IV SA/Wa 1978/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędzia WSA Marian Wolanin, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 r. sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o zmianie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. - oddala skargę - IV SA/Wa 1978/11 UZASADNIENIE Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...].09.2011 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...].08.2009 r., odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o zmianie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zagrody wiejskiej na działce ew. nr [...], położonej w obrębie N. Gm. N.. Decyzja o warunkach zabudowy dla tej inwestycji wydana była [...].01.2008 r., w oparciu o przepisy ustawy z 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, które znalazły w sprawie zastosowanie na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. O zmianę decyzji z [...].01.2008 r. inwestor - R. S.wniósł pismem z dnia [...].06.2009 r. Wskazane postanowienie odmawiające uzgodnienia projektu decyzji zmieniającej - wydane na wniosek Burmistrza N. z dnia [...].07.2009 r. - zażalił inwestor wskazując, iż budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego może być traktowana jako realizacja obiektu niezbędnego do prowadzenia racjonalnej gospodarki rolnej. Organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie odmowne stwierdził, iż realizacja tej inwestycji na wskazanym terenie stoi w sprzeczności z § 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...].11.2008 r. w sprawie Obszaru chronionego Krajobrazu Puszczy [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]). Działka ta przylega do jeziora O. i w znacznej części znajduje się w pasie o szerokości 100 m od jego brzegu. Projektowana zmiana kubatury budynku, dla którego inwestor otrzymał już warunki zabudowy stanowi budowę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Budowa zatem zaprojektowanego budynku na tej działce, z zachowaniem pasa 100 m od brzegu jeziora będzie niemożliwe. Jej realizacja nie mieści się w przewidzianym przez prawodawcę odstępstwie, bowiem nie polega na uzupełnieniu istniejącej zabudowy o obiekty niezbędne do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Z tego względu, jak wywiódł organ odwoławczy, nie było możliwe uzgodnienie przedłożonego mu projektu decyzji wydanej w trybie art. 155 Kpa. Organ odwoławczy stwierdził jednocześnie, że choć teren ten położony jest również w jednym z obszarów Natura 2000, to analiza jego wpływu na ten obszar, wobec naruszenia wskazanego rozporządzenia, stała się zbędna. We wniesionej skardze pełnomocnik R. S. wniósł jak w zażaleniu. Podniósł, powołując się na art. 46 Kc, iż planowana zabudowa winna być objęta wyłączeniem od wskazanego zakazu, jako obiekt służący prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej. Powiększenie zaś gabarytów projektowanego do realizacji budynku przyczyni się do osiągnięcia tego celu w jeszcze większym stopniu. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach, a zaskarżone postanowienie jest trafne z innych przyczyn niż wskazał na to organ odwoławczy. Należy zauważyć, iż w myśl art. 134 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie był związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie orzekał już uprzednio Wojewódzki Sąd Administracyjny i wyrokiem z dnia 24.05.2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 505/10 uchylił poprzednie postanowienie organu odwoławczego, w którym uchylono postanowienie odmowne organu I instancji i umorzono przed nim postępowanie administracyjne w tej sprawie. Sąd wskazał wówczas, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie mógł w swym rozstrzygnięciu ustalać braku podstaw do wydania decyzji w trybie art. 155 Kpa, z uwagi na zmianę stanu prawnego sprawy (odmienne przepisy obowiązywały podczas wydania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, obecnie zmienianej). Była to bowiem kwestia pozostająca w wyłącznej właściwości organu głównego. Sąd rozpoznający obecnie zaskarżone postanowienie z dnia [...].09.2011 r. dostrzega, iż decyzja z [...].01.2008 r. Burmistrza N. ustalająca warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, której zmiany inwestor się domagał wnioskiem z dnia [...].06.2009 r. - już wygasła. Decyzja zmieniająca (jej projekt uzgadniany) pozostaje bowiem w ścisłym związku z ostateczną decyzją z [....].01.2008 r., wydaną w tej sprawie. Projekt decyzji zmieniającej, przedłożonej do uzgodnienia wymienia tylko te elementy decyzji z [...].01.2008 r., które mają ulec zmianie i stanowi w pkt. 5, że pozostałe jej warunki pozostają bez zmian. Z decyzji Burmistrza N. nr [...] z [...].01.2008 r. jednoznacznie wynika, że termin jej ważności upłynął w dniu [...].11.2009 r. i jak Sąd ustalił, nie został uprzednio przedłużony. W oparciu o niego nie doszło też do realizacji inwestycji. Jakkolwiek więc w dniu [...].06.2009 r. istniały podstawy do wystąpienia przez inwestora z wnioskiem o zmianę decyzji Burmistrza N. nr [...] z [...]01.2008 r. oraz przygotowania projektu decyzji zmieniającej przez Burmistrza N., a następnie przedłożenia go do tego uzgodnienia, jak również rozstrzygania merytorycznego w tym zakresie przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. postanowieniem z dnia [...].08.2009 r., to wydanie zaskarżonego postanowienia nastąpiło już po upływie terminu ważności decyzji Burmistrza N. z [...].01.2008 r. Z uwagi zatem na brak podstaw do uzgadniania projektu decyzji zmieniającej decyzję już wygasłą, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska mógł utrzymać w mocy odmowę uzgodnienia, winien jednakże odmiennie postanowienie to uzasadnić. Powinien wskazać, iż w chwili rozstrzygania przez niego sprawy na skutek wniesionego zażalenia, nie ma już przedmiotu uzgodnienia (projekt decyzji zmieniającej decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu utracił swą podstawę, z uwagi na wygaśnięcie decyzji zmienianej, do której postanowień się odwoływał). Należy zauważyć, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przez długi czas przyjmowano, że całkowity brak podstaw do uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy winien prowadzić do odmowy uzgodnienia, a nie umorzenia postępowania uzgodnieniowego. Zatem, jeśli wystąpił on w postępowaniu odwoławczym, utrzymanie w mocy odmowy uzgodnienia projektu decyzji zmieniającej nie stanowiło - w ocenie Sądu - istotnego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zajmując takie stanowisko Sąd miał na uwadze również fakt, że WSA we wskazanym prawomocnym wyroku z dnia 24.05.2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 505/10 - wiążącym skład obecnie rozstrzygający tę sprawę w myśl art. 153 P.p.s.a. - uchylił poprzednie postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...].01.2010 r., umarzające postępowanie organu I instancji, po uchyleniu postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...]..08.2009 r., odmawiającego uzgodnienia projektu decyzji o zmianie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zagrody wiejskiej na działce ew. nr [...]. Konkludując podkreślić należy, że ocena czy zamierzenie inwestora może zostać zrealizowane na przedmiotowym obszarze, z punktu widzenia właściwości organu posiadającego wiedzę specjalistyczną - właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska - będzie mogła zostać przeprowadzona w ramach koniecznych uzgodnień dla tego zamierzenia, w razie wystąpienia o ustalenie warunków zabudowy dla tej inwestycji na przedmiotowym terenie, na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zajęcie zaś stanowiska merytorycznego w tym przedmiocie przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia należy uznać nie tylko za nieuzasadnione, ale i przedwczesne, wobec wyekspirowania decyzji Burmistrza N. nr [...] z [...].01.2008 r. przed jego wydaniem. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.