IV SA/Wa 1984/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia - oddala skargę - W dniu [...] grudnia 2009 r. Miasto W. wniosło o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi publicznej o nawierzchni utwardzonej, instalacji do przesyłu ciepłej wody, parkingów dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych, rurociągów wodociągowych magistralnych do przesyłania wody, kanałów zbiorczych przeznaczonych do zbierania ścieków z co najmniej dwóch kanałów bocznych, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie ulicy [...] wraz z odcinkiem ul. [...] na odcinku od R. do wjazdu na teren C. . Pismem z dnia [...] stycznia 2010 roku zawiadomiono strony o wszczęciu postępowania w sprawie. W dniu [...] marca 2011 r. Prezydent W. wydał decyzję nr [...]ustalającą dla Miasta W. środowiskowe uwarunkowania realizacji: budowy drogi publicznej o nawierzchni utwardzonej, instalacji do przesyłu ciepłej wody, parkingów dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych, rurociągów wodociągowych magistralnych do przesyłania wody, kanałów zbiorczych przeznaczonych do zbierania ścieków z co najmniej dwóch kanałów bocznych, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie ulicy [...] wraz z odcinkiem ul. [...] na odcinku od R. do wjazdu na teren C. Od powyższej decyzji Stowarzyszenie I. ("Stowarzyszenie"), wniosło odwołanie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. W odwołaniu Stowarzyszenie zarzuciło skarżonej decyzji naruszenie zasady praworządności (art. 6 i 7 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP), zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) i zasady pogłębiania zaufania (art. 8 k.p.a.), a ponadto art. 37 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa i ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W dniu [...] września 2011 roku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego kolejne wpłynęło pismo Stowarzyszenia, w którym uzupełniło ono swoje odwołanie o następujące zarzuty: - raport o oddziaływaniu przedmiotowej inwestycji na środowisko (zwany dalej "raportem") nie zawiera analizy i opisu wariantu najlepszego dla środowiska; organ I instancji nie odniósł się do zarzutu Stowarzyszenia, że Raport nie zawiera rzetelnego porównania wariantów i uzasadnienia wyboru wariantu preferowanego do realizacji i że istnieje domniemanie, że wykonano pozorne wariantowanie inwestycji; - raport nie zawiera analizy skutków kumulowania się oddziaływań na środowisko wynikających z realizowanych obecnie w okolicy inwestycji; -zawartość Raportu nie jest zgodna z postanowieniem RDOŚ z dnia [...] lutego 2010 roku; - organ I instancji nie odniósł się w decyzji do zarzutu Stowarzyszenia, że w Raporcie nie zinwentaryzowano awifauny; organ I instancji bezpodstawnie nadał zaskarżonej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności; -organ I instancji bez podania uzasadnienia zwolnił inwestora z obowiązku wykonania ponownej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko na etapie wydawania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji lub decyzji o pozwoleniu na budowę; -organ I instancji bezpodstawnie oddalił wniosek Stowarzyszenia o zróżnicowanie wariantów ze względu na różne negatywne oddziaływanie na środowisko w fazie budowy; - organ I instancji nie odniósł się w uzasadnieniu skarżonej decyzji do zarzutu, że Raport nie zawiera precyzyjnego określenia wariantu zero - brak w Raporcie dokładnej charakterystyki stanu środowiska w otoczeniu ul. [...] w istniejącym stanie; -raport nie zawiera mapy ewidencyjnej z zaznaczonym obszarem ograniczonego użytkowania; w przedmiotowym postępowaniu nie zastosowano w pełni zapisów prawa wynikającego z Dyrektywy EIA i Konwencji z Aarchus. Decyzją z dnia [...] października 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia I. od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. ustalającej dla Miasta W. środowiskowe uwarunkowania realizacji: budowy drogi publicznej o nawierzchni utwardzonej, instalacji do przesyłu ciepłej wody, parkingów dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych, rurociągów wodociągowych magistralnych do przesyłania wody, kanałów zbiorczych przeznaczonych do zbierania ścieków z co najmniej dwóch kanałów bocznych, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie ulicy [...] wraz z odcinkiem ul. [...], na odcinku od R. do wjazdu na teren C.,orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż pismem z dnia [...] grudnia 2009 roku inwestor wniósł o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji: