IV SA/Wa 1951/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1) zwolnić A. S. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla A. S. radcę prawnego. A. S. (dalej "skarżący") wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania, wobec stwierdzenia, że wniosek o nadanie statusu uchodźcy jest niedopuszczalny, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy (formularz PPF z dnia 3 września 2014 r.) w zakresie całkowitym, tj. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Podał, że nie posiada żadnego majątku, dochodów. Jako osobę pozostającą z nim we wspólnym gospodarstwie domowym wskazał L. L. Zarządzeniami referendarza sądowego z dnia 7 października 2014 r. i 17 października 2014 r. skarżący został wezwany do złożenia dodatkowych oświadczeń i informacji, m.in. do wskazania źródeł utrzymania jego i L. L., złożenia wyciągów z posiadanych kont bankowych, podania informacji, jaki ma tytuł prawny do lokalu i ewentualnie czy i jakie koszty ponosi w związku z utrzymaniem (wynajmowaniem) mieszkania a także do złożenia oświadczenia, czy córka L. L. przebywa w domu dziecka (jak wskazano w skardze), czy też mieszka ze skarżącym i L. L. W pismach złożonych w dniach 16 października i 29 października 2014 r. skarżący oświadczył, że: - nie posiada żadnych kont, rachunków bankowych, - koszty wynajmu mieszkania wynoszą 1000 zł, utrzymanie mieszkania (energia elektryczna, usługi komunalne, woda) ok. 300 zł, reszta pieniędzy przeznaczona jest na wyżywienie - aktualnie otrzymuje pomoc socjalną w wysokości ok. 775 zł, - od listopada L. L. wraz z córką będą otrzymywać świadczenie w wysokości ok. 1200 zł - córka L. L. mieszka ze swoją matką i skarżącym "w ramach przerwy w pobycie w domu dziecka", - otrzymuje pomoc w zakresie wyżywienia i odzieży z [...]. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego, opisana przez skarżącego sytuacja życiowa i materialna uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący cudzoziemiec nie uzyskuje dochodów, nie posiada jakiegokolwiek majątku, otrzymuje świadczenie w procedurze uchodźczej w wysokości ok. 775 zł, zaś jego partnerka wraz z córką – od listopada będą otrzymywać świadczenie w wysokości ok. 1200 zł. Skarżący wskazał, że ok. 1300 zł przeznacza na wynajem mieszkania i opłaty związane z jego utrzymaniem. Pozostałą kwotę przeznacza na wyżywienie. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący wykazał, że nie ma środków na ponoszenie wydatków innych niż przeznaczone na utrzymanie konieczne. Opisana sytuacja uzasadnia zatem przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.