IV SA/Wa 1999/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska Sędziowie: WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) WSA Joanna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Gminy [...] na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Ministra Zdrowia na rzecz Gminy [...] kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...].06.2017 r. nr [...] Minister Zdrowia utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...].05.2017 r., nr [...], w którym odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na terenach części lasu R. i niektórych sąsiadujących odcinków dróg planowanych, znajdujących się w gminie G., położonego w strefie "C" ochrony uzdrowiskowej uzdrowiska G. Stan niniejszej sprawy przedstawia się następująco. Na skutek wniosku Wójta Gminy G. - Minister Zdrowia odmówił uzgodnienia projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, ze względu na niezgodność przebiegu granicy strefy "C" ochrony uzdrowiskowej w planie - w stosunku do granicy określonej w decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...].04.2009 r. nr [...], dotyczącej potwierdzenia możliwości prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego na obszarze uznanym za uzdrowisko, jak również w decyzji Ministra Zdrowia nr [...] o zmianie decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...].04.2009 r. nr [...], w zakresie rozszerzenia powierzchni strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej uzdrowiska G.o sołectwo Z. Minister podał, że w przesłanym do uzgodnienia projekcie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazana została korekta granicy strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej, poprzez włączenie do obszaru strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej obszaru [...]- dla części lasu R. Minister przywołał art. 43 ust. 5 ustawy uzdrowiskowej, który stanowi, że "w przypadku wystąpienia istotnych zmian na obszarze gminy, w szczególności zmiany granic stref ochrony uzdrowiskowej, kierunków leczniczych i przeciwwskazań do leczenia w danym uzdrowisku oraz zmiany liczby zakładów lecznictwa uzdrowiskowego na terenie uzdrowiska, gmina sporządza uzupełnienie operatu w tym zakresie i przedstawia je ministrowi właściwemu do spraw zdrowia w celu potwierdzenia wymagań określonych w ustawie". Z tego wyprowadził wniosek, że w zaistniałej sytuacji koniecznym jest przygotowanie przez Gminę uzdrowiskową uzupełnienia operatu, w zakresie korekty granicy strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej, z uwzględnieniem zmian granic tej strefy, polegających na włączeniu obszaru [...]- dla części lasu R., a w kolejnym etapie wystąpienie do Ministra Zdrowia z wnioskiem o uzgodnienie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Minister wyjaśnił, że te działania mają na celu zachowanie zgodności zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze wskazanymi decyzjami Ministra Zdrowia. Zaskarżone postanowienie zostało uzasadnione w tożsamy sposób, a Minister przyjął, że pismo Wójta Gminy G. z 16 maja 2017 r. stanowiło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniesionej skardze Gmina G. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego przez jej Wójta zarzuciła: 1) błędne zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wydanie przez Ministra Zdrowia postanowienia w trybie odwoławczym, jako Organu drugiej instancji, na skutek błędnego przyjęcia , że pismo Skarżącej z 16.05.2017 r. stanowiło wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, gdy tymczasem był to wniosek o rozpoznanie sprawy przez Ministra Zdrowia jako Organ I. instancji i dotyczył innego (poprawionego) projektu planu zagospodarowania przestrzennego, a więc wydanie postanowienia z rażącym naruszeniem prawa, 2) naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy., tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez brak podjęcia czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz brak załatwienia sprawy w sposób mający na względzie słuszny interes Strony, 3) naruszenie art. 24 ust. 1 w zw. z art. 17 pkt 6 lit. b ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w związku z art. 43 ust.5 ustawy z 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych poprzez błędne utrzymanie w mocy postanowienia z [...].05.2017 r., odmawiającego uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy istniały przesłanki do jego pozytywnego uzgodnienia, w sytuacji gdy granica strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej na przesłanym Organowi drugim projekcie zmiany planu, pokrywała się z granicami ujętymi w decyzji Ministra Zdrowia z [...].04.2009 r. nr [...], dotyczącej potwierdzenia możliwości prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego na obszarze uznanym za uzdrowisko, zmienionej decyzją Ministra Zdrowia nr [...]