IV SA/Wa 2/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Protokolant st. sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2017 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w bazie danych ewidencji gruntów i budynków uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] IV SA/Wa 2/17 UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. W. utrzymał w mocy decyzję Starosty Z. znak [...] z dnia [...] sierpnia 2016r. orzekającą o odmowie wprowadzenia zmiany przedmiotowej w bazie danych ewidencji gruntów i budynków odnośnie nieruchomości położonej w Z., obręb [...], działka ewidencyjna nr [...], przy ul. [...], polegającej na wykreśleniu z pozycji rejestrowej B208 budynków o funkcji "handlowe i usługowe" i numerach ewidencyjnych [...]. i [...], a wpisaniu w to miejsce budynku niemieszkalnego stanowiącego dawną wieżę ciśnień. Powyższa decyzja była wynikiem następujących ustaleń i oceny prawnej. W dniu 10 czerwca 2016r. do Starostwa Powiatowego w Z. wpłynął wniosek J. W. o sprostowanie zapisów w ewidencji nieruchomości poprzez wykreślenie pawilonów blaszanych oraz przywrócenie budynku wieży ciśnień. Pismem z dnia 13 czerwca 2016r. Prezydent Miasta Z. również zwrócił się do Starostwa Powiatowego w Z. o informację z Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami, dlaczego w zmianie nr [...] z dnia [...] lutego 2016r. w wykazie dokonanych zmian w danych rejestru budynków figurują 2 budynki o łącznej powierzchni zabudowy 126,00m2, które nie są przedmiotem sprzedaży wg. aktu notarialnego zaś brak jest wpisu budynku niemieszkalnego - wieża ciśnień, murowanego, wybudowanego w latach 1920-1922, objętego ochroną konserwatorską i wpisanego do gminnej ewidencji zabytków, który stanowi środek trwały i ma powierzchnię zabudowy 108,00 m2. Pismem z dnia 22 lipca 2016r. Starostwo Powiatowe w Z. zwróciło się do J. W. oraz Gminy Miasto Z. z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie wykreślenia z bazy danych ewidencji gruntów i budynków - budynków stanowiących pawilony handlowe i wpisanie wieży ciśnień jako budynku niemieszkalnego objętego ochroną konserwatorską lub złożenie odpowiedniej dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, która umożliwiłaby wprowadzenie żądanych zmian w bazie ewidencji gruntów i budynków. W odpowiedzi J. W. poinformował, że podtrzymuje w całości swój wniosek zawarty w piśmie z dnia 8 czerwca 2016r. Ponadto podkreślił, że na pewno do dnia 11 grudnia 2014r. budynek wieży ciśnień widniał w ewidencji budynków w związku z czym zmiany można dokonać na podstawie istniejących już wówczas dokumentów. Do Starostwa Powiatowego w Z. w dniu 29 sierpnia 2016r. wpłynęło pismo Urzędu Miasta Z., w którym Miejski Konserwator Zabytków w Z. informuje, że budynek wieży ciśnień jest ujęty w gminnej ewidencji zabytków, jako dowód załączono kartę gminnej ewidencji zabytków. Decyzją znak [...] z dnia [...].08.2016r. Starosta Z. orzekł o odmowie wprowadzenia zmiany przedmiotowej w bazie danych ewidencji gruntów i budynków odnośnie nieruchomości położonej w Z., obręb [...], działka ewidencyjna nr [...]. Od ww. decyzji odwołanie wniósł J. W. zarzucając, iż postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez Starostę było nieprawidłowe. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że definicję budynku określa § 2 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (j.t. Dz. U. z 2016r., poz. 1034 ze zm.) zgodnie z którym budynek jest to obiekt budowlany, który jest budynkiem w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. poz. 1316 oraz z 2002r. poz. 170). Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wieże ciśnień zaliczane są do sekcji 2: Obiekty Inżynierii Lądowej i Wodnej; działu 22: Rurociągi, linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne ; grupy ,222: Rurociągi sieci rozdzielczej i linie kablowe rozdzielcze; klasy 2222: Rurociągi sieci wodociągowej rozdzielczej, która obejmuje m.in. rurociągi sieci rozdzielczej wody; rurociągi sieci rozdzielczej gorącej wody, pary i sprężonego powietrza; studnie, fontanny, hydranty, wieże ciśnień. W związku z powyższym, wieża ciśnień nie jest klasyfikowana jako budynek tylko jako obiekt inżynierii lądowej i wodnej, więc nie może być wykazywana w ewidencji gruntów i budynków jako budynek. Budynki znajdują się w sekcji 1 PKOB. Jak wynika z akt sprawy w ewidencji gruntów i budynków na działce [...] wykazane są dwa budynki o numerach ewidencyjnych [...] i [...]