budowy drogi publicznej o nawierzchni utwardzonej, instalacji do przesyłu ciepłej wody, parkingów dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych, rurociągów wodociągowych magistralnych do przesyłania wody, kanałów zbiorczych przeznaczonych do zbierania ścieków z co najmniej dwóch kanałów bocznych, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie ulicy [...] wraz z odcinkiem ul. [...], na odcinku od R. do wjazdu na teren C. W ramach postępowania o wydanie tej decyzji organ I instancji uznał za konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Inwestor dołączył do akt raport o oddziaływaniu na środowisko. Po wnikliwej weryfikacji ww. raportu, Kolegium stwierdziło, że zawiera on wymagane prawem elementy, jest spójny i rzetelny. Z raportu tego wynika w szczególności, że planowana inwestycja jest w większości przewidziana do realizacji po śladzie istniejących ulic [...] i [...]. Korytarz projektowanej ul. [...] jest zgodny z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego. Istniejące ulice przebiegają w całości przez tereny miejskie, przekształcone antropogenicznie. W okresie budowy nieuniknione będzie występowanie emisji zanieczyszczeń do powietrza pochodzących od maszyn budowlanych i środków transportu wykorzystywanych przy pracach budowlanych (emisje substancji gazowych i pyłowych). Okresowo emisje te mogą być dokuczliwe, niemniej ze względu na fakt, że prace budowlane będą miały charakter przejściowy, etap ten nie spowoduje trwałych negatywnych zmian w środowisku. Budowa układu komunikacyjnego ul. [...] będzie w minimalnym stopniu oddziaływać na stan jakości powietrza i nie spowoduje przekroczeń wartości dopuszczalnych poza granicą lokalizacyjną. Budowa ww. ulic poprawi warunki ruchowe na [...], zwiększy płynność ruchu a przez to zmniejszy lokalne stężenia zanieczyszczeń komunikacyjnych na przyległych ulicach lokalnych i dojazdowych (vide str. 215-216 Raportu). W fazie budowy hałas emitowany do środowiska będzie powodował przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku w porze dziennej. Jednakże lokalne pogorszenie klimatu akustycznego na etapie prac budowlanych będzie miało charakter przejściowy, ograniczony do czasu trwania robót. W związku z budową ul. [...] nie przewiduje się istotnego oddziaływania na faunę i obszary chronione (vide str. 220 Raportu). Kolegium wskazało, iż planowana inwestycja nie będzie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 (vide str. 221 Raportu). Projektowana ul. [...] wraz z odcinkiem ul. [...] nie spowoduje wzrostu negatywnego oddziaływania na środowisko. Dzięki zastosowanym rozwiązaniom chroniącym środowisko, wybudowanie ulicy przyczyni się w skali makro do poprawy warunków aero sanitarnych i akustycznych w sieci ulic [...] przeciążonych istniejącym ruchem samochodowym (vide str. 221 Raportu). W ocenie organu odwoławczego zarówno decyzja, jak i uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawierają wymagane prawem elementy. Biorąc powyższe pod uwagę Kolegium uznało, że zaskarżoną decyzję wydano zgodnie z prawem i brak jest podstaw do jej uchylenia, jak o to wnosi skarżące Stowarzyszenie. Odnosząc się do jego zarzutów Kolegium wskazało, że nie znajdują one uzasadnienia wobec materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i należycie - zdaniem Kolegium - ocenionego przez organ I instancji. Zdaniem Kolegium w przedmiotowym postępowaniu nie naruszono zasad: praworządności (art. 6 i 7 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP), prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) i zasady pogłębiania zaufania (art. 8 k.p.a.) oraz art. 37 Ustawy. Stosownie do przepisu art. 75 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 Ustawy, organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest prezydent miasta. W przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, realizowanego przez gminę decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, na którego obszarze właściwości przedsięwzięcie jest realizowane. Biorąc zatem powyższe pod uwagę, w przedmiotowej sprawie, wszczętej na wniosek Miasta W., organem właściwym do wydania decyzji jest Prezydent W.. Organ ten, stosownie do przepisów obowiązującego prawa, w tym Kodeksu postępowania administracyjnego oraz Ustawy, poinformował strony o wszczęciu postępowania, o wydawanych w jego ramach postanowieniach i o kończącej je w I instancji decyzji. Zgodnie z ww. przepisami organ I instancji przeprowadził postępowanie z udziałem społeczeństwa, zagwarantował mu składanie uwag i wniosków, a złożone w toku postępowania uwagi rozpatrzył, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W ocenie Kolegium także pozostałe zarzuty Stowarzyszenia nie są uzasadnione. