IV SA/Wa 1958/12
WyrokWSA w Warszawie2012-10-08
Skład orzekający: Grzegorz Czerwiński, Anna Falkiewicz-Kluj, Teresa Zyglewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi prawidłowo zgłosił sprzeciw na wydanie zezwolenia na nabycie nieruchomości rolnych przez spółkę z kapitałem zagranicznym, uwzględniając interes społeczny i słuszny interes stron, a także stosując się do wytycznych sądu zawartych w poprzednim wyroku?Ratio decidendi
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie zastosował się do wytycznych sądu zawartych w poprzednim wyroku, naruszając art. 153 PPSA. Organ nie zebrał i nie ocenił w sposób wyczerpujący materiału dowodowego dotyczącego innych uczestników przetargu oraz ich interesów, opierając się w dużej mierze na subiektywnych opiniach. W związku z tym, zaskarżone postanowienie zostało uchylone.Stan faktyczny
Spółka z kapitałem zagranicznym "A" Sp. z o.o. złożyła wniosek o zezwolenie na nabycie nieruchomości rolnych. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zgłosił sprzeciw, powołując się na brak spełnienia przez spółkę warunków ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego oraz potencjalne potrzeby innych rolników. Po uchyleniu przez WSA poprzednich postanowień i nakazaniu ponownego rozpoznania sprawy, Minister ponownie zgłosił sprzeciw, utrzymując w mocy swoje wcześniejsze stanowisko. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i merytorycznych oraz niezastosowanie się do wytycznych sądu.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2012 r.; zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej "A" Sp. z o.o. kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2012 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu na wydanie zezwolenia na nabycie nieruchomości 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia z [...] stycznia 2012 r. o nr [...]; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zaskarżonym postanowieniem z [...] czerwca 2012 r. nr. [...],
stosownie do art. 106 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) oraz
art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez
cudzoziemców (D.U. z 2004 r, Nr 167, poz. 1758 ze zm.) Minister Rolnictwa i Rozwoju
Wsi utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] stycznia 2012 r. nr. [...] o zgłoszeniu sprzeciwu na wydanie zezwolenia na nabycie przez spółkę
A. Spółka z o.o. z siedzibą w B. nieruchomości rolnych
oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...] i [...] o łącznej powierzchni 8,3880 ha,
położonych w miejscowości B., gmina M., woj. [...], stanowiących
własność Skarbu Państwa.
Wyżej wskazane rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń organów I
i II instancji.
1. Skarżąca Spółka jest spółką z kapitałem zagranicznym i właścicielem gruntów o
pow. 52, 0614 ha a nadto dzierżawi od Agencji Nieruchomości Rolnych grunty o
pow. 1 095, 81844 ha.
2. Przedmiotem działalności spółki jest uprawa oraz sprzedaż hurtowa zbóż oraz
działalność usługowa związana z uprawami rolnymi.
3. Spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
zezwolenia na nabycie gruntów o pow. 8,3880 ha (dwie działki o nr. ew. [...] i
[...]) w związku z ogłoszeniem przetargu na ich sprzedaż.
4. Dla nieruchomości brak jest obowiązującego planu zagospodarowania
przestrzennego. Według danych z ewidencji gruntów działki stanowią grunty
rolne klasy lllb, IV a, pastwiska klasy IV, rowy, nieużytki oraz drogi.
5. Wójt Gminy M. negatywnie zaopiniował zbycie nieruchomości na rzecz
Spółki, co wyraził w piśmie z 3 marca 2010 r. Uznał, że przedmiotowe
nieruchomości mogą okazać się potrzebne do wytyczenia drogi wojewódzkiej a
więc brak jest podstaw do ich sprzedaży na rzecz skarżącej Spółki.
6. [...] Izba Rolnicza we W. (dalej DIR) początkowo zaopiniowała
transakcję pozytywnie (pismo z 23.03.2010 r.) a następnie pismem z 8 grudnia
7. Sygn. akt IV SA/Wa 1958/12
2011 r. wyraziła opinię negatywną, informując jednocześnie, że traci moc
wydana wcześniej opinia pozytywna. W uzasadnieniu DIR wskazała, że jest
bardzo duże zainteresowanie rolników nabyciem tychże działek, ale konkurencja
ze strony kapitału zagranicznego "stawia rolników indywidulanych z góry na
straconej pozycji". Potwierdzeniem tego jest relacja jednego z okolicznych
rolników (pismo z 7 grudnia 2011 r.), z którego wynikało, że tylko 2 rolników
stanęło do przetargu.