. W aktach sprawy znajdują się wyrysy z mapy ewidencyjnej załączone przez stronę, na których widnieją przedmiotowe budynki. W operacie technicznym modernizacji ewidencji gruntów i budynków przyjętym do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Z. w dniu [...] czerwca 2013r. za nr ewidencyjnym [...] również zostały wykazane przedmiotowe budynki. Ponadto organ zauważył, że w akcie notarialnym Rep. A nr [...] z dnia [...].11.2015r. zapisano ... oraz znajdują się na niej trzy budynki o przeznaczeniu: handlowe i usługowe nie związane trwale z gruntem, które nie są przedmiotem sprzedaży. Organ wskazał, że w chwili podpisywania, więc aktu notarialnego strona była świadoma, że na przedmiotowym terenie znajdują się budynki, bowiem oświadczyli to pełnomocnicy "P." Spółka Akcyjna z siedzibą w W., a potwierdzał również wskazany w akcie notarialnym wypis z rejestru gruntów wydany z upoważnienia Starosty w Z. w dniu [...] października 2015r. Zgodnie z PKOB przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. Budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Organ wyjaśnił, że strony mimo wezwania nie przedłożyły dokumentów, które potwierdzałyby wnioskowaną zmianę, w odniesieniu do budynków [...] i [...]. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. W. wnosząc o zmianę decyzji poprzez przywrócenie wpisu do ewidencji budynków, budynku niemieszkalnego stanowiącego dawną wieżę ciśnień, a także wykreśleniu pawilonów blaszanych wpisanych obecnie, jako budynki handlowo - usługowe. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że na mocy aktu notarialnego z dnia [...].11.2015 r. nr rep [...] zakupił od P. S.A. prawo użytkowania wieczystego zabudowanej działki nr ewidencyjny [...] położnej w Z. przy ulicy [...] nr [...] wraz z przeniesieniem własności budynku dawnej wieży ciśnień. Z treści aktu notarialnego wynika, iż wyżej opisana działka jest zabudowana budynkiem niemieszkalnym będącym dawną wieżą ciśnień oraz, że znajdują się na niej trzy pawilony handlowe i usługowe niezwiązane trwale z gruntem i nie będące przedmiotem sprzedaży. W obecnym stanie budynku dawnej wieży ciśnień nie można zaliczyć do obiektów inżynierii wodnej i lądowej, gdyż zaprzestała pełnić funkcję do której została zbudowana. Stało się tak na skutek postępu technicznego i cywilizacyjnego poprzez wyeliminowanie z ruchu kolejowego parowozów, które były zaopatrywane w wodę pochodzącą z wieży ciśnień. Brak użytkowania wieży ciśnień przez około 50 lat spowodował degradację i trwałe zniszczenie urządzeń technicznych będących w wyposażeniu wieży ciśnień tj. zbiorników wodnych, rurociągów itp. Wynika z powyższego, że na chwilę obecną istniejący budynek powinien zostać uznany, jako budynek niemieszkalny i wpisany do ewidencji gruntów i budynków. Absolutnie nie można się zgodzić z twierdzeniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, aby obecnie budynek uznać, jako spełniający wymogi obiektu inżynierii lądowej i wodnej. Następną nieprawidłowością wydanej decyzji jest uznanie zasadności pozostawienia w ewidencji pawilonów blaszanych. Należy podkreślić, iż pawilony te nie były przedmiotem sprzedaży. Kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy jest stwierdzenie czy pawilony handlowe są budynkami w rozumieniu przytoczonego w skarżonej decyzji rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a także w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie polskiej klasyfikacji obiektów budowlanych. Ze względu na fakt, że przedmiotowe blaszane pawilony handlowe nie są trwale związane z gruntem, nie stanowią w myśl przytoczonego powyżej rozporządzenia obiektu budowlanego, a w konsekwencji nie mogą być także budynkami. Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z art. 155 k.c. przedmiotem przeniesienia własności może być nieruchomość w rozumieniu art. 46 k.c., który stanowi, że nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane. Dowodzi to temu, iż pawilony nie mogły być przedmiotem przeniesienia własności ponieważ nie są nieruchomościami w rozumieniu art. 46 k.c. (nie są trwale związane z gruntem). Ponadto cytowane wyżej rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków w paragrafie 45 pkt. 1 wskazuje na obowiązek Starosty do dokonywania aktualizacji ewidencji w celu zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2016 r. i utrzymana nią w mocy decyzja Starosty Z. z dnia [...] sierpnia 2016 r. zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W prowadzonym przez organ postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 7 k.p.a. obowiązuje zasada prawdy obiektywnej, obligująca organ do dokładnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. Wyrazem tej zasady są wynikające z treści art. 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. obowiązki nałożone na organ, a zatem zgromadzenie wyczerpującego materiału dowodowego i jego obiektywna, wszechstronna ocena, obejmująca rozpatrzenie całego materiału dowodowego, a następnie rzetelne uzasadnienie m.in. dokonanej oceny dowodów i stanowiska organu. W ocenie sądu organ odwoławczy rozpatrując przedmiotową sprawę na skutek wniesionego odwołania naruszył powyższe zasady, a dokonana na podstawie niedostatecznie ustalonego stanu faktycznego ocena o braku przesłanek do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na wykreśleniu z bazy ewidencyjnej figurujących w niej budynków stanowiących blaszane pawilony handlowe i wpisanie w to miejsce budynku niemieszkalnego stanowiącego dawną wieżę ciśnień, w odniesieniu do działki ewidencyjnej nr [...] jest przedwczesna. Organ odwoławczy stwierdził, że wieża ciśnień zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) nie jest klasyfikowana jako budynek, a jako obiekt inżynierii lądowej i wodnej, tym samym nie może być wykazywana w ewidencji gruntów i budynków jako budynek. W odniesieniu do dwóch budynków wykazanych na działce nr [...] wskazał, że widnieją one zarówno na załączonych przez stronę wyrysach, jak też zostały wykazane również w operacie technicznym modernizacji ewidencji gruntów i budynków przyjętym do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjne i Kartograficznej w Z. w dniu [...] czerwca 2013 r., a także były wymienione w akcie notarialnym z dnia [...] listopada 2015 r. jako budynki o przeznaczeniu handlowym, niezwiązane trwale z gruntem i niebędące przedmiotem sprzedaży. Tym samym organ uznał za wystarczającą podstawę do odmowy wnioskowanej zmiany nieprzedłożenie przez strony dokumentów, które by ją potwierdzały. Należy wskazać, że według przepisów art. 20 do 26 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015r., poz. 520 ze zm.) podstawową zasadą prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jest zasada aktualności zobowiązująca organ do utrzymywania operatu ewidencyjnego w zgodności z aktualnymi dokumentami i materiałami źródłowymi. Stosownie do treści art. 24 ust. 2a ustawy informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1- 4, materiałów zasobu, wykrycia błędnych informacji, jak też na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Organ wskazując powyższe braki w materiale dowodowym sprawy jako wykluczające możliwość wprowadzenia zmiany w ewidencji pominął przede wszystkim treść wskazanego przepisu art. 24 ust.2a nakazującego dokonywanie aktualizacji ewidencji z urzędu także wówczas, gdy potrzeba zmiany informacji wynika z materiałów zasobów czy wykrycia błędnych informacji w niej zawartych. Aktualizacja ewidencji nie musi być więc zainicjowana wnioskiem uprawnionego podmiotu. Oznacza to obowiązek organu wyjaśnienia wątpliwości i w razie potrzeby doprowadzenia informacji zawartych w bazie do stanu zgodnego z rzeczywistym w sytuacji, gdy stwierdzone