IV SA/Wa 1963/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie wymeldowania postanawia 1) przyznać skarżącemu A. G. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) przyznać skarżącemu A. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Przepis art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. A. G. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie wymeldowania. Skarżący podniósł, iż nie posiada żadnego źródła dochodów, jest w krytycznym stanie zdrowia. Oceniając złożony przez A. G. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, należało uznać, że zasługuje on na uwzględnienie, bowiem skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wnioskodawca jest osobą samotną, nie posiada żadnego majątku, dochodów. Oświadczył, iż jest w wieku emerytalnym, pozbawiony jest jednak prawa do wszelkich świadczeń. Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że wnioskodawca wykazał, że spełnia wymogi do przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji