IV SA/Wa 2/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji M. J. w skardze na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł za wytwarzanie odpadów bez wymaganego przedłożenia informacji o wytworzonych odpadach oraz sposobach gospodarowania tymi odpadami, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku, skarżący wskazał, iż wykonanie decyzji prowadzić będzie do bardzo poważnych trudności finansowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i bezpośrednio zagrozi możliwości jej kontynuowania. Działalność ta stanowi źródło utrzymania skarżącego i jego rodziny, jak również zatrudnianych pracowników. Wstrzymanie wykonania decyzji spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej P.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego postanowienia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż skarżący nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Powołany przez niego argument, iż wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do bardzo poważnych trudności finansowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz bezpośrednio zagrozi możliwości jej kontynuowania, nie został poparty żadnymi dowodami. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06)". Skarżący takich konkretnych okoliczności nie wykazał. W świetle powyższego Sąd uznał, iż w sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.