IV SA/Wa 1972/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie ze skarg Miasta [...] oraz J. F. i A. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek. Wnioskiem z dnia 10 maja 2016 r. U. K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2016 r. W uzasadnieniu wniosku podała, że w postępowaniu nie brała udziału bez swojej winy i nie była o nim informowana żadnym pismem. Podała, że jest właścicielką pawilonu nr [...] położonego na działce nr [...] z obrębu [...] w rejonie ul. [...] Do wniosku dołączyła kserokopię umowy dzierżawy z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], z której wynika, że Miasto [...], zwane wydzierżawiającym, oddaje U. K., zwanej dzierżawcy, do korzystania grunt stanowiący własność [...], położony w [...] przy ul. [...] róg [...] o pow. 15 m2 pod kioskiem handlowym oznaczonym [...] na targowisku "[...]", opisany w ewidencji gruntów i budynków jako część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] i że nieruchomość zostaje wydzierżawiona z przeznaczeniem pod kiosk handlowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z tego przepisu wynika, że tylko stronie służy uprawnienie do żądania przywrócenia terminu. Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie z art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej "Wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądowy wojskowe". Sprawowanie wymiaru sprawiedliwości odbywa się w trybie prawnym, którego reguły wyznaczają przepisy prawa. Do podstawowych reguł należy zaliczyć sprawowanie wymiaru sprawiedliwości przez rozstrzygnięcie sporu o prawo pomiędzy dwoma podmiotami toczącymi spór przed niezawisłym sądem. Przesądza to układ podmiotowy postępowania sądowego (w tym sądowoadministracyjnego), którego charakter kontradyktoryjny wymaga wystąpienia dwóch podmiotów. Zgodnie bowiem z art. 32 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi". Rozbudowanie tego układu podmiotowego przez przyznanie prawa do udziału w postępowaniu wymaga podstaw ustawowych. Istotne jest, że przyznanie praw podmiotowych innym podmiotom, które nie inicjują sporu o prawo, prowadzi do ingerencji w prawa podmiotowe stron danego postępowania, a zwłaszcza strony, która poszukuje na danej drodze ochrony sądowej. Przyjęcie rozszerzającej wykładni przepisów dopuszczających udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym podmiotów innych niż skarżący i organ administracji publicznej podważałoby zatem istotę funkcji sądownictwa administracyjnego i ochrony praw podmiotowych jednostki. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni nie była dopuszczona do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania, nie była również stroną wnoszącą skargę, a zatem nie ma ona statusu strony w tej sprawie. Tym bardziej, że jak wynika z dołączonej do wniosku kserokopii umowy dzierżawy nie jest ona ani właścicielem, ani użytkowaniem wieczystym spornej nieruchomości, jest jedynie dzierżawcą gruntu pod kioskiem handlowym, a dzierżawca nie jest stroną w postępowaniu dotyczącym zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Nie posiadając tytułu prawnorzeczowego do przedmiotowej nieruchomości nie może, jako dzierżawca, skutecznie domagać się podjęcia czynności procesowych w sprawie. W tej sytuacji wniosek jako niepochodzący od strony postępowania jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 powołanej ustawy, w świetle którego spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych względów, na podstawie art. 88 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.