IV SA/Wa 2/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi F.B. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia(...) października 2009 r., Nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: I. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, II. ustanowić dla F.B. radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez F.B. skargą na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) października 2009 r., skarżący nadesłał do Sądu złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zaznaczył w nim, że domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wyjaśnił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną C.B.. Dwuosobowa rodzina utrzymuje się z emerytury skarżącego w wysokości 1572 zł (brutto), albowiem żona skarżącego nie otrzymuje świadczeń emerytalno-rentowych (zaświadczenie Zakładu Opieki Społecznej Oddział w S. z dnia (...) lutego 2010 r.) W uzasadnieniu złożonego wniosku F.B. wyjaśnił, że z uwagi na stan zdrowia zmuszony jest do ponoszenia znacznych wydatków na zabiegi i porady lekarskie oraz zakup leków (ok. 265 zł miesięcznie). Wśród miesięcznych, stałych kosztów utrzymania wnioskodawca wymienił m. in : opłaty za prąd (ok. 50 zł), gaz (ok. 40 zł.), podróże (ok. 50 zł), koszty zakupu prasy, książek (ok. 150 zł), koszty utrzymania dwóch kotów (ok. 150 zł). . Wniosek strony skarżącej dotyczy instytucji zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sytuacja materialno – bytowa w jakiej znajduje się skarżący uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Niewątpliwie uzyskiwany przez skarżącego dochód wystarcza na zaspokojenie elementarnych potrzeb egzystencjalnych. W tej sytuacji jakiekolwiek wydatki poniesione w związku z udziałem w postępowaniu sądowym właściwie uniemożliwiałoby dokonanie zakupu podstawowych dla życia dóbr i usług (tj. żywności, lekarstw, odzieży). Powyższe rozstrzygnięcie oznacza, ze F.B. w sprawie o sygn. IV SA/Wa 2/10 nie będzie zobowiązany do ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych (wpisu sądowego, opłat kancelaryjnych, wpisu od ewentualnych środków odwoławczych) oraz zwrotu wydatków. W postępowaniu przed sądem administracyjnym jego interesy reprezentować będzie zawodowy pełnomocnik (radca prawny). Podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 powołanej ustawy.