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Raport o oddziaływaniu przedmiotowej inwestycji na środowisko (zwany dalej "Raportem") zawiera analizę i opis wariantu najlepszego dla środowiska - w punkcie 4.4.3 (vide s. 57 i nast. Raportu) opisano wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Organ I instancji odniósł się do zarzutu Stowarzyszenia, że Raport nie zawiera rzetelnego porównania wariantów i uzasadnienia wyboru wariantu preferowanego do realizacji i, że istnieje domniemanie, że wykonano pozorne wariantowanie inwestycji - vide str. 13-14 zaskarżonej decyzji. Odnośnie zarzutu, że Raport nie zawiera analizy skutków kumulowania się oddziaływań na środowisko wynikających z realizowanych obecnie w okolicy inwestycji należy organ odwoławczy wskazał, że z ustawy nie wynika obowiązek analizowania w raporcie takich skutków, a w swojej opinii organ ochrony środowiska wcale nie nałożył na inwestora ww. obowiązku (por. , str. 1 postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] lutego 2010 r., k 68. akt sprawy). Stowarzyszenie zarzuciło organowi I instancji, że nie odniósł się w zaskarżonej decyzji do zarzutu Stowarzyszenia, że w Raporcie nie zinwentaryzowano awifauny. W ocenie Kolegium zarzut ten jest chybiony, bowiem w swoim piśmie z dnia [...] grudnia 2010 roku (vide str. 6, pkt 9 pisma, k. 28 akt sprawy) Stowarzyszenie zarzucało brak analizy wpływu inwestycji na awifaunę i brak zróżnicowania oddziaływań wariantów na awifaunę w uzasadnieniu zarzutu wskazując jedynie na brak inwentaryzacji przyrodniczej awifauny. Do opisanego wyżej zarzutu organ I instancji odniósł się w punkcie 7 lit', g decyzji (str. 15), a ponadto Kolegium wskazało, że w punkcie 3.2.2 decyzji organ nałożył na inwestora obowiązek zinwentaryzowania zieleni. Za bezzasadny Kolegium uznało zarzut, iż raport nie zawiera mapy ewidencyjnej z zaznaczonym obszarem ograniczonego użytkowania. Zgodnie z art. 66 ust. 4 ustawy, jeżeli dla planowanego przedsięwzięcia jest konieczne graniczonego użytkowania, do raportu powinna być załączona poświadczona kopia mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic obszaru, na którym jest konieczne utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania. Nie dotyczy to przedsięwzięć polegających na budowie drogi krajowej. Jak wynika z punktu 11 raportu (vide str. 213), w przedmiotowej sprawie nie stwierdzono konieczności ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, więc i nie ma obowiązku załączania mapy ewidencyjnej. Zdaniem Kolegium nie można się też zgodzić z zarzutem Stowarzyszenia, jakoby organ I instancji bezpodstawnie nadał zaskarżonej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Organ I instancji wskazał powody, dla których zastosował ww. instytucję prawa w uzasadnieniu decyzji (vide str. 20-21 decyzji). Kolegium podziela stanowisko organu I instancji w tym zakresie. Stowarzyszenie zarzuciło też, że organ I instancji bez podania uzasadnienia zwolnił inwestora z obowiązku wykonania ponownej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko na etapie wydawania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji lub decyzji o pozwoleniu na budowę. W oceni Kolegium nie sposób zgodzić się z i tym zarzutem, skoro na str. 19-20 uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił dlaczego nie nałożył na inwestora ww. obowiązku. Kolegium za niezasadny uznało zarzut, że zawartość raportu nie jest zgodna z postanowieniem RDOŚ z dnia [...] lutego 2010 r. Kolegium wskazało, iż wykaz zinwentaryzowanych drzew i krzewów znajdujących się w korytarzu planowanego przedsięwzięcia wraz z mapą zawiera załącznik nr 8 do raportu. Wyniki obliczeń rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu dla fazy budowy i eksploatacji przedsięwzięcia zawiera załącznik nr 9 do raportu. Na temat oddziaływania akustycznego przedsięwzięcia traktują załączniki nr 10, 12 i 13 do raportu. Odnośnie zaś rozmieszczenia materiałów z rozbiórki autorzy Raportu wypowiedzieli się na str. 174 i nast. Raportu. Stowarzyszenie podniosło, że organ I instancji nie odniósł się w uzasadnieniu skarżonej decyzji do zarzutu, że Raport nie zawiera precyzyjnego określenia wariantu zero - brak w Raporcie dokładnej charakterystyki stanu środowiska w otoczeniu ul. [...]w istniejącym stanie. Należy wskazać, że wariant zerowy jest opisany w Raporcie (vide str. 50-51, 94 Raportu) w