. 4) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a., poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu postanowienia do projektu zmiany planu zagospodarowania przesłanego przez Skarżącego pismem z 16.05.2017 r. Podnosząc wskazane zarzuty wniesiono o : 1) stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia, ewentualnie w przypadku braku przesłanek do tego - jego uchylenie; 2) zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podano, że zaskarżone postanowienie jest wadliwe. Skarżąca nie składał bowiem wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej tym postanowieniem, a tylko taki wniosek mógłby uruchomić postępowanie odwoławcze. Zdaniem Skarżącej, postanowienie Ministra Zdrowia z [...].05.2017 r. uprawomocniło się. Po jego otrzymaniu Skarżąca dostosowała projekt zmiany planu, uwzględniając treść zarzutów zawartych w tym postanowieniu, które zadecydowały o odmowie uzgodnienia projektu zmiany planu. Jednocześnie nowy projekt zmiany planu niezwłocznie - w dniu 19.05.2017 r. - przesłała do uzgodnienia skarżonemu Organowi pismem z 16.05.2017 r. Wójt gminy w tym piśmie po raz drugi zwrócił się o uzgodnienie projektu, w trybie art. art. 17 pkt 6 lit. b oraz art. 24 i 25 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tym razem jednak wskazując, że uzgodnienie ma dotyczyć poprawionego projektu. Skarżąca podkreśliła, że był to nowy wniosek , w którym wyraźnie zaznaczono, że dotyczy poprawionego projektu. Do pisma załączono nowy (inny niż przy wniosku z dnia 10.04.2017 r.) projekt zmiany planu miejscowego oraz nowy (inny niż przy wniosku z dnia 10.04.2017 r.) rysunek zmiany planu, zaznaczając wyraźnie w treści pisma, że są one poprawione. W piśmie nie sformułowano wniosku o rozpoznanie go w trybie odwoławczym - jak błędnie podano w części wstępnej i uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wskazując na podstawę prawną wystąpienia z wnioskiem, Skarżąca nie powołała się na art. 127 § 3 k.p.a., ani na żadne przepisy mogące wskazywać na tryb odwoławczy. Podkreślono też, że Skarżąca nie podała żadnej argumentacji wskazującej na to, że się nie zgadza z postanowieniem Organu z [...].05.2017 r., a wręcz przeciwnie, analiza treści pisma skarżącej z 16 maja 2017 r. prowadzi do wniosku, że zgodziła się ona z argumentacją Ministra i zmieniła projekt zmiany planu. W tych okolicznościach – jak zarzucono w skardze - nieuprawnione było przyjęcie, że pismo z 16.052017 r. było wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Zdaniem Skarżącej, Organ błędnie ocenił i bezpodstawnie przyjął, że wniosek z 16.05.2017r., stanowił wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i o uruchomienie trybu odwoławczego. Skarżąca zaznaczyła, że zwraca się "ponownie z prośbą", bo była to już druga prośba dotycząca projektu zmiany planu i wyraźnie zaznaczyła, że dotyczy ona poprawionego projektu, a więc innego niż złożony z wnioskiem z 10.04.2017 r., którego dotyczyło postanowienie z [...].05.2017 r. W tych okolicznościach – zdaniem Skarżącej - błędnie zostało to ocenione jako wystąpienie z wnioskiem o ponowne rozpoznanie tej samej sprawy, bo był to inny projekt i nowa sprawa, a Organ powinien go rozpatrzyć jako Organ I. instancji. W maksymalnym dla uzgodnień terminie 30 dni, wynikającym z art. 25 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Minister Zdrowia, jak podkreślono, nie przedstawił stanowiska odnośnie drugiego wniosku o uzgodnienie projektu planu, a więc znajduje zastosowanie reguła przewidziana w art. 25 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którą nieprzedstawienie stanowiska w terminie, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się za równoznaczne odpowiednio z uzgodnieniem lub zaopiniowaniem projektu. W