IV SA/Wa 1989/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt stały postanawia: odrzucić skargę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt stały złożył P. L. Zaskarżona decyzja została doręczona P. L. za pośrednictwem Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] w dniu 29 lipca 2014 r. (informacja w aktach administracyjnych sprawy). Na wezwanie Sądu Dyrektor Aresztu Śledczego w piśmie z dnia 14 listopada 20014 r. poinformował, że skarżący przekazał skargę do administracji aresztu w dniu 29 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sąd administracyjny odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi należy liczyć od daty skutecznego doręczenia skarżącemu zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 83 § 4 w zw. z § 3 złożenie pisma przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 29 lipca 2014 r., a więc termin do wniesienia skargi upływał w dniu 28 sierpnia 2014 r. Skarga została złożona w administracji aresztu śledczego w dniu 29 sierpnia 2014 r., a zatem jeden dzień później. W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jako wniesiona po upływie ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.