IV SA/Wa 1962/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawny wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenie nieważności decyzji postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na opisaną powyżej decyzję. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni, wskazała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1800 zł. Skarżąca od 10 lat choruje na cukrzycę, niewydolność układu krążenia, cierpi ponadto na chorobę wieńcową i zwyrodnienie stawów. Leczenie tych dolegliwości wiąże się ze znacznymi wydatkami. Na leki, rehabilitację oraz prywatne wizyty lekarskie skarżąca miesięcznie wydaje od 800 do 1000 zł. Skarżąca ponosi także cześć kosztów związanych z utrzymaniem wnuka, ucznia liceum, który oprócz nieregularnie płaconych alimentów nie posiada żadnych innych źródeł dochodu. Według oświadczenia skarżącej, ojciec jej wnuka nie łoży na utrzymanie syna, zaś jego matka - córka skarżącej - pozostaje obecnie w innym związku i również się synem nie interesuje. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła ponadto, że nie posiada żadnego majątku, który mógłby być źródłem dodatkowych środków, niezbędnych na pokrycie kosztów postępowania. Wnioskodawczyni posiada jedynie dom jednorodzinny (3 pokoje, 120 m2), położony na sześciuset metrowej działce, w którym zamieszkuje. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Rozpoznawany wniosek zawiera żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, a zatem dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, co wynika z treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.). Warunkiem pozytywnego rozpoznania wniosku w tak określonym zakresie jest spełnienie przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., a mianowicie wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analiza okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. Na taką ocenę, tj. odnoszącą się do braku możliwości partycypowania przez skarżącą w pełnych kosztach postępowania, zasadniczy wpływ ma okoliczność, iż dochody uzyskiwanie miesięcznie przez skarżącą, aczkolwiek w wysokości znacznie przekraczającej wysokość opłat sądowych w sprawie, której dotyczy rozpoznawany wniosek, muszą wystarczyć w istocie na zaspokojenie potrzeb życiowych dwóch osób, tj. skarżącej, 75-letniej emerytki, ponoszącej znaczne wydatki na leczenie, a także jej wnuka, ucznia liceum. Nie bez znaczenia dla oceny sytuacji finansowej strony pozostawać też musi okoliczność, że skarżąca nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani też nieruchomości, które mogłyby stanowić źródło dodatkowego dochodu, który mógłby zostać przeznaczony na uiszczenie kosztów sądowych, zaś z otrzymywanego świadczenia skarżąca pokrywać musi nie tylko wydatki związane z utrzymaniem się dwóch osób, ale także zobowiązana jest ponosić koszty równolegle prowadzonego postępowania sądowego, wszczętego jej skargą na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] października 2008 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.