zostaną różnice między zasobem, a stanem rzeczywistym, a więc gdy organ poweźmie uzasadnione wątpliwości co do rzetelności tych informacji. Dlatego zdaniem sądu w przedmiotowej sprawie dowolna ocena funkcji jednego z obiektów, jak też wskazana przez organ przesłanka odmowy dokonania aktualizacji ze względu na niedostarczenie przez wnioskodawcę dokumentacji uzasadniającej żądane zmiany w ewidencji były niewystarczające. Według art. 22 ust. 3 w/w ustawy jeżeli uzyskanie danych niezbędnych do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków nie jest możliwe w inny sposób, starosta może, w drodze decyzji administracyjnej, nałożyć na podmioty, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, obowiązek: 1) opracowania dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków, w przypadku ustalenia, że stan rzeczywisty nieruchomości jest inny niż ujawniony w tej bazie danych, a różnica ta jest skutkiem robót budowlanych, o których mowa w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, z późn. zm.); 2) udostępnienia dokumentacji budowy lub dokumentacji powykonawczej, o której mowa w art. 3 pkt 13 i 14 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jeżeli jest to niezbędne do ujawnienia w bazie danych ewidencji gruntów i budynków danych dotyczących budynku lub działki; 3) udzielenia informacji o sposobie użytkowania budynków i lokali. Przepis ten w pierwszej kolejności wskazuje na obowiązek organu I instancji w zakresie czynienia wszelkich starań do pozyskania danych umożliwiających aktualizację bazy danych, dopiero w dalszej na możliwość nałożenia m.in. na właściciela nieruchomości określonych obowiązków, z których równoprawnym, a pominiętym w niniejszym postępowaniu, jest obowiązek udzielenia informacji o sposobie użytkowania budynków. Następnie należy wskazać, że na podstawie § 35 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U z 2016r. , poz. 1034 j.t.) oprócz m.in. materiałów i informacji zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym i danych zawartych w dokumentacji architektoniczno-budowlanej równie istotnym źródłem danych niezbędnych do aktualizacji ewidencji są wyniki oględzin, których w przedmiotowym postepowaniu organy nie przeprowadziły. Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawca w piśmie z dnia 10 czerwca 2016 r. wskazywał na potrzebę sprostowania zapisów w ewidencji, a więc raczej na potrzebę działania organu z urzędu, w związku z rzekomymi nieprawidłowościami w ewidencji. Organ odmówił dokonania aktualizacji danych bez dokonania wystarczających ustaleń co do istnienia rzeczywistej potrzeby zmian, opierając się na argumencie związanym z brakiem działania wnioskodawcy i przeprowadzeniem modernizacji ewidencji gruntów i budynków. W odniesieniu do wieży ciśnień nie wyjaśnił dlaczego figurowała na wyrysie z mapy ewidencyjnej z 2014 r. dołączonej przez wnioskodawcę, na którym to dokumencie opiera organ m.in. prawidłowość wpisu w zakresie pozostałych budynków, a dlaczego nie figurowała na wyrysie z 2015 r. również dołączonym przez wnioskodawcę. Organ poprzestał na stwierdzeniu, że jako obiekt inżynierii lądowej i wodnej nie powinna w ewidencji figurować, lekceważąc jednak przedstawione przez wnioskodawcę informacje. Z informacji tych wynikało, że aktualnie jest ona budynkiem niezamieszkałym, ujętym w gminnej ewidencji zabytków jak też, że możliwe jest dokonanie zmiany w oparciu o istniejące dokumenty, skoro już w ewidencji figurowała. Organ nie odniósł się do tych twierdzeń i zarzutów odwołania i nie wyjaśnił aktualnego charakteru tego obiektu i pełnionej w rzeczywistości funkcji, do czego zdaniem sądu w tej sytuacji był zobowiązany. Organ dysponował bowiem dostatecznym zakresem informacji, by nie uznać historycznej nazwy tego obiektu za przesądzającą aktualnie o jej funkcji. Powinien także ustalić na jakiej podstawie dokonano wpisu i kiedy tego obiektu do ewidencji i czy istnieją wcześniejsze dane pozwalające na ewentualne dokonanie wpisu, czy też konieczne byłoby ich ustalenie. Organ nie wyjaśnił, mimo iż wskazano