IV SA/Wa 1953/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. K. A. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia z dnia 3 września 2013 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. W gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną i trojgiem małoletnich dzieci. Źródło utrzymania pięcioosobowej rodziny stanowią świadczenia pieniężne dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Łączna kwota świadczeń otrzymywanych przez skarżącego, jego żonę i dzieci wynosi 1.875 zł miesięcznie. Strona nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ani skarżący, ani jego żona nie osiągają dochodu, który umożliwiałby poniesienie kosztów postępowania przed sądem. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje pięcioosobowa rodzina, pochodzą ze świadczeń pieniężnych, stanowiących pomoc dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Nie posiadając przy tym ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, które można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, K. A. nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie, żony i małoletnich dzieci. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.