toku sprawy, zdaniem Skarżącej, doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez brak podjęcia czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, oraz załatwienia sprawy mającego na względzie słuszny interes strony oraz nierozpatrzenia całego materiału dowodowego czego skutkiem jest dokonanie błędnych ustaleń faktycznych przez Organ. Podniesiono, że Organ w ogóle nie zauważył, iż nastąpiła zmiana projektu planu, którą Skarżąca przesłała z pismem z 16.05.2017r., a wysłanym 19.05.2017 r. Skarżąca wskazała, że w postanowieniu Ministra Zdrowia z [...].05.2017 r. Organ odmówił uzgodnienia, z powodu niezgodności przebiegu granicy strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej w projekcie planu, w stosunku do granicy określonej w decyzji Ministra Zdrowia z [...].04.2009 r., dotyczącej potwierdzenia możliwości prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego na obszarze uznanym za uzdrowisko, zmienionej decyzją Ministra Zdrowia nr [...]. Słusznie więc wskazano, że w przedstawionym projekcie włączono do obszaru strefy "C" ochrony uzdrowiskowej obszar oznaczony na projekcie planu symbolem [...]- dla części lasu R., który nie był ujęty w tych decyzjach. Z tego względu Skarżąca, w drugim projekcie zmiany planu, przesłanym pismem z 16 maja wyłączyła z obszaru strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej obszar oznaczony na projekcie planu symbolem [...] - dla części lasu R., który nie był ujęty w tych decyzjach. Zmiana ta znalazła odzwierciedlanie zarówno w części tekstowej, jak i graficznej projektu zmiany planu. Wobec tego Skarżąca zarzuciła, że z porównania dwóch różnych projektów zmiany planu, przesłanych Organowi wnioskami z dnia 10.04.2017 r. i 16.05.2017 r. wynika, że w późniejszym projekcie nie znalazł się przepis odpowiadający temu, który był w § 3 ust. 1 pkt 2 wcześniejszego projektu (dotyczącego korekty strefy "C"), natomiast zmiany wprowadzane w § 56 ust. 1 pkt 6 planu zagospodarowania przestrzennego mają różny zakres, dotyczący ustaleń w kolumnie 4 dla wprowadzanego symbolu 11.121 (w pierwotnym projekcie była tam strefa ochrony uzdrowiskowej "[...]"-SUC - a w drugim jej nie ma). Z tego Skarżąca wywiodła, że w poprawionym, nowym projekcie zmiany planu przesłanym do Organu pismem z 16.05.2017 r., nie występuje już niezgodność pomiędzy przebiegiem granicy strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej w projekcie zmiany planu ,w stosunku do granicy określonej we wskazanych decyzjach Ministra Zdrowia. Zdaniem Skarżącej, Organ pismo jej z 16.05.2017 r. z załączonym projektem zmiany planu, w którym nie zachodzi niezgodność z tymi decyzjami, potraktował jako wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, jednocześnie powtarzając argumentację o niezgodności projektu z tymi decyzjami, gdy tymczasem dysponował projektem, w którym te niezgodności nie występują. W uzasadnieniu postanowienia – jak zarzucono - Organ nie odniósł się w żaden sposób do projektu przesłanego pismem z 16.05.2017 r., przemilczając jego istnienie. Powtórzył jedynie argumentację z uzasadnienia postanowienia z [...].05.2017 r., na tym etapie postępowania już nieadekwatną do stanu faktycznego. Doszło zatem do naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a. , poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu postanowienia do projektu zmiany planu zagospodarowania, przesłanego przez Skarżącą pismem z 16.05.2017 r. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia w niósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi podano, że przesłany wniosek nie mógł zostać potraktowany, jako nowa sprawa w postępowaniu, z uwagi na fakt, iż załączona dokumentacja, w szczególności mapa obszaru zmiany planu pozostawała identyczna w stosunku do mapy załączonej do wniosku skierowanego przy piśmie z dnia 18 kwietnia 2017 r. Stwierdzono także, że zapisy zawarte w projekcie uchwały Rady Gminy w G., poza zapisem pkt 2 w § 3 dotyczącym informacji, iż na rysunku zmiany planu koryguje się przebieg granicy "[...]" ochrony uzdrowiskowej, prowadząc ją granicą administracyjną gminy - również pozostały niezmienione, stąd nie sposób uznać, że wniosek o ponowne uzgodnienie, skierowany do Ministra Zdrowia przy piśmie z dnia 16 maja 2017 r., w istocie wypełnia zalecenia