stopniu wystarczającym, w ocenie organu odwoławczego. Odnośnie zarzutu, że organ I instancji bezpodstawnie oddalił wniosek Stowarzyszenia o zróżnicowanie wariantów ze względu na różne negatywne oddziaływanie na środowisko w fazie budowy Kolegium wskazuje, że podziela stanowisko organu instancji w tym zakresie. Odnośnie zarzutu, że w przedmiotowym postępowaniu nie zastosowano w pełni zapisów prawa wynikającego z dyrektywy EIA i Konwencji z Aarchus należy wskazać, że Kolegium nie podziela tego zarzutu. W tym miejscu należy wskazać, że w przedmiotowym postępowaniu zagwarantowano udział społeczeństwu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2088r., w której ustawie wdrożono przepisy ww. dyrektywy i Konwencji. Pismem z dnia [...] listopada 2011r. Stowarzyszenie I. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Stowarzyszenie zarzuciło: 1. naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia sprawy 2. naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia sprawy w zw. art. 76 §1 k.p.a.; 3. naruszenie art. 77 §1 poprzez nie odniesienie się przez organ II instancji do wszystkich zarzutów Stowarzyszenia wskazanych w odwołaniu; 4. naruszenie art. 77 §1 poprzez nie rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób wyczerpujący w zw. z art. 78 ust. 1 pkt 2 o.o.ś., z art. 64 ust 1 pkt 2 o.o.ś.; 5. naruszenie art. 66 ust. 4 o.o.ś. poprzez nie załączenie do raportu o oddziaływaniu na środowisko map ewidencyjnych z granicami planowanego obszaru ograniczonego użytkowania (OOU); 6. naruszenie art. 77 §1 k.p.a. w zw. z art. 108 §1 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący zarzutów wobec zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności; 7. naruszenie art. 8 Dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne prywatne na środowisko naturalne (Dz.U. L 175 z 5.7.1985, str. 40—48 ze zm.) oraz art. 6 ust 4 Konwencji o Dostępie do Informacji, Udziale Społeczeństwa w Podejmowaniu Decyzji oraz Dostępie do Sprawiedliwości w Sprawach Dotyczących Środowiska tzw. Konwencja z Aarhus (Dz.U. 2003 nr 78 poz. 706). W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270). Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie jak i utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta W. nie naruszają prawa. W opinii Sądu, poczynione przez organ zarówno I jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez ten organ ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.). Nie doszło również do naruszenia praw skarżącego Stowarzyszenia jako strony toczącego się postępowania. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. ustalającą dla Miasta W. środowiskowe uwarunkowania realizacji: budowy drogi publicznej o nawierzchni utwardzonej, instalacji do przesyłu ciepłej wody, parkingów dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych, rurociągów wodociągowych magistralnych do przesyłania wody, kanałów zbiorczych przeznaczonych do zbierania ścieków z co najmniej dwóch kanałów bocznych, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie ulicy [...]wraz z odcinkiem ul. [...], na odcinku od R. do wjazdu na teren C. Podstawę materialnoprawną prowadzonego postępowania i wydanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2008.199.1227 ze zm). Stosownie do przepisu art. 71 ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Katalog ww. przedsięwzięć, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397). Zgodnie jednak z § 4 tego rozporządzenia, do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust 1 Ustawy, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (tj. przed dniem 15 listopada 2010 roku) stosuje się przepisy dotychczasowe. W przedmiotowej sprawie zastosowanie ma rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 34, 53, 56, 63 i 72a tego rozporządzenia, sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać następujące rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: instalacje do przesyłu pary wodnej lub ciepłej wody, z wyłączeniem osiedlowych sieci ciepłowniczych i przyłączy do budynków; garaże lub parkingi samochodowe, lub zespoły parkingów, dla nie mniej niż 100 samochodów ciężarowych lub 300 samochodów osobowych; drogi publiczne o nawierzchni utwardzonej, nie wymienione w § 2 ust. 1 pkt 29 i 30, z wyłączeniem ich remontu i przedsięwzięć polegających na budowie, przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce: zjazdu z drogi publicznej, przejazdu drogowego, pasa postojowego, pasa dzielącego, pobocza, chodnika, ścieżki rowerowej, konstrukcji oporowej, przepustu, kładki