IV SA/Wa 1960/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-05-15

Skład orzekający: Michał Sułkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać uwzględniony, jeśli strona nie wykonała wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów potwierdzających jej stan majątkowy i możliwości płatnicze?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uwzględniony, jeśli strona, mimo wezwania, nie złożyła wymaganych dokumentów i dodatkowych oświadczeń potwierdzających jej stan majątkowy i możliwości płatnicze. Niewykonanie wezwania uniemożliwia weryfikację wiarygodności złożonego oświadczenia i ustalenie rzeczywistego stanu majątkowego wnioskodawcy, co wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
T. S., pozbawiony wolności, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Mimo wezwania do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń potwierdzających jego stan majątkowy, nie wykonał go w całości. W odpowiedzi wskazał, że jest w stanie uiścić opłatę sądową w wysokości 100 zł i prosi o dane do wpłaty, jednocześnie deklarując chęć ustanowienia obrońcy z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. T. S. - aktualnie pozbawiony wolności - mimo wezwania pismem z dnia 5 kwietnia 2012 r. do złożenia w terminie dwudziestu ośmiu dni dokumentów źródłowych oraz dodatkowych oświadczeń potwierdzających jego stan majątkowy i możliwości płatnicze, to jest: 1. zaświadczenia depozytora, dyrektora lub upoważnionego funkcjonariusza, bądź pracownika zakładu karnego wskazującego kwotę środków pieniężnych do dyspozycji skarżącego, pozostających w depozycie, ewentualnie wskazującego, jaką kwotę przekazał on z depozytu na książeczkę oszczędnościową lub wybrany rachunek bankowy, 2. dokumentu potwierdzającego aktualną wysokość otrzymywanej przez skarżącego renty, 3. oświadczenia wskazującego, jakie wydatki ponosi skarżący miesięcznie, a także 4. oświadczenia wskazującego, jakie okoliczności w zakresie możliwości płatniczych skarżącego uległy zmianie w ten sposób, że nie jest w stanie uiścić opłat sadowych, których kwota nie przekroczy jednorazowo 100 zł, a w grudniu 2011 r., był w stanie uiścić wpis od skargi w kwocie 200 zł - nie złożył wymaganych dokumentów. T. S. odpowiedział wprawdzie na opisane wezwanie pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r., jednakże nie dołączył do niego żądanych dokumentów, ani nie zawarł w nim żądanych oświadczeń. Wskazał natomiast, że jest w stanie uiścić opłatę sądową w wysokości 100 zł i zwrócił się o podanie danych niezbędnych do dokonania wpłaty. Oświadczył również, że jego intencją było "(...) ustanowienie obrońcy z urzędu do sporządzenia kasacji (...)". Uwzględniając, że po oddaleniu skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2011 r., T. S. może być zobowiązany do uiszczenia opłat sądowych, których wysokość jednorazowo nie przekroczy kwoty 100 zł (oplata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku, wpis od skargi kasacyjnej, wpisy od zażaleń) oraz biorąc pod uwagę oświadczenie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 19 kwietnia 2012 r., w zakresie, w którym wskazuje on, iż jest w stanie uiścić opłatę sądową w kwocie 100 zł i zwraca się o podanie danych do wpłaty, należało uznać, że skarżący zrezygnował z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Chociaż oświadczenie takie oznacza, że skarżący rezygnuje z możliwości ubiegania się o uzyskanie finansowej pomocy Państwa w poniesieniu kosztów sądowych, to ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w przypadku cofnięcia wniosku w tym zakresie, co obliguje do dokonania jego oceny w kontekście przesłanek określonych w art. 246 § 1 ppsa. Należy też wskazać, że w piśmie z dnia 19 kwietnia 2012 r. strona wyjaśniła, iż składając przedmiotowy wniosek, oczekiwała ustanowienia adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 14 lutego 2012 r., zatem w tym zakresie nie zrezygnowała z ubiegania się o pomoc Państwa. Oświadczenie T. S. o rezygnacji z żądania zwolnienia o kosztów sądowych oraz nienadesłanie przez niego żądanych dokumentów oznacza, iż odstąpił on od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej, w sposób określony w wezwaniu z dnia 5 kwietnia 2012 r. Podkreślić przy tym trzeba, że od strony zażądano dokumentów, które pozwoliłyby w sposób pełny i jednoznaczny ocenić jej stan majątkowy i możliwości płatnicze. Niewykonanie wezwania uniemożliwia więc weryfikację wiarygodności złożonego na formularzu PPF oświadczenia o majątku i dochodach. W zaistniałym stanie rzeczy, barak jest więc możliwości ustalenia rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, a nie ma podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie. Powyższe wyklucza możliwość przyjęcia, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 246 § 1 ppsa. Brak jest zatem podstaw do przyznania prawa pomocy zarówno z zakresie całkowitym - obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, jak i w zakresie częściowym - obejmującym wyłącznie ustanowienie adwokata. Dokonanie pełnej oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych T. S., a tym samym przyznanie mu prawa pomocy, czy to w zakresie całkowitym, czy to zakresie obejmującym wyłącznie ustanowienie adwokata, nie będzie możliwe dopóki skarżący nie wykona należycie wezwania z dnia 5 kwietnia 2012 r. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu. W związku z zawartym w piśmie z dnia 19 kwietnia 2012 r. żądaniem podania danych niezbędnych do wpłaty opłaty sądowej, należy wyjaśnić, że do uiszczenia ewentualnie należnych opłat sądowych skarżący zostanie zobowiązany odrębnym wezwaniem Przewodniczącego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło