IV SA/Wa 2000/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. w O. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi G. w O. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi W piśmie nadanym w dniu 23 września 2014 r. G. w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...], którą umorzono postępowanie odwoławcze z odwołania skarżącej spółki na decyzję Starosty W. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na likwidację urządzenia wodnego. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. Sąd odrzucił wniesioną skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w postaci nienadesłania 4 egzemplarzy skargi oraz z powodu nieuiszczenia od niej wpisu. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej Spółce dnia 4 grudnia 2014 r. W piśmie z dnia 11 grudnia 2014 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że o wezwaniu do uzupełnienia braków skarżąca Spółka dowiedziała się dopiero z chwilą odbioru postanowienia o odrzuceniu skargi. Wskazano, że pomimo bieżącego odbierania wszelkich dokumentów przychodzących za pośrednictwem poczty żadnej korespondencji z WSA ani awiza w tym zakresie nie było. Wskazano również, że Prezes Spółki często odbiera osobiście przesyłkę kierowaną do skarżącej i za każdym razem pyta, czy nie ma innej korespondencji kierowanej do Spółki. Jak wskazano we wniosku, Prezesa zapewniano, że żadnej korespondencji w tym okresie nie było. Do wniosku skarżąca Spółka dołączyła dowód uiszczenia wpis sądowego, załączyła 4 egzemplarze skargi oraz potwierdzenie zgłoszenia reklamacji na Poczcie w związku z niedoręczoną korespondencją. W piśmie z dnia 23 stycznia 2015 r. Sąd zobowiązał skarżącą Spółkę do poinformowania o sposobie zakończenia postępowania reklamacyjnego. W dniu 27 lutego 2015 r. Spółka nadesłała do Sądu odpowiedź Poczty na złożoną reklamację. W piśmie z dnia 9 marca 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie statutu skarżącej. W piśmie z dnia 25 marca 2014 r. skarżący nadesłał statut Spółki. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez podpisanie, zgodnie ze statutem, wniosku przez wszystkich członków zarządu lub nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego prezesowi przez zarząd spółki. W piśmie z dnia 20 kwietnia 2015 r., w zakreślonym przez Sąd terminie, skarżący uzupełnił braki formalne wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwaną dalej P.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Skarżący wraz ze złożeniem wniosku uiścił wpis sądowy, nadesłał brakujące odpisy skargi oraz dokonał czynności uchybionej w terminie 7 dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu należy także uznać, że skarżący nie ponosi braku winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z akt sprawy uprzednie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostały po raz pierwszy awizowane w dniu 13 października 2014 r., a powtórnie awizowane w dniu 21 października 2014 r. Wobec tego stosownie do 73 P.p.s.a., należało przyjąć (domniemanie faktyczne), że doręczenie było skuteczne. Dwukrotną awizację przesyłek zawierających wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi potwierdzają jedynie adnotacje pracownika poczty. Wobec tego strona posiada ograniczone środki dowodowe, jakimi może dysponować w zakresie braku awizacji korespondencji. Domniemanie doręczenia w sposób zastępczy jest wzruszalne, a trybem właściwym do jego obalenia jest przywrócenie terminu (por. postanowienia SN z dnia [...] września 1970 r., [...], OSNCP 1971 r., Nr [...], poz. [...] oraz z dnia [...] stycznia 1973 r., [...], OSNCP 1973 r., Nr [...], poz. [...]). Postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu nie ma jednak na celu zakwestionowania faktu doręczenia przesyłki, lecz jedynie uchylenie się od ujemnych skutków w zakresie upływu terminu, jakie wynikają dla strony z tego doręczenia (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. P 13/05, oraz z dnia 15 października 2002 r., sygn. SK 6/02). W wymienionych wyżej orzeczeniach Trybunał Konstytucyjny wskazał na czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo nieotrzymania awiza przez adresata i zaliczył do nich okoliczności, w wyniku których poczta nie zawsze przestrzega standardów wyznaczonych przez prawo, co zmniejsza pewność dotarcia przesyłki. W niniejszej sprawie skarżący podjęła próbę uchylenia się od negatywnych skutków uznania za skuteczne doręczenia wezwania w zakresie uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Podnoszoną okoliczność braku pozostawienia informacji (awiza) o przesyłce oraz nadesłane przez Kierownika Działu Operacyjnego Biura Ładu Korporacyjnego i Zgodności Poczty Polskiej S.A. w [...] pismo wyjaśniające Sąd uznał za wystarczające do uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu wymogów formalnych skargi. Nie można bowiem wykluczyć, że w istocie strona skarżąca nie otrzymała zawiadomienia o awizacji kierowanej do niej korespondencji. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił zatem, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, ponadto spełnione zostały pozostałe przesłanki warunkujące możliwość przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.