7. W toku postępowania administracyjnego postanowieniem z [...] marca 2010 r.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zgłosił sprzeciw od wydanego zezwolenia na
nabycie tych nieruchomości przez cudzoziemca, ponieważ cudzoziemiec nie
spełnia warunków, o jakich mowa w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o
kształtowaniu ustroju rolnego (t.j. -D.U.2012.803) gdyż nie jest rolnikiem
indywidualnym, a tylko taki jest preferowanym nabywcą nieruchomości rolnych,
zaś grunty te mogą okazać się potrzebne na wydzielenie drogi wojewódzkiej.
Postanowieniem z [...] sierpnia 2010 r. nr [...] Minister
Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy własne wyżej wskazane
postanowienie.
8. W wyniku skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sąd ten, wyrokiem
z dnia 2 marca 2011 r., wydanym w sprawie V SA-2449/10 uchylił postanowienie
Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r. oraz poprzedzające je
postanowienie tego Ministra z [...] sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd
Administracyjny, uchylając oba rozstrzygnięcia dopatrzył się naruszenia przez
organ art. art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niepełne zebranie materiału dowodowego a
następnie nienależytą jego ocenę, w szczególności nieuwzględnienie interesu
ogólnego i słusznego interesu strony. WSA przesądził kwestię możliwości
udziału w przetargu skarżącej spółki, wobec braku w tym względzie ograniczeń w
zaproszeniu do przetargu - art. 29 ust 3b pkt 1 ustawy z dnia 19.10.1991 r o
gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (D.U. Z 2007 r, Nr
231, poz. 1700 ze zm.) .Ponadto WSA wskazał, że Spółka zajmuje się uprawami
rolnymi na znacznym obszarze gminy M. Nabycie obu działek następuje
na cele produkcji rolnej i poszerzenie drogi dojazdowej do nieruchomości Spółki
a więc na cele zgodne z przedmiotem działania Spółki i przeznaczeniem
nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym w dniu
[...] marca 2007 r przez Radę Gminy M. (uchwała nr [...], opubl. w
Uzasadnienie strona 2
Sygn. akt IV SA/Wa 1958/12
Dz.Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]). Poza tym kupno przez Spółkę
tych gruntów zostało pozytywnie zaopiniowane przez [...] Izbę Rolniczą
we W., która to okoliczność powinna być brana pod uwagę wobec tego,
że zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r o izbach rolniczych
(D.U.Nr 101, poz.927 ze zm.) izby te działają na rzecz rolnictwa, wpływają na
kształtowanie polityki rolnej i uczestniczą w jej realizacji. Wojewódzki Sąd
Administracyjny przy ponownym rozpoznaniu sprawy nakazał ustalenie - w
kontekście art. 7 k.p.a. i ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego - interesu
ogólnego i słusznego interesu stron, przy ocenie czy zasadne jest zgłoszenie
sprzeciwu, co do nabycia przez skarżącą Spółkę przedmiotowych nieruchomości
rolnych. Wskazał, że w tym celu należy:
a) ustalić, jakie gospodarstwa, (co do obszaru, położenia, rodzaju prowadzonej
produkcji) posiadali dwaj pozostali uczestnicy przetargu - rolnicy
indywidualni;
b) zestawić te dane z profilem działalności Spółki i dopiero na tej podstawie
podjąć rozstrzygnięcie, wyważając interes miejscowy rolników i Spółki.
9. W następstwie treści wyroku WSA, postanowieniem z [...].01.2012 r. Minister
Rolnictwa i Rozwoju Wsi, na podstawie art. 106 § 5 k.p.a. oraz art. 1 ust 1 ustawy
z dnia 24 marca 1920 r o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców
(D.U.2004, Nr 167, poz. 1758 ze zm.) zgłosił ponownie sprzeciw na wydanie
zezwolenia na nabycie przez Spółkę opisanych wyżej nieruchomości rolnych.