oraz obiektów i urządzeń wyposażenia technicznego dróg; kanały odkryte lub rurociągi wodociągowe magistralne do przesyłania wody oraz przewody wodociągowe magistralne doprowadzające wodę od stacji uzdatniania do przewodów wodociągowych rozdzielczych oraz kanały zbiorcze przeznaczone do zbierania ścieków z co najmniej dwóch kanałów bocznych. Stosownie do przepisu art. 73 ust. 1 ww. ustawy, postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć - w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - kartę informacyjną przedsięwzięcia; poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie; wypis z ewidencji gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie (por. art. 74 ust. 1 Ustawy). Pismem z dnia [...] grudnia 2009 roku inwestor wniósł o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Do wniosku załączył wymagane prawem dokumenty. Zgodnie z przepisem art. 82 ww. ustawy, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ: 1) określa: a) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, b) warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony. cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, c) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, 2) w przypadku gdy z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika potrzeba: b) zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - nakłada obowiązek tych działań; 5) może nałożyć na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej, określając jej zakres i termin przedstawienia. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepis art. 85 ustawy stanowi, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia, które niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać - w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: - ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78, - wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone, c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4. Oceniając zaskarżone decyzje w oparciu o powołane przepisy orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż zarówno Prezydent W.jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie naruszyli prawa ustalając środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W ocenie Sądu wbrew zarzutom skargi raport zawiera wymagane prawem elementy, jest spójny i rzetelny. Projektowana u!. [...] wraz z odcinkiem ul. [...] nie spowoduje wzrostu negatywnego oddziaływania na środowisko. Dzięki zastosowanym rozwiązaniom chroniącym środowisko, wybudowanie ulicy przyczyni się w skali makro do poprawy warunków aero sanitarnych i akustycznych w sieci ulic [...] przeciążonych istniejącym ruchem samochodowym (vide str. 221 Raportu). Po raz kolejny Stowarzyszenie podniosło zarzut, iż raport o oddziaływaniu przedmiotowej inwestycji na środowisko nie zawiera analizy i opisu wariantu najlepszego dla środowiska. Zdaniem Sądu zarzut ten nie znajduje uzasadnienia zwłaszcza wobec treści raport. W punkcie 4.4.3 (vide s. 57 i nast. Raportu) przedstawiono warianty planowanej inwestycji oraz opisano wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Z raportu tego wynika, że planowana inwestycja jest w większości przewidziana do realizacji po śladzie istniejących ulic [...] i [...]. Zdaniem strony skarżącej organ odwoławczy w sposób nieuprawniony stwierdził, iż korytarz projektowanej ul. [...] jest zgodny z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego, skoro korytarz pod omawianą drogę jest objęty mpzp tylko na odcinku od ul. [...] do północnej granicy robót. Na pozostałym odcinku nie ma obowiązujących mpzp. W ocenie Sądu stwierdzenie zgodności inwestycji z planem odnosi się do tych obszarów na których plan obowiązuje. Istniejące ulice przebiegają w całości przez tereny miejskie, przekształcone antropogenicznie. W okresie budowy nieuniknione będzie występowanie emisji zanieczyszczeń do powietrza pochodzących od maszyn budowlanych i środków transportu wykorzystywanych przy pracach budowlanych (emisje substancji gazowych i pyłowych). Okresowo emisje te mogą być dokuczliwe, niemniej ze względu na fakt, że prace budowlane będą miały charakter przejściowy, etap ten nie spowoduje trwałych negatywnych zmian w środowisku. Budowa układu komunikacyjnego ul. [...] będzie w minimalnym stopniu oddziaływać na stan jakości powietrza i nie spowoduje przekroczeń wartości dopuszczalnych poza granicą lokalizacyjną. Budowa ww. ulic poprawi warunki ruchowe na [...], zwiększy płynność ruchu a przez to zmniejszy lokalne stężenia zanieczyszczeń komunikacyjnych na przyległych ulicach