to w odwołaniu, dlaczego wieża figurowała w ewidencji jeszcze w grudniu 2014 r., mimo że operat techniczny modernizacji ewidencji przyjęty był do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Z. w dniu [...] czerwca 2013 r. Należy podkreślić, że wnioskodawca nie zainicjował potrzeby aktualizacji ewidencji z powodu dokonania robót budowlanych dotyczących wskazanych obiektów, których wynik mógłby skutkować potrzebą zmiany w ewidencji. Zainicjował ją z powodu rozbieżności między stanem rzeczywistym, a stanem ewidencji, która nie odzwierciedla istnienia na gruncie obiektu dawnej wieży ciśnień, jak też z powodu istniejących jego zdaniem błędów ewidencji związanych z ujawnieniem obiektów niebędących budynkami. Organ powinien zatem wyjaśnić również czy tego rodzaju błędy w istocie ewidencja zawiera, kiedy i na jakiej podstawie do nich doszło. Tego rodzaju wpis w ewidencji figuruje, bowiem jak wskazał organ na działce nr [...] wykazane są dwa budynki o nr ewidencyjnych [...] i [...]. Nie zostało jednak wyjaśnione od kiedy i na jakiej podstawie, mimo że organ powinien powziąć uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości wpisu w tym zakresie na podstawie znajdującego się w materiale dowodowym aktu notarialnego sprzedaży przedmiotowej nieruchomości bez "budynków" o przeznaczeniu handlowym, niezwiązanych trwale z gruntem, jak też w oparciu o twierdzenie właściciela nieruchomości. W tej sytuacji organ odwoławczy, który powołuje się definicję budynku zawartą we wskazanym wyżej rozporządzeniu i wskazuje, że jednym z jej elementów jest trwałe związanie obiektu z gruntem powinien wskazaną okoliczność dokładnie wyjaśnić. Posłużenie się argumentem nieprzedłożenia dokumentów potwierdzających wnioskowaną zmianę należy traktować bardziej jako pretekst do odmowy aktualizacji ewidencji, aniżeli zasadny argument. Jeżeli pawilony figurują w ewidencji to wpis powinien być oparty na znajdującej się w zasobach dokumentacji budowlanej, jeżeli tej dokumentacji nie ma, to organ nie może oczekiwać że właściciel nieruchomości dokona rozbiórki obiektów, które w ewidencji ewentualnie nie powinny się znajdować i przedstawi stosowne dokumenty, by doprowadzić do aktualizacji ewidencji i usunięcia błędnych danych. W przedmiotowej sprawie nie można zatem wykluczyć, że organ powinien po dostatecznym i rzetelnym wyjaśnieniu stanu faktycznego i wszechstronnej analizie materiału dowodowego wynikającego m.in. z zasobów ewidencji, informacji pozyskanych od właściciela działki o sposobie użytkowania obiektów, przeprowadzeniu oględzin, samodzielnie uzyskać dane niezbędne do aktualizacji bazy w zakresie budynku dawnej wieży ciśnień, jak też pawilonów handlowych. W sytuacji, gdy ocena materiału dowodowego doprowadzi do ustalenia, że przedmiotowe obiekty nie są budynkami ujawnianymi w ewidencji, to wcześniejsze wpisy w ewidencji gruntów i budynków nie mogą przesądzać o utrzymaniu w ewidencji wpisu niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ odwoławczy zobowiązany będzie ustalić stan faktyczny w sposób niebudzący wątpliwości po zgromadzeniu niezbędnego do wyjaśnienia sprawy materiału dowodowego, w tym dokumentów stanowiących podstawę wpisów zarówno dawnej wieży ciśnień, jak też pawilonów handlowych i dokonać jego wszechstronnej oceny, uzupełniając braki w zakresie analizy charakteru obiektów (aktualna funkcja dawnej wieży ciśnień, sposób połączenia z gruntem pawilonów handlowych) i ich faktycznej ilości oraz wyjaśniając dotychczas dostrzeżone niejasności. Z uwagi na to, że dostrzeżone naruszenia przepisów postępowania wymagają uzupełnienia materiału dowodowego, następnie dokonania ponownej jego oceny, według zaleceń określonych szczegółowo powyżej, zagwarantowanie stronie prawa do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy (art. 15 K.p.a.), skutkowało koniecznością uchylenia zarówno zaskarżonej, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji organu, nie przesądzając jednocześnie wyniku sprawy co do jej meritum. Z względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.