W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że:
a) dla wyżej opisanych nieruchomości brak jest obowiązującego planu
zagospodarowania przestrzennego a według danych z ewidencji gruntów
działki nr [...] i [...] stanowią grunty rolne klasy III, IVa, pastwiska klasy
IV, rowy, nieużytki i drogi,
b) jest duże zainteresowanie okolicznych rolników zakupem tych
nieruchomości, ale konkurencja z kapitałem zagranicznym stawia rolników
indywidualnych z góry na przegranej pozycji;
c) tylko 2 rolników stanęło do przetargu a trzeci z nich, z uwagi na
konkurencję ze strony zagranicznej spółki wycofał się z przetargu;
d) Spółka nie spełnia warunków, o jakich mowa w ustawie o kształtowaniu
ustroju rolnego w myśl których, w interesie rolnictwa jest, aby grunty rolne
Uzasadnienie strona 3
Sygn. akt IV SA/Wa 1958/12
były sprzedawane rolnikom indywidualnym na powiększenie lub tworzenie
gospodarstw rodzinnych a Spółka nie jest rolnikiem indywidualnym,
e) [...] Izba Rolnicza wyraziła negatywną opinię na temat nabycia
nieruchomości przez tę Spółkę, tym samym cofając wcześniej wyrażoną
opinię pozytywną.
10. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi,
postanowieniem z [...] czerwca 2012 r. Nr. [...], utrzymał w
mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powtórzył
argumenty zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, dotyczące braku możliwości
konkurowania przez rolników indywidualnych z kapitałem zagraniczny
reprezentowanym przez Spółkę, zainteresowaniu rolników indywidualnych tymi
gruntami, braku zgody [...] Izby Rolniczej na sprzedaż wobec dużego
zainteresowania tym gruntem przez rolników indywidualnych. Ponadto wskazał
na to, że Spółka posiada już dostęp do drogi publicznej a zatem deklarowana
we wniosku o udzieleniu zezwolenia wola poszerzenia drogi dojazdowej i duże
zainteresowanie okolicznych rolników zakupem przemawia za tym, że interes
społeczny w przedmiotowej sprawie odgrywa większą rolę niż interes spółki,
(patrz pkt 1-6).
11.Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając
naruszenie:
a) art. 1 ust 1a ustawy z dnia 24 marca 1920 r o nabywaniu nieruchomości
przez cudzoziemców poprzez wniesienie sprzeciwu po upływie ustawowego
terminu;
b) art. 7 i 77 § 1 i 80 k.p.a. tj. naruszenie zasad prawdy obiektywnej, brak
wyczerpującego zebrania i oceny materiału dowodowego oraz brak
udowodnienia okoliczności powołanych w uzasadnieniu postanowienia a
dotyczących dużego zainteresowania rolników zakupem tych nieruchomości i
braku możliwości zakupu wobec konkurencji ze strony spółki;
c) art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) przez rozstrzygnięcie sprawy
sprzecznie z oceną prawną i zaleceniami zawartymi w wyroku WSA z 2
marca 2011 r.
Uzasadnienie strona 4
Sygn. akt IV SA/Wa 1958/12
Ostatecznie Spółka wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego
postanowienia jak również poprzedzającego go postanowienia z [...] marca 2010
r.
12.W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wnosząc o jej
oddalenie, podtrzymał dotychczasowe argumenty dotyczące zainteresowania
rolników sprzedażą nieruchomości, - co zostało ustalone na podstawie rozmów
Przewodniczącego DIR z rolnikami. Poza tym fakt, że Spółka zamierza
wykorzystać część nieruchomości na dojazd do siedliska, w sytuacji, w której ma
ona dostęp do drogi publicznej, skutkowało uznaniem, że interes społeczny w
sprawie odgrywa większą rolę niż interes spółki. Pozostałe argumenty są
powtórzeniem tych zawartych w zaskarżonych decyzjach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę na podstawie art. 1 § 2
ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (D.U.Nr 153,
poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi (D.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dokonuje kontroli
działań administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem.
