IV SA/Wa 1993/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki,, asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2006 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału ARIMR w W. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych - oddala skargę - Do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. - Biura Powiatowego w W. w dniu 30 czerwca 2004 r. wpłynęły dwa wnioski o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r., nr 6, poz. 40 ze zm.), zwanej dalej ustawą o płatnościach. Obydwa wnioski zostały nadane w urzędzie pocztowym w dniu 25 czerwca 2004 r., zostały podpisane przez G. M. i dotyczyły płatności za rok 2004. Jeden z wniosków dotyczył gruntów rolnych położonych w B. w gminie J., powiat r. w województwie [...]. We wniosku tym wykazano działki nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...], z tego zadeklarowano, że tylko działki nr [...], [...] i [...] zawierają użytki rolne. Drugi wniosek dotyczył gruntów położonych w L. w gminie G., powiat k. w województwie [...]. We wniosku tym wykazano działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...], z tego zadeklarowano, że wszystkie powyższe działki z wyjątkiem działek nr [...] i [...] zawierają użytki rolne. W aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo, jakiego w dniu 4 czerwca 2004 r. udzieliła M. P. G. M. do dokonywania przed organami administracji wszelkich czynności związanych z przekazaniem gospodarstwa rolnego położonego w L. Ponadto w aktach administracyjnych znajduje się oświadczenie S. K., A. G. i sołtysa wsi L. . S. K., że położone w L. działki o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], i [...] uprawia A. G. - córka S. K. Zgodnie z dołączonym do akt administracyjnym postanowieniem stwierdzenia nabycia spadku po W. P. wydanym w dniu [...] listopada 1998 r. w sprawie o sygn. akt [...] przez Sąd Rejonowy w K. spadek po W. P., w tym wchodzące w jego skład gospodarstwo rolne, nabyły żona M. P. oraz S. K. po - części każda z nich. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. decyzja z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] przyznał G. M. płatność na rok 2004 w łącznej wysokości 4.104,59 zł, w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej - w wysokości 2046,35 zł oraz uzupełniającej płatności obszarowej w wysokości 2058,24 zł. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że jednolitą płatność obszarową przyznano co do powierzchni 9,72 ha w stosunku do zgłoszonej we wniosku powierzchni 9,97 ha, natomiast uzupełniającą płatność obszarową - co do powierzchni 7,03 ha w stosunku do zgłoszonej we wniosku powierzchni 7,78 ha. G. M. odwołała się od powyższej decyzji w zakresie nieuwzględnienia działek zadeklarowanych we wniosku dotyczącym działek położonych we wsi B. Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu tej decyzji organ podniósł, iż decyzja organu pierwszej instancji jest wadliwa, ponieważ dotyczyła tylko jednego ze złożonych wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich, natomiast pominęła drugi wniosek. Organ wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ pierwszej instancji należy zweryfikować prawidłowość postępowania o przyznanie płatności G. M. ustalając przy tym, czy była ona stroną postępowania o przyznanie płatności zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Z powyższą decyzją nie zgodziła się G. M., która wniosła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze podniosła, iż przy rozpatrywaniu sprawy z winy organu pominięto wniosek o przyznanie płatności w stosunku do działek położonych w B. Skarżąca kwestionuje zasadność uchylenia decyzji organu pierwszej instancji o przyznaniu jej płatności co do działek położnych w L., jako że decyzja ta stała się zdaniem skarżącej ostateczna, a także została wykonana. W odpowiedzi na skargę organ powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uściślił, że w decyzji organu pierwszej instancji nie rozpatrzono wniosku dotyczącego gruntów położnych we wsi B. Organ zauważył ponadto, iż postępowanie co do przyznania płatności w zakresie wniosku dotyczącego gruntów położnych we wsi L. jest obarczone nieprawidłowością, ponieważ wnioskodawczyni - G. M. - nie była uprawniona do reprezentowania w powyższym zakresie M.P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc