IV SA/Wa 1986/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków radcy prawnego A. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia: przyznać radcy prawnemu A. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 69 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1986/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu podania. Odpis orzeczenia doręczono skarżącemu w dniu 5 stycznia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 26 akt sprawy). W dniu 12 stycznia 2011 r. M. L. złożył do Sądu wniosek o wyłączenie Sędziego od udziału w przedmiotowej sprawie. W tym samym dniu złożył sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 13 grudnia 2010 r. Z kolei w dniu 15 grudnia 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2011 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego radcy prawnego. Pismem z dnia 12 kwietnia 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu dla M. L. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. K. Przy piśmie z dnia 6 maja 2011 r. wyznaczona radca prawny nadesłała do Sądu skierowaną do skarżącego opinię w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 13 grudnia 2010 r. Zarazem zwróciła się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty tej pomocy nie zostały pokryte w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek M. L. o wyłączenie Sędziego od udziału w przedmiotowej sprawie. Odpis orzeczenia doręczono wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 maja 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na kracie nr 77 akt sprawy). Przy piśmie z dnia 20 maja 2011 r. wyznaczona radca prawny nadesłała do Sądu skierowane do skarżącego pismo, którym zawiadomiła go, że nie znajduje podstaw prawnych do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 10 maja 2011 r. i podała motywy zajętego stanowiska. Pismem z dnia 20 maja 2011 r. pełnomocnik z urzędu zwróciła się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Oświadczyła zarazem, że koszty tej pomocy nie zostały pokryte w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się radca prawny A. K., polegała na sporządzeniu skierowanej do skarżącego opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2010 r. o odrzuceniu skargi oraz na dokonaniu oceny w zakresie zasadności wniesienia zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 10 maja 2011 r. oddalającego wniosek o wyłączenie Sędziego i przekazania motywów dokonanej oceny skarżącemu. Za pierwszą z wymienionych wyżej czynności wyznaczona radca prawny powinna otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ nie prowadziła ona sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Z kolei za czynności wykonane po doręczeniu postanowienia Sądu z dnia 10 maja 2011 r. należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) powoływanego rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.