IV SA/Wa 1959/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S., J. S., A. S. i S. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S., J. S., A. S. i S. M. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia z produkcji gruntów leśnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z. S., J. S., A. S. i S. M., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...] lipca 2014 r. w przedmiocie wyłączenia z produkcji gruntów leśnych wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku, skarżący podnieśli, że konieczność uiszczenia kwoty kilkudziesięciu tysięcy złotych tytułem należności ustalonej za wyłączenie z produkcji leśnej wskazanych gruntów i opłaty rocznej, byłaby dla skarżących bardzo poważnym i trudnym do zrealizowania obciążeniem finansowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższy przepis wskazuje na dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Pierwsza z nich - przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne i faktyczne, które powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Dalej należy wskazać, że strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego, lecz jest materialnoprawną argumentacją wniosku. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, natomiast jest oceniana z punktu widzenia zasadności wniosku. W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie spełnia wskazanych wyżej wymogów. Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzili, że konieczność uiszczenia kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji byłoby bardzo poważnym i trudnym do zrealizowania obciążeniem finansowym. W ocenie Sądu jest to niewystarczające do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Brak uzasadnienia swojego żądania oraz brak argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie daje możliwości merytorycznej oceny wniosku. W konsekwencji niemożliwe było ustalenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji, przed zbadaniem jej legalności przez Sąd, wyrządzi skarżącym znaczną szkodę lub spowoduje dla nich trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.