IV SA/Wa 2/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.), Sędziowie sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska,, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2005 r. przy udziale na rozprawie ze skargi R. D. na decyzję Rady Gminy N. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie : miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi N. p o s t a n a w i a -odrzucić skargę- W dniu [...] listopada 2004r. R. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na Uchwałę Rady Gminy N. Nr [...] z dnia [...] października 2004r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi N. w Gminie N., powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 200 1t. Nr 142, poz. 1591 z późn zm). W skardze zarzucił, że wyłączenie z obszaru objętego planem działek gruntu Nr ew. [...] i [...], na których zgodnie z projektem planu wyłożonym do publicznego wglądu zlokalizowana była droga [...] jest bezzasadne i nastąpiło z naruszeniem procedury pianistycznej. Wyłączenie spowodowało sprzeczność z uchwałą Rady Gminy o przystąpieniu do opracowania planu. Zaskarżona uchwała zdaniem skarżącego wydana została z naruszeniem prawa, bowiem przy jej uchwalaniu nie uwzględniono wymagań art. 1 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15 poz. 139 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz, U. Nr 43, poz.430). Podniósł on także, że nie rozstrzygnięto prawomocnie jego zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi N.. Przed wniesieniem skargi, skarżący wystosował pismo do Rady Gminy N., kwestionujące przedmiotową uchwałę. Pismo to Rada Gminy otrzymała w dniu [...] października 2004r. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy N. wniosła o jej odrzucenie, iż przesłanką warunkującą wniesienie skargi w trybie art. 101 ustawy o gminnym, jest między innymi wykazanie naruszenia zaskarżoną uchwałą interesu skarżącego oraz wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący, zaś zdani organu przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpał mniejszego trybu. W dniu [...] października 2004r., wniósł pismo, w którym domagał się "bezzwłocznego ustanowienia drogi publicznej na całym 8 metrowym pasie", oraz "podania podstaw prawnych wyłączenia przedmiotowej drogi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi N.", które to pismo w ocenie Rady nie jest wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżona uchwała nie narusza też interesu prawnego ani uprawnienia skarżącego. Uchwalony plan nie obejmuje bowiem terenu spornych działek, a tym samym nie przesądza o przeznaczeniu (dogi [...]. Zgodnie bowiem z § 2 Uchwały Rady Gminy N. z dnia [...] czerwca 2004r. Nr [...]. przyjęto, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wsi N., można sporządzać w etapach, których granice zostały wyznaczone w załączniku graficznym Nr 3 do uchwały. Zaskarżona uchwała dotyczy zaś etapu I, z którego to wyłączono drogę oznaczoną symbolem [...], z uwagi na konieczność kontynuowania procedury planistycznej poprzez ponowne rozpoznanie zarzutów wniesionych przez współwłaścicieli działki gruntu, Nr ew. [...], po której przebiega sporna droga. ł Wojewódzki Sad Administracyiny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku zaś aktów prawa-miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie zaś do dyspozycji art. 101 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa -zaskarżyć uchwałę do sadu administracyjnego. W niniejszy sprawie skarżący R. D. w dniu [...] października 2004r. skierował do Rady Gminy N. pismo, w którym zakwestionował zaskarżoną uchwałę, tym samym zdaniem Sądu wyczerpał on tryb określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządne gminnym. Dopuszczalnym stało się zatem wniesienie przez skarżącego skargi na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...] z dnia [...] października 2004r. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zatem skarga w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, może być wniesiona do sądu administracyjnego w terminie 30 dni licząc od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi Rady Gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący w dniu [...] października 2004r. wezwał Radę Gminy N. do usunięcia naruszenia prawa, Następnie w dniu [...] listopada 2004r., a więc przed upływem trzydziestodniowego terminu, w którym organ mógł zająć stanowisko w sprawie, skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego. Skarga ta została więc skierowana przez skarżącego do sądu przedwcześnie. Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako niedopuszczalną odrzucił. i •■•;!