IV SA/Wa 1961/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. podjąć zawieszone postępowanie sądowe; II. umorzyć postępowanie sądowe; Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r., wydanym w niniejszej sprawie, Sąd zawiesił postępowanie sądowe w związku z wszczęciem przez organ z urzędu, przed wniesieniem przez skarżącego skargi, postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] marca 2005 r. nr [...]. W związku z zakończeniem tego postępowania decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...], ustała przyczyna zawieszenia postępowania sądowego, w związku z czym Sąd, na podstawie art.l28§l pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", postanowił o jego podjęciu. Jednocześnie pismem z dnia 14 lutego 2006 r. (data wpływu do Sądu - 17 lutego 2006 r.) skarżący S. C. cofnął skargę. Zgodnie z art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oceniając oświadczenie skarżącego z uwzględnieniem wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdza, iż jest ono skuteczne. Nie zostało bowiem złożone w celu obejścia prawa, jak też nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje sąd administracyjny do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego zgodnie z art.l61§l pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów i na podstawie art. 128§1 pkt 4, art.60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 orzeczono jak w sentencji postanowienia.