IV SA/Wa 1972/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. i B. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie ze skarg Miasta [...] oraz J. F. i A. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek. Wnioskiem z dnia 7 czerwca 2016 r. M. K. i B. K. zwróciły się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2016 r. W uzasadnieniu wniosku podały, że w postępowaniu nie brały udziału bez swojej winy i nie były o nim informowane żadnym pismem. Podały, że są właścicielką pawilonu nr [...] położonego na działce nr [...] z obrębu [...] w rejonie ul. [...]. Do wniosku dołączyły kserokopię umowy dzierżawy z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], z której wynika, że Miasto [...], zwane wydzierżawiającym, oddaje dzierżawcom M. K. i B. K. do korzystania grunt stanowiący własność [...], położony w [...] przy ul. [...] róg [...] o pow. 15 m2 pod kioskiem handlowym oznaczonym [...] na targowisku "[...]", opisany w ewidencji gruntów i budynków jako część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] i że nieruchomość zostaje wydzierżawiona z przeznaczeniem pod kiosk handlowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z tego przepisu wynika, że tylko stronie służy uprawnienie do żądania przywrócenia terminu. Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie z art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej "Wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądowy wojskowe". Sprawowanie wymiaru sprawiedliwości odbywa się w trybie prawnym, którego reguły wyznaczają przepisy prawa. Do podstawowych reguł należy zaliczyć sprawowanie wymiaru sprawiedliwości przez rozstrzygnięcie sporu o prawo pomiędzy dwoma podmiotami toczącymi spór przed niezawisłym sądem. Przesądza to układ podmiotowy postępowania sądowego (w tym sądowoadministracyjnego), którego charakter kontradyktoryjny wymaga wystąpienia dwóch podmiotów. Zgodnie bowiem z art. 32 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi". Rozbudowanie tego układu podmiotowego przez przyznanie prawa do udziału w postępowaniu wymaga podstaw ustawowych. Istotne jest, że przyznanie praw podmiotowych innym podmiotom, które nie inicjują sporu o prawo, prowadzi do ingerencji w prawa podmiotowe stron danego postępowania, a zwłaszcza strony, która poszukuje na danej drodze ochrony sądowej. Przyjęcie rozszerzającej wykładni przepisów dopuszczających udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym podmiotów innych niż skarżący i organ administracji publicznej podważałoby zatem istotę funkcji sądownictwa administracyjnego i ochrony praw podmiotowych jednostki. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w rozpoznawanej sprawie wnioskodawczynie nie były dopuszczone do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze uczestniczek postępowania, nie były również stroną wnoszącą skargę, a zatem nie mają one statusu strony w tej sprawie. Tym bardziej, że jak wynika z dołączonej do wniosku kserokopii umowy dzierżawy nie są one ani właścicielem, ani użytkownikiem wieczystym spornej nieruchomości, są jedynie dzierżawcami gruntu pod kioskiem handlowym, a dzierżawca nie jest stroną w postępowaniu dotyczącym zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Nie posiadając tytułu prawnorzeczowego do przedmiotowej nieruchomości nie mogą, jako dzierżawcy, skutecznie domagać się podjęcia czynności procesowych w sprawie. W tej sytuacji wniosek jako niepochodzący od strony postępowania jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 powołanej ustawy, w świetle którego spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych względów, na podstawie art. 88 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.