zawarte w postanowieniu Ministra Zdrowia, odmawiającym uzgodnienia. Oba projekty uchwały, skierowane do uzgodnienia przez Ministra Zdrowia, wraz z załączonymi mapami - pozostają identyczne, zatem Organ nie dopatrzył się nowych okoliczności sprawy, które miały wpływ na podjęte rozstrzygnięcie, tj. utrzymanie w mocy postanowienia z dnia [...].05.2017 r. Za niezasadny uznano też - z uwagi na wydane decyzje Ministra Zdrowia dotyczące zmian granic strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej - zarzut Strony skarżącej naruszenia art. 24 ust. 1 w związku z art. 17 p. 6 lit. b ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 43 ust. 5 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych poprzez błędne utrzymanie w mocy postanowienia z dnia [...].05.2017 r., odmawiającego uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Raz jeszcze podkreślono, że podstawą odmowy uzgodnienia projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, a następnie utrzymania w mocy rozstrzygnięcia o odmowie uzgodnienia, była niezgodność przebiegu granicy strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej w planie, w stosunku do granicy określonej w decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], dotyczącej potwierdzenia możliwości prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego na obszarze uznanym za uzdrowisko, jak również w decyzji Ministra Zdrowia nr [...] o zmianie tej decyzji Ministra Zdrowia, w zakresie rozszerzenia powierzchni strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej uzdrowiska G. o sołectwo Z. Podano, że w przesłanym do uzgodnienia projekcie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazana została korekta granicy strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej poprzez włączenie do obszaru strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej obszaru [...] - dla części lasu R. Stwierdzono, że Strona skarżąca nie neguje tej okoliczności, co zostało wyrażone we wniosku z dnia 16 maja 2017 r., w którym Strona zawarła informację, iż "z uwagi na okoliczność, że obszar sporządzania zmiany planu, którego projekt jest przedmiotem niniejszego uzgodnienia, nie obejmuje całości potrzebnych zmian przebiegu granicy strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej oraz z uwagi na zbliżający się termin przedkładania raz na 10 lat nowego operatu uzdrowiskowego, sporządzenie uzupełnienia do operatu byłoby nieuzasadnione. Dlatego potrzebne korekty przebiegu granicy strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej zostaną ujęte w nowym operacie uzdrowiskowym.". Mając to na względzie, Minister Zdrowia w uzasadnieniu wydanych postanowień wskazał - że mając na uwadze przepis art. 43 ust. 5 ustawy uzdrowiskowej, który stanowi, że cyt.: "w przypadku wystąpienia istotnych zmian na obszarze gminy, w szczególności zmiany granic stref ochrony uzdrowiskowej, kierunków leczniczych i przeciwwskazań do leczenia w danym uzdrowisku oraz zmiany liczby zakładów lecznictwa uzdrowiskowego na terenie uzdrowiska, gmina sporządza uzupełnienie operatu w tym zakresie i przedstawia je ministrowi właściwemu do spraw zdrowia w celu potwierdzenia wymagań określonych w ustawie" - w zaistniałej sytuacji koniecznym jest przygotowanie przez gminę uzdrowiskową uzupełnienia operatu, w zakresie korekty granicy strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej, z uwzględnieniem zmian granic tej strefy, polegającej na włączeniu obszaru [...] - dla części lasu R., a w kolejnym etapie wystąpienie do Ministra Zdrowia z wnioskiem o uzgodnienie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym zarzut Strony skarżącej naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 125 k.p.a., poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu postanowienia do projektu zmiany plany zagospodarowania, przesłanego przez Skarżącą pismem z dnia 16 maja 2017 r. pozostaje nieuzasadniony, w kontekście przytoczonej argumentacji. Podobnie, zdaniem Ministra, zarzut Strony skarżącej, dotyczący naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 k.p.a. poprzez brak podjęcia czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nierozpoznanie całego materiału dowodowego oraz brak załatwienia sprawy mającego na względzie słuszny interes Strony, pozostaje