W niniejszej sprawie kontrola ta prowadzi do wniosku, że organy administracji
rozpoznając sprawę nie zastosowały się do treści art 153 p.p.s.a., gdyż nie wykonały w
sposób właściwy wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w
wyroku z 2 marca 2011 r., - co skutkuje niemożnością oceny przez Wojewódzki Sąd
Administracyjny zgodności z prawem zaskarżonych rozstrzygnięć.
Zasada wyrażona w art. 153 p.p.s.a. sprowadza się do związania organu
administracji oceną prawną zawartą w wyroku sądu a niezastosowanie się organu
administracji publicznej, przy ponownym wydaniu orzeczenia administracyjnego do tej
oceny, narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że podjęte przez
organ administracji akty są wadliwe (por. wyrok NSA z 25 maja 2011 r. V.SA 355/01,
Lex nr 57181, wyrok NSA z 22 marca 1999 IV SA 527/97, Lex 47275). Naruszenie
przez organy administracji tych zasad powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej
decyzji czy postanowienia (por. wyrok NSA z 21 października 1999 r IV SA 1681/97,
Lex 47848). Konsekwencją oceny prawnej dokonywanej przez sąd administracyjny są
Uzasadnienie strona 5
Sygn. akt IV SA/Wa 1958/12
wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku. Stanowią one ocenę dotychczasowego
postępowania i są wskazaniem, co do dalszych (ponownych) czynności, które
zobowiązany jest podjąć organ administracji rozpoznając sprawę na nowo. Ocena ta nie
pozbawia organu, co jest oczywiste, prawa swobodnej oceny dowodów - wyrażonego w
art. 77 i 80 k.p.a.
Z uzasadnienia decyzji organu ma wynikać jasno, jakie fakty i dowody były
przedmiotem tej oceny, w jaki sposób zostały przez organ ocenione i jakie konkluzje
zostały przez organ z tych dowodów wysnute, - czyli czym kierowała się organ
administracji wydając określonej treści akt administracyjny?
Sąd rozpoznający niniejszą skargę, podobnie jak organ administracji, jest
związany treścią zapatrywań prawnych zawartych w wyroku WSA z 2 marca 2011 r. Nie
ma zatem potrzeby powtarzania przepisów prawnych będących podstawą
rozstrzygnięcia, gdyż te zostały w sposób wyczerpujący wskazane w poprzednim
wyroku. Sąd jasno w nim wskazał, że nie ma zastosowania w niniejszej sprawie
kryterium, o jakim mowa w art. 29 ust 3b pkt. 1 ustawy z 19.10.1991 r o
gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa /D.U. z 2007, Nr. 231, poz.
1700 ze zm.) gdyż organizująca przetarg Agencja nie ograniczyła kręgu osób biorących
udział w przetargu do osób fizycznych. Wskazał również, że w przetargu mogą brać
udział rolnicy, którym przysługiwało prawo do rekompensaty w formie zaliczania
wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej na
poczet ceny sprzedaży, zgodnie z ustawą z 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do
rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami
Rzeczypospolitej (D.U. Nr 169, poz. 1418) . Prawo to polega na nabyciu
bezgotówkowym nieruchomości rolnej (w zamian za wartość pozostawionego mienia),
chyba, że wartość nabywanej nieruchomości jest większa niż wartość pozostawionego
mienia. Mimo wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku z
2 marca 2011 r organ nie wyjaśnił okoliczności dotyczących tego, kto, poza skarżącą
Spółką, brał udział w przetargu, czy nabywane nieruchomość miałaby służyć
powiększeniu ich gospodarstw rolnych i czy rzeczywiście ich przymioty osobiste i
motywy, dla których nabyliby nieruchomości powodują zasadne uznanie, że sprzedaż
nieruchomości nie któremuś z nich, ale Spółce stoi w sprzeczności z zasadami
kształtowania ustroju rolnego.
