IV SA/Wa 1950/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-09-22

Skład orzekający: Aneta Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie skargi na decyzję administracyjną powinno zostać umorzone, jeśli organ administracji publicznej, działając w trybie autokontroli, uchylił zaskarżoną decyzję, a uchylenie to nie zostało zaskarżone do sądu?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie skargi na decyzję administracyjną podlega umorzeniu, gdy organ administracji publicznej, korzystając z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję, a uchylenie to stało się prawomocne. W takiej sytuacji zaskarżony akt traci byt prawny, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym.
Stan faktyczny
Z. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody dotyczącą ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Wojewoda, działając w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił swoją poprzednią decyzję. Uchylenie to nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Wojewody na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 200 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz skarżącego Z. C. kwotę 200 (słownie: dwustu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.], uchylił decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. W piśmie z dnia 3 sierpnia 2015 r. organ poinformował, że decyzja z dnia [...] czerwca 2015 r. nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. Sąd zważył, co następuje: W myśl art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż cofnięcie skargi lub śmierć strony, stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia gdy zaskarżony akt prawny zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego akt został zaskarżony, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999, s. 156). Autokontrola prowadzi w związku z tym do szybszego załatwienia sprawy i to zgodnie z żądaniem skarżącego. W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień autokontrolnych i na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. uwzględnił skargę w decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. Ponieważ decyzja ta nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to oznacza, że z upływem terminu do wniesienia skargi stała się prawomocna. W konsekwencji doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej w przedmiotowej sprawie decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. i doprowadziło do bezprzedmiotowości tego postępowania. Z tego względu zasadne było umorzenie postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało orzec jak w punkcie pierwszym sentencji. O punkcie drugim sentencji orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. art. 205 § 1 z P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło