IV SA/Wa 1976/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska,, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy - oddala skargę - IV SA/Wa 1976/06 UZASADNIENIE Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] .09.2006 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] .08.2006 r., w której we wznowionym postępowaniu z urzędu uchylono decyzję ostateczną tego organu z dnia [...] .11.2005r. przyznającą – A. L. indywidualną ilość referencyjną z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego w wysokości 17.787 kg o referencyjnej zawartości tłuszczu 36,5 g/kg. Jednocześnie w rozstrzygnięciu tym odmówiono A. L. przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego. W uzasadnieniu swej decyzji uchylającej i odmawiającej przyznania Dyrektor [...]OT ARR wyjaśnił, iż postępowanie to wznowiono w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, wyszły bowiem na jaw nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który ją wydał. Za okoliczność taką uznano ujawniony podczas kontroli fakt, iż A. L. nie posiadała dostatecznej ilości krów mogącej uzasadniać produkcję takiej ilości mleka w posiadanym przez siebie gospodarstwie rolnym, jaką dostarczono do podmiotu skupującego. Z dokumentacji dostarczonej podczas kontroli przez podmiot skupujący wynika, że w październiku 2005 r. średnia dzienna ilość dostarczanego mleka wzrosła z 79 kg do ok. 123 kg mleka. Mając to na względzie organ I instancji wskazał, iż tak art. 14 ust. 2 pkt 1, jak i art. 16.ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. nr 93, poz.897 ze zm.) przewidują przeznaczenie krajowej rezerwy m. in. na zwiększenie II R {krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej) posiadanych przez producentów rozwijających produkcję mleka. Zatem przyznanie jej z tego tytułu może dotyczyć tylko producentów rozwijających produkcję mleka, czego wynikiem jest zwiększenie sprzedaży mleka, który to warunek w niniejszej sprawie nie został spełniony. Decyzję tę zakwestionowała A. L. i stwierdziła, iż jej krowy są w stanie dać tę ilość mleka. Oświadczyła, iż posiada 9 krów a ilość sprzedanego przez nią mleka wzrosła z 3000 do 4800-5000 kg. Oświadczyła także, iż cofnięcie przyznanej jej kwoty spowoduje, wyczerpanie się przysługującego jej limitu w lipcu. Podkreśliła także, iż kwestionowana decyzja uniemożliwi jej plany dalszego rozwoju gospodarstwa. Prezes Agencji Rynku Rolnego utrzymując w mocy kwestionowaną decyzję stwierdził, że w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, iż ilość mleka dostarczonego do podmiotu skupującego ustalona na podstawie miesięcznych raportów sporządzanych przez podmiot skupujący nie znajduje odzwierciedlenia w miesięcznych zdolnościach produkcyjnych wnioskodawczyni, związanych z liczbą posiadanych krów mlecznych w gospodarstwie. Uznał także za niemiarodajne oświadczenie wnioskodawczyni z dnia 1.03.2006 r., sugerujące jakoby wzrost sprzedaży w październiku 2005 r. był spowodowany zaniżaniem przez podmiot skupujący ilości mleka skupionego w miesiącach lipiec-wrzesień 2005 r. Stwierdzeniom tym zaprzeczył bowiem podmiot skupujący i oświadczył, że nie miała miejsca rekompensata ilości dostarczonego wcześniej przez A. L. mleka w październiku 2005 r. Ujawnienie tych okoliczności stanowiło zatem podstawę wznowienia postępowania postanowieniem z dnia [...] .07.2006 r., a poczynione ustalenia przesądzają o słuszności podjętego rozstrzygnięcia. W skardze A. L. stwierdziła, że do zaniżenia mleka skupionego od niej doszło w lipcu, sierpniu i wrześniu 2005 r., co zrekompensowano jej w październiku 2005 r., wystawiając fakturę wyrównującą. Stąd ilość skupionego mleka w tym miesiącu była wyższa i nieadekwatna do ilości posiadanych krów. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo wyjaśnił, że uprzednio skarżąca miała przyznane 12.180 kg, występując o przyznanie indywidualnej ilość referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego wskazała zwiększenie ilości sprzedanego mleka w miesiącu październiku 2005 r. i na jego podstawie wykazała, że spełnia warunek wynikający z rozporządzenia MRiRW z dnia 1.06.2005 r. określającego wielkości sprzedaży na podstawie której są przyznawane indywidualne ilości referencyjne z krajowej rezerwy, a mianowicie zwiększenie sprzedaży o 5.000 kg. Stąd sprzedaż mleka w październiku 2005 r. ma, w ocenie Prezesa znaczenie dla określenia uprawnienia skarżącej do nabycia prawa do IIR z krajowej rezerwy. Nadmienić bowiem należy, że w żadnym z innych miesięcy od IV.2OO5 r. -1. 2006 r. skarżąca nie dostarczyła do punktu skupującego mleko w ilości przekraczającej 3.000 kg. Stąd zwyżka jednorazowa produkcji tylko w październiku 2005 r. o ok. 50% przy niezmiennych warunkach gospodarowania nie znalazła uzasadnienia w dokonanych przez organ ustaleniach. Analiza uzyskanego od krów mleka nie prowadzi zatem do stwierdzenia możliwości epizodycznego jej zwiększenia o 50% w normalnych warunkach gospodarowania. Nadto w październiku 2005 r. w gospodarstwie skarżącej nie nastąpił wzrost produkcji na poziomie dokonanej w tym miesiącu sprzedaży mleka. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego nie naruszyła przepisów postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy zauważyć, iż przepisy art. 14 ust. 2 pkt 1, jak i art. 16.ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. nr 93, poz.897 ze zm.) przewidują przeznaczenie krajowej rezerwy m. in. na zwiększenie krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej posiadanych przez producentów rozwijających produkcję mleka. Zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych producent dokumentuje fakturami lub innymi dokumentami potwierdzającymi sprzedaż mleka lub przetworów mlecznych za okres co najmniej trzech kolejnych miesięcy danego roku kwotowego poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek. Warunkiem przydziału producentowi rozwijającemu produkcję mleka indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w danym roku kwotowym jest zwiększenie przez niego sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w stosunku do indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej jego własność w dniu 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożył wniosek o przydział. Minimalną ilość mleka lub przetworów mlecznych, którą producent musi wprowadzić do obrotu, aby ubiegać się o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z owej rezerwy określa w oparciu o upoważnienie zawarte w art. 18 ustawy minister właściwy do spraw rynków rolnych. Wielkość ta zgodnie z § 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 1.06.2005 r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych (Dz. U. nr 106, poz. 900) od dnia 1 lipca 2005 r. wynosi 5000 kg bez dokonywania jakichkolwiek przeliczeń o wskaźnik zawartości tłuszczu. Skarżąca decyzją z dnia [...] .02.2004 r. uzyskała prawo do indywidualnej ilości referencyjnej dostaw w wys. 12.180 kg. Przyznanie jej indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej nastąpiło w oparciu o dostawy mleka dokonane w październiku 2005 r. Przeprowadzona kontrola wykazała, że tylko w tym miesiącu skarżąca wykazała sprzedaż mleka w ilości 3.707 kg, tj. wyższą o ok. 50% niż dokumentowana w innych miesiącach. W dokumentach zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym nie znalazło potwierdzenia wyjaśnienie skarżącej, iż sprzedaż w październiku 2005 r. wiąże się z korektą dostaw, które w wyniku błędu podmiotu skupującego w poprzednich miesiącach były zaniżone. Okoliczności tych nie potwierdził tak podmiot skupujący, jak i wyniki przeprowadzonej kontroli, w tym raport z kontroli uzupełniającej, w której wykazano dzienne dostawy mleka dokonane przez skarżącą w miesiącach wrześniu, październiku i listopadzie 2005 r. Niewątpliwie zwiększone ponad dotychczasowy i późniejszy poziom dostawy mleka w październiku 2005 r. przyczyniły się do uzyskania przez skarżącą indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej przewidzianej na rok 2005/2006 w wysokości 17.878 kg. Mając na względzie brzmienie przepisu art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych należy stwierdzić, iż otrzymując II R z tego tytułu producent hurtowy musi wykazać, iż rozwija produkcję mleka. Rozwój taki jednakże nie ma miejsca, gdy nie dojdzie do zmiany warunków gospodarowania, zwłaszcza gdy zwyżka dostaw, jak w tym przypadku, ma charakter jednorazowy. Zresztą skarżąca sama przyznała to w skardze zaznaczając, iż tak wysoka sprzedaż mleka przez nią w październiku 2005 r. była wynikiem błędu pracownika (zaniżono dostawy w lipcu, sierpniu i wrześniu 2005 r.), stąd dostawy mleka dokonane przez nią w październiku były nieadekwatne do posiadanej przez nią ilości krów. Faktu tego nie udowodniła jednak w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Na rozprawie skarżąca przedłożyła nieznane organom orzekającym i uzyskane po zakończeniu przedmiotowego postępowania pismo uzyskane od Spółdzielni skupującej (datowane 15.01.2007 r.), z którego wynika, że zaniżenia dostaw w okresie VII-IX 2005 r. mogły mieć miejsce bez wiedzy Spółdzielni, na skutek błędu byłego pracownica punktu skupującego potwierdzonego przez niego na piśmie. Zauważyć przy tym należy, iż pismo byłego pracownika nosi datę 12.07.2006 r., a więc sprzed wydania decyzji uchylającej i odmawiającej przyznania, a skarżąca tak w okresie poprzedzającym wydanie tej decyzji, jak i na dalszym etapie postępowania nie ujawniała, iż posiada fakt ten potwierdzony przez pracownika punktu skupującego na piśmie. Nadmienić także należy, iż udokumentowane przez skarżącą dostawy mleka w kolejnych miesiącach listopad 2005 - luty 2006 były niższe od października 2005 r. na co zwrócił uwagę organ orzekający, z tym, że dostawy przyjęte podczas kontroli w miesiącach lipcu, sierpniu i wrześniu 2005 r. nie odbiegały mimo braku owej "korekty" zasadniczo od dostaw dokonanych w kolejnych miesiącach 2005 r. oraz w początkowych miesiącach 2006 r. W tym stanie rzeczy należy zauważyć, że dokumenty powołane przez A. L. na rozprawie mogłyby być oceniane jedynie w kategoriach ewentualnej przesłanki wznowienia - w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 Kpa -postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, nie przesądzając w jakim stopniu wpłynęłyby na zmianę wydanego rozstrzygnięcia. Mając wskazane okoliczności na względzie nie można zarzucić tak zaskarżonej decyzji, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, iż zostały wydane z naruszeniem prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.