lokalnych i dojazdowych (vide str. 215-216 Raportu). W fazie budowy hałas emitowany do środowiska będzie powodował przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku w porze dziennej. Jednakże lokalne pogorszenie klimatu akustycznego na etapie prac budowlanych będzie miało charakter przejściowy, ograniczony do czasu trwania robót Za bezpodstawny uznać należy zarzut strony, iż naruszono prawo Stowarzyszenia do czynnego uczestniczenia w toczącym się postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy Prezydent W. informował strony o wszczęciu postępowania, o wydawanych w jego ramach postanowieniach i o kończącej je w pierwszej instancji decyzji. Zgodnie z ww. przepisami organ I instancji przeprowadził postępowanie z udziałem społeczeństwa, zagwarantował mu składanie uwag i wniosków, a złożone w toku postępowania uwagi rozpatrzył, co znalazło wyraz w uzasadnieniach wydanych decyzji. Odnośnie zarzutu, że raport nie zawiera analizy skutków kumulowania się oddziaływań na środowisko zauważyć należy, iż w odwołaniu wskazano na planowane dopiero inwestycje, a ponadto z treści postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] lutego 201 Or. nie wynika aby taki obowiązek na inwestora został nałożony. Podobnie jak w odwołaniu Stowarzyszenie zarzuciło w skardze, iż nie zinwentaryzowano awifauny. Do opisanego wyżej zarzutu organ I instancji odniósł się w punkcie 7 lit. g decyzji (str. 15), a ponadto należy wskazać, że w punkcie 3.2.2 decyzji organ nałożył na inwestora obowiązek zinwentaryzowania zieleni. Za bezpodstawny uznać należy zarzut Stowarzyszenie, że raport nie zawiera mapy ewidencyjnej z zaznaczonym obszarem ograniczonego użytkowania. Zgodnie z art. 66 ust. 4 ustawy, jeżeli dla planowanego przedsięwzięcia jest konieczne ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania, do raportu powinna być załączona poświadczona kopia mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic obszaru, na którym jest .konieczne utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania. Jak wynika z punktu 11 raportu (vide str. 213), w przedmiotowej sprawie nie stwierdzono konieczności ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, więc i nie ma obowiązku załączania mapy ewidencyjnej. Jednocześnie Sąd nie podzielił interpretacji art. 135 ustawy Prawo ochrony środowiska dokonanej przez stronę skarżącą z której wynika, że ustanowienie strefy ograniczonego użytkowania może być wykonane po przeprowadzeniu analizy porealizacyjnej jedynie w przypadku dróg krajowych. Stosownie do treści art. 135 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska jeżeli z przeglądu ekologicznego albo z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaganej przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, albo z analizy porealizacyjnej wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu, to dla oczyszczalni ścieków, składowiska odpadów komunalnych, kompostowni, trasy komunikacyjnej, lotniska, linii i stacji elektroenergetycznej oraz instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej i radiolokacyjnej tworzy się obszar ograniczonego użytkowania. Z powyższego wynika zatem, iż konieczność utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania wynikać może z analizy porealizacyjnej wykonywanej m.in. dla trasy komunikacyjnej. Powołany przez skarżące Stowarzyszenie przepis art. 135 ust.5 odnosi się rzeczywiście wyłącznie do dróg krajowych. Odnosząc się zarzutu bezpodstawnego nadania decyzji organu pierwszej instancji rygoru natychmiastowej wykonalności, stwierdzić należy iż nawet uznanie przez Sąd, że uzasadnienie tego punktu było zbyt ogólnikowe to pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Sąd nie podzielił również zarzutu, iż w niniejszej sprawie organem właściwym do wydania opinii, o której mowa w art. 77 ust. 1 pkt 2 jest państwowy powiatowy inspektor sanitarny. W ocenie Sądu organ prawidłowo wystąpił o opinię do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W., który orzekał na podstawie art. 78 ust.1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 3 października 2008r. Odnosząc się do zarzutu, iż organ odwoławczy nie rozpatrzył wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Punkty 2, 9 i 10 odwołania dotyczą braku rzetelnego porównania wariantów, do którego to zarzutu Kolegium odniosło się w zaskarżonej decyzji. Natomiast punkt 2 odwołania to polemika odwołujących się ze stanowiskiem inwestora i organu w kwestii przepustowości poszczególnych skrzyżowań. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.