nieuzasadniony. Podano, ze załączony przez Skarżącą materiał, jak również dokumentacja będąca w posiadaniu Organu, jednoznacznie wskazuje na to, że gmina G. nie podjęła czynności ustawowo wymaganych. Gmina uzdrowiskowa nie uzupełniła operatu, dotyczącego korekty granicy strefy "[...]" ochrony uzdrowiskowej, z uwzględnieniem zmian granic tej strefy, polegającej na włączeniu obszaru [...] - dla części lasu R., a w następnym etapie wystąpienie do Ministra Zdrowia z wnioskiem o uzgodnienie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest nadto związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niniejsza sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzić należy, że zgodnie z art. 119 pkt 3 P.p.s.a. ustawodawca nie uzależnił możliwości rozpoznania przez Sąd sprawy w trybie uproszczonym od zgody pozostałych stron postępowania, czy też od zgody organu (por. a contrario art. 119 pkt 2 P.p.s.a.). Mając zatem na uwadze, że stan niniejszej sprawy jest dostatecznie wyjaśniony i jednoznaczny, Sąd nie stwierdził potrzeby skierowania jej do rozpoznania na rozprawie. Przeciwnie, ustalił, że zachodzi możliwość rozpoznania jej w trybie uproszczonym, zwłaszcza że z art. 119 pkt 3 P.p.s.a. nie wynikają żadne warunki wstępne skierowania tego typu sprawy do postępowania uproszczonego. Z tego względu w myśl art. 120 P.p.s.a. sprawa rozpoznana została w tym trybie na posiedzeniu niejawnym, w składzie 3 sędziów. Skład orzekający w niniejszej sprawie, dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia - w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy - doszedł do przekonania, że wniesiona skarga jest zasadna i musiała prowadzić do jego uchylenia, choć niektóre z postawionych zarzutów należało uznać za przedwczesne. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...].06.2017 r. nr [...] utrzymujące w mocy jego postanowienie własne z dnia [...].05.2017 r., nr [...], w którym odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na terenach części lasu [...] i niektórych sąsiadujących odcinków dróg planowanych, znajdujących się w gminie [...], położonego w strefie "[...]" ochrony uzdrowiskowej uzdrowiska G. W pierwszej kolejności podkreślenie wymaga, że uruchomienie kontroli w trybie art. 127 § 3 w zw. z art. 144 k.p.a. wymaga złożenia przez stronę danego postępowania administracyjnego stosownego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Minister nie może prowadzić takiego postępowania z urzędu. Zainicjować je musi strona. W tym kontekście, wobec sposobu sformułowania przez Skarżącą pisma z 16 maja 2017 r., które wysłane zostało 19 maja 2017 r., a do Ministra wpłynęło 25 maja 2017 r. - Minister nie mógł jednoznacznie przyjąć, że ma do czynienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie wynikało z niego w sposób bezsprzeczny, aby taki wniosek stanowiło, choć zostało złożone w otwartym terminie dla tego środka. Obowiązkiem Organu, w tej sytuacji, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., było zwrócenie się do Skarżącej o wyjaśnienie jaki charakter ma złożone pismo, by można było nadać mu właściwy bieg. Czy stanowi nowy projekt zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, przedstawiony Ministrowi do uzgodnienia, o czym mogły świadczyć użyte w nim sformułowania, czy też – tak jak Organ przyjął - wniosek o ponowne rozpatrzenie tej samej sprawy. Analizując uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, przede wszystkim stwierdzić należy, że zawiera ono identyczną treść i argumentację, jak postanowienie Ministra z dnia [...].05.2017 r., nr [...], w którym odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na terenach części lasu R. i niektórych sąsiadujących odcinków dróg planowanych, znajdujących się w gminie G., położonego w strefie "[...]" ochrony uzdrowiskowej uzdrowiska G. Trafnie wskazała Skarżąca, że użycie tożsamej argumentacji w zaskarżonym postanowieniu - nawet gdyby uznać, że był to wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy – stało się nieadekwatne do ówczesnego stanu faktycznego sprawy. Jak podała Skarżąca, do pisma z 16 maja 2017 r. załączono nowy (inny niż przy wniosku z dnia 10.04.2017 r.) projekt zmiany planu miejscowego oraz nowy (inny niż przy wniosku z dnia 10.04.2017 r.) rysunek zmiany planu, zaznaczając wyraźnie w treści pisma, że są one poprawione. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje fakt, że Minister w dalszym ciągu stoi na stanowisku, że poprawionego projektu zmiany owego planu również nie można było uzgodnić. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w żaden sposób to nie wynika. Nic nie wskazuje na to, aby Minister stanowisko to sformułował przy uwzględnieniu zmiany wprowadzonej w tym projekcie i przesłanej z pismem z16 maja 2017 r. Trafnie zarzuciła zatem Skarżąca, że uzasadnienie to odnosiło się nadal do pierwotnie przedłożonego projektu zmiany owego planu, bez uwzględnienia naniesionych następnie zmian. Jak podała Skarżąca, z porównania dwóch różnych projektów zmiany planu, przesłanych Organowi wnioskami z dnia 10.04.2017 r. i 16.05.2017 r. wynika, że w późniejszym projekcie nie znalazł się przepis odpowiadający temu, który był w § 3 ust. 1 pkt 2 wcześniejszego projektu (dotyczącemu korekty strefy "[...]"), natomiast zmiany wprowadzane w § 56 ust. 1 pkt 6 planu zagospodarowania przestrzennego mają różny zakres, dotyczący ustaleń w kolumnie 4 dla wprowadzanego symbolu 11.121 (w pierwotnym projekcie była tam strefa ochrony uzdrowiskowej "[...]"-SUC - a w drugim jej nie ma). Okoliczność tę potwierdził Minister w odpowiedzi na skargę. Stwierdził bowiem, że w projekcie uchwały Rady Gminy w G. nadesłanym przy piśmie z 16.05.2017 r., uległ zmianie zapis pkt 2 w § 3 dotyczący informacji, iż na rysunku zmiany planu koryguje się przebieg granicy "[...]" ochrony uzdrowiskowej, prowadząc ją granicą administracyjną gminy. Nie można więc było, bez uprzedniego wyjaśnienia tej kwestii przyjąć, że Minister nadal na pewno ma do czynienia z tym samym projektem zmiany przedmiotowego planu miejscowego, przedstawionym mu do uzgodnienia. Do wprowadzonej zaś zmiany – w kontekście jej wpływu na uzgodnienie – należało odnieść się w uzasadnieniu wydanego postanowienia. Trafnie wskazał pełnomocnik Gminy, że zaskarżone postanowienie do naniesionych zmian w żadnym miejscu się nie odniosło i nie oceniło ich znaczenia, w kontekście ich wpływu na możliwość uzgodnienia tego przedłożonego projektu zmiany planu. Wobec tego zasadny jest zarzut braku właściwego wyjaśnienia stanu sprawy, co winno nastąpić w oparciu o art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez podjęcie czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Uprzednio zaś należało zastosować art. 64 § 2 k.p.a., celem wyjaśnienia charakteru złożonego pisma (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, czy ponowny projekt zmiany planu do uzgodnienia) . Wskazane uchybienie proceduralne mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zdawkowe wyjaśnienia Ministra, zawarte w odpowiedzi na skargę, nie mogły prowadzić do jej oddalenia. Stwierdzić natomiast należy, że wobec braku zwrócenia się do Skarżącej o wyjaśnienie charakteru pisma z 16.05.2017 r. – za przedwczesny należało uznać zarzut błędnego zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wydanie przez Ministra Zdrowia postanowienia w trybie odwoławczym. Podobnie, przedwczesny jest zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 w zw. z art. 17 pkt 6 lit. b ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w związku z art. 43 ust.5 ustawy z 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych poprzez błędne utrzymanie w mocy postanowienia z [...].05.2017 r., odmawiającego uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oparty na przekonaniu, że istniały przesłanki do jego pozytywnego uzgodnienia W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 119 pkt 3 P.p.s.a. należało orzec jak w pkt. 1 sentencji. O kosztach postępowania sądowego – w pkt. 2 sentencji - Sąd orzekł na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a., przy czym na sumę kosztów zasądzonych w punkcie 2. sentencji wyroku składa się kwota 100,-zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi i wysokość kosztów zastępstwa procesowego przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w kwocie 480,-zł, zgodnie z art. 205 § 2 wskazanej ustawy w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805). Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku, ponownie rozpatrując sprawę, należy zastosować się do wskazań zawartych w uzasadnieniu tego wyroku.