IV SA/Wa 1957/18

Dnia 28 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa polegających na niezatwierdzeniu przez Prezydenta [...] Uproszczonego Planu Urządzenia Lasów postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz T. C. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. T. C. wniósł skargę na czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa polegających na niezatwierdzeniu przez Prezydenta [...] Uproszczonego Planu Urządzenia Lasów i Inwentaryzacji Stanu Lasów w odniesieniu do działki ew. [...] z obrębu [...]. W piśmie z dnia 10 sierpnia 2018r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania wskazując, iż stało się one bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących sytuacjach: - jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, - w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania, - gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie skarżący cofnął skargę, oświadczając, że stało się bezprzedmiotowe w istocie. Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. cofnięcie skargi jest wiążące, chyba że Sąd dopatrzy się, że jest ono niedopuszczalne, albowiem zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu powołane wyżej negatywne przesłanki w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i skuteczne. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 skarżącemu, który cofnął skargę należy się zwrot wpisu od skargi. Zdaniem Sądu brak jest natomiast podstaw do zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Z przepisu art. 199 p.p.s.a. wynika, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 201 § 1 p.p.s.a., stosownie do którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, nie ma podstaw do zastosowania art. 201 § 1 p.p.s.a. Skarżący cofnął skargę, zatem podstawę umorzenia postępowania w niniejszej sprawie stanowił art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a Należy jeszcze raz wskazać, że cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, bowiem w niniejszej sprawie Sąd uznał to oświadczenie za dopuszczalne (niezmierzające do obejścia prawa) i skuteczne. W tej sytuacji nie można uznać, że umorzenie postępowania na skutek złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi było równoznaczne z umorzeniem postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Są to bowiem dwie odrębne podstawy umorzenia postępowania. Przy umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi, niezależnie od przyczyny, która legła u podstaw takiej decyzji strony skarżącej, przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują zwrotu kosztów postępowania, a jedynie zwrot wpisu od pisma cofniętego, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (porównaj postanowienia NSA: z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt I OZ 931/14, niepubl.; z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 1028/14, niepubl.). W ocenie Sądu, w przypadku cofnięcia skargi Sąd może badać jedynie przesłanki określone w art. 60 p.p.s.a, tj., czy cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, a nie dokonywać oceny, czy w związku z decyzją wydaną po wniesieniu skargi na bezczynność, rzeczywiście doszło do uwzględnienia skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w pkt. 1 sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do treści art. 232 §1 pkt 1 cytowanej ustawy (pkt 2 sentencji).