłaty roczne. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy zaznaczył, że Strona wyłączając grunt leśny z produkcji zobowiązana jest do wnoszenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania gruntu na cele nieleśne (art. 4 pkt 13 uogril). Wynika to wprost z przepisów przytaczanej ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Odnosząc się do zarzutów Strony dotyczących zakupu dzierżawionej nieruchomości oraz poniesionych kosztów związanych z jej wykorzystaniem (uzbrojenie terenu, prace planistyczne) organ wskazał, że kwestie te nie mogły być przedmiotem postępowania w sprawie opłaty rocznej z tytułu użytkowania na cele nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji leśnej. Organ podkreślił, że w przedmitem postępowania było jedynie naliczenie opłataty rocznej, do której uiszczania zobowiązana jest osoba (właściciel, dzierżawca), która nabyła prawo do wyłączenia 0,5723 ha gruntów leśnych z produkcji, i która użytkuje grunt na cele nieleśne. Natomiast przepisy uogril wyraźnie wskazują, że tylko w razie zbycia gruntów wyłączonych z produkcji, obowiązek uiszczania opłat rocznych przechodzi na nabywcę. Na powyższą decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] czerwca 2012r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga B. D. Zaskarżonej decyzji zarzucono, że wydana została z naruszeniem prawa procesowego, bez dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz prawa materialnego tj. art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych przez jego błędną wykładnie i przyjęcie, że skarżący uzyskał zgodę na wyłączenie gruntów z produkcji leśnej. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz, 1270 ze zm.), nie jest związany zarzutami i granicami skargi. Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium zgodności z prawem stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie trzeba podkreślić, że orzekające w sprawie organy obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Nie ulega wątpliwości, że skarżącemu udostępniono przedmiotową nieruchomość Skarbu Państwa na podstawie umowy dzierżawy zawartej w dniu 12 grudnia 2007 r. z Nadleśnictwem [...]. Zostało zatem spełnione kryterium zawarte w art. 4 pkt 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych dotyczące właściciela gruntu, przez którego rozumie się również posiadacza samoistnego, zarządcę lub użytkownika, użytkownika wieczystego i dzierżawcę. Dyrektor RDLP w T. działając na wniosek skarżącego (pismo z dnia 24 maja 2010 r.) decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] zezwolił na wyłączenie z produkcji 0,5723 ha gruntów leśnych. Powyższe było możliwe dzięki posiadanemu przez Stronę tytułowi prawnemu do nieruchomości, jak i na podstawie jej przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod usługi i rekreację. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji leśnej, jest obowiązana uiszczać m.in. opłaty roczne. Sąd stwierdza, że organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że Strona wyłączając grunt leśny z produkcji zobowiązana jest do wnoszenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania gruntu na cele nieleśne. Wynika to wprost z przepisów przytaczanej ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Jednoznacznie należy stwierdzić, że skoro zainteresowany zwrócił się z wnioskiem do Dyrektora RDLP w T. o wyłączenie z produkcji 0,5723 ha gruntów leśnych i uzyskał w tym przedmiocie pozytywną decyzje administracyjną właściwego organu to na podstawie przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, jest obowiązany uiszczać m.in. opłaty roczne. Reasumując, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie jest obarczona wadami, które wywołałyby konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.