związanym stosownie do art. 134 p. p. s. a. zarzutami i wnioskami skargi uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego. Na wstępie podnieść należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p. p. s. a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, co oznacza, że orzeka na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2005 r., I SA 2673/03, LEX nr 165019). Jeżeli chodzi o stan prawny, to relewantne w niniejszej sprawie są przepisy ustawy o płatnościach w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania przez Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. Art. 2 ust. 1 ustawy o płatnościach stanowi, że osobie fizycznej będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej przez wyż wym. ustawę producentem rolnym, przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne. Posiadaczem gospodarstwa rolnego jest natomiast ten, kto faktycznie użytkuje wchodzące w jego skład grunty rolne (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2005 r., IV SA/Wa 1524/05, LEX nr 203727). Wniosek stąd taki, że płatności mogą być przyznane jedynie osobie fizycznej, która faktycznie użytkuje grunty rolne objęte płatnościami. W tym kontekście zaznaczyć należy, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby G. M. była faktycznym użytkownikiem gruntów rolnych położonych w L., a oznaczonych jako działki nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], i [...], co do których zostały jej przyznane płatności decyzją organu pierwszej instancji. Zgodnie bowiem z oświadczeniem S. K., A. G. i sołtysa wsi L. S. K., wyż. wym. działki uprawia (faktycznie użytkuje ) A. G. - córka S. K. Okoliczność, kto jest faktycznym użytkownikiem powyższych działek nie została należycie wyjaśniona przez organ pierwszej instancji. Co prawda organ drugiej instancji w zaskarżonej decyzji wprost nie wskazał na to uchybienie, a uczynił to dopiero w odpowiedzi na skargę, to jednak nie ma to wpływu na prawidłowość wydanego przez niego rozstrzygnięcia o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu jej do ponownego rozpatrzenia. Wyjaśnienie przez organ okoliczności, kto jest faktycznym użytkownikiem gruntów rolnych wymienionych we wniosku o przyznanie płatności w zakresie gruntów położonych we wsi L. jest niezbędne do prawidłowego rozpatrzenia tego wniosku tym bardziej, że pełnomocnictwo udzielone przez S. K. G. M. nie obejmowało upoważnienia jej do prowadzenia sprawy z wniosku o przyznanie płatności, o których mowa w ustawie o płatnościach, a jedynie do dokonania czynności związanych z przekazaniem gospodarstwa rolnego położonego w L. Drugim istotnym uchybieniem organu pierwszej instancji, które doprowadziło do wydania wadliwej decyzji było niewyjaśnienie charakteru wniosku o przyznanie płatności w zakresie gruntów rolnych położonych we wsi B. Przepisy ustawy o płatnościach wskazują bowiem na to, że osoba fizyczna może złożyć w danym roku kalendarzowym tylko jeden wniosek o przyznanie płatności, w którym uwzględnić należy wszystkie faktycznie użytkowane przez nią działki rolne, co do których wyraża wolę ubiegania się o płatności, niezależnie od ich położenia. Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach wniosek taki rozpatruje właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a płatność dotyczy danego roku kalendarzowego (art. 2 ust. 4 ustawy o płatnościach). Nie można więc zarzucić zaskarżonej decyzji nieprawidłowości, skoro organ zaznaczył w niej, że jedną z przyczyn uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia jest błąd polegający na rozpatrzeniu tylko jednego wniosku. Powyższe wskazuje, że choć uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wskazało konkretnie przyczyn uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania mu sprawy do ponownego rozpatrzenia, nie miało to jednak wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach odwołanie od decyzji przyznającej płatność nie wstrzymuje jej wykonania. Mimo więc wniesienia w terminie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji decyzja ta została wykonana. Nie jest to przeszkodą do jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, skoro postępowanie przed tym organem było wadliwe z podanych wyżej przyczyn. Z tych powodów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p. p. s. a.