Organ tego rodzaju ustaleń nie dokonał, czym naruszył nie tylko art. 153 p.p.s.a.
ale i art. 7 i 77 i 80 k.p.a. Poczynienie ustaleń, co do sprzeczności sprzedaży
Uzasadnienie strona 6
Sygn. akt IV SA/Wa 1958/12
nieruchomości Spółce z zasadami wyrażonymi w ustawie o kształtowaniu ustroju
rolnego, w zasadzie na podstawie jednego pisma P. B. z 7 grudnia
2011 r., który wyraził w nim swe subiektywne przekonanie, co do braku podstaw do
sprzedaży nieruchomości skarżącej Spółce (treść tego pisma była jedynym
argumentem użytym przez [...] Izbę Rolniczą we W. z 8 grudnia 2011
r), nie może być uznana, jako wypełniająca dyspozycję art. 7 k.p.a.
Organ ma obowiązek wszechstronnego zebrania materiału dowodowego, czego
dotychczas nie uczynił, mimo, że strona skarżąca w swych pismach wskazywała na
konieczność zebrania informacji na temat 2 rolników, którzy brali udział w przetargu.
Przekonanie [...] Izby Rolniczej wyprowadzone z jednego pisma
niezadowolonego rolnika nie może stanowić wiarygodnego a przede wszystkim
obiektywnego dowodu na okoliczność dużego zainteresowania okolicznych rolników
przetargiem. To zainteresowanie powinno wyrazić się przede wszystkim przystąpieniem
do przetargu a nie jego kontestowaniem z pozycji zewnętrznego obserwatora.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podkreślenia wymaga też i to,
że argumenty Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o tym, że nabycie nieruchomości przez
Spółkę spowoduje koncentrację nieruchomości rolnych w rękach podmiotu
zagranicznego - co jest sprzeczne z art. 1 ust 2 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego
- nie zostały poparte żadnymi obiektywnymi dowodami. Z uzasadnienia w istocie
wynika, że generalnie jakiekolwiek nabycie nieruchomości przez cudzoziemca jest
sprzeczne z interesem rolników i rolnictwa. Tymczasem trzeba pamiętać, że co prawda
zakup nieruchomości przez cudzoziemców jest limitowany, to jednak nie można założyć
a priori, że każde nabycie przez taką osobę nieruchomości jest sprzeczne z interesem
rolnictwa.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ ma obowiązek wykonać wszystkie
wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 2 marca 2011 r,
których dotychczas nie wykonał a dotyczące ustalenia w świetle art. 7 k.p.a. interesu
ogólnego i słusznego interesu stron, przy ocenie zasadności sprzeciwu. W tym celu ma
ustalić, jakie gospodarstwa posiadali dwaj pozostali uczestnicy przetargu i po
zestawieniu tych danych z profilem działalności Spółki (tylko te ustalenia zostały
wykonane) ocenić merytoryczne przesłanki uzasadniające wniesienie sprzeciwu. Organ
powinien także ocenić, jakie były powody merytorycznej zmiany stanowiska przez
[...] Izbę Rolniczą, która przecież poprzednio nie oponowała przeciwko
Uzasadnienie strona 7
Sygn. akt IV SA/Wa 1958/12
sprzedaży nieruchomości spółce z kapitałem zagranicznym, a sytuacja faktyczna
będąca podstawą do podjęcia tego rodzaju stanowiska nie uległa zmianie. Tak zebrany
materiał dowodowy organ oceni zgodnie z regułami wynikającymi z art. 80 k.p.a. i
zawrze je w uzasadnieniu, z którego będzie wynikać, jakimi motywami kierował się
organ wydając rozstrzygnięcie.
Niezasadny jest zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 1 ust 1a ustawy z
dnia 24 marca 1920 r o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców poprzez
wniesienie sprzeciwu na wydanie zezwolenia po upływie ustawowego terminu.
Przesłanka ta była badana przez Sąd przy poprzednim rozpoznawaniu sprawy, kiedy to
Sąd miał obowiązek w pierwszej kolejności ocenić czy sprzeciw został złożony w
terminie. Skoro nie dopatrzył się uchybienia w tym zakresie i rozpoznał sprawę
merytorycznie - brak jest na obecnym etapie postępowania możliwości podważania
kwestii zachowania terminu do wniesienia sprzeciwu.
Z tych wszystkich względów zaskarżone postanowienia na podstawie art. 145 § 1
ust 1 lit c p.p.s.a. zostały uchylone.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z § 13 ust. 2.1.c
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r w sprawie opłat za
czynności radców prawnych (D.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Uzasadnienie strona 8
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło