IV SA/Wa 2007/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. P., M. B., K. M., E. Ś., H. S., R. B., M. J., U. H., H. D., T. K., I. S. i J. S. na uchwałę Rady W. w przedmiocie rozpatrzenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru W. postanawia: odrzucić skargi. A. P. - w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na uchwałę Rady W. w przedmiocie rozpatrzenia zarzutu A. P. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru W. Już po wniesieniu skarg, w Sądzie stawił się skarżący M. B. i podpisał skargę. Zgodnie z treścią art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w przypadku, gdy skargę wnosi osoba będąca pełnomocnikiem innych skarżących do skargi winna dołączyć stosowne pełnomocnictwa. Ponieważ A. P. nie przedłożył pełnomocnictw upoważniających go do występowania w imieniu pozostałych skarżących, Sąd pismem z dnia 6 listopada 2006 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skarg, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia. W wyniku rozpoznania wniosku A. P. o przedłużenie terminu do wykonania zarządzenia w przedmiocie złożenia pełnomocnictw, Sąd zdecydował przedłużyć termin do dnia 20 stycznia 2007 r. Skarżący A. P. nie uzupełnił braków formalnych skarg w terminie zakreślonym przez Sąd. Wskazać należy, że w myśl art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W tej sytuacji skargi K. M., E. Ś., H. S., R. B., M. J., U. H., H. D., T. K., I. S. i J. S. należało odrzucić. Rozpoznając natomiast skargi A. P. i M. B. Sąd doszedł do przekonania, że również te skargi nie mogą zostać uwzględnione. Podnieść należy, że podstawę rozpoznania skarg A. P. i M. B. stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 15, poz. 139 ze zm.). Powyższe uzasadnia treść art. 85 ust. 2 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zgodnie z którym jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - to jest przed dniem 11 lipca 2003 r. - podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu, dalsze czynności w postępowaniu planistycznym prowadzone są na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Oba te warunki w niniejszej sprawie zostały spełnione. Rada miasta W. podjęła uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] grudnia 1996 r., a o terminie wyłożenia projektu planu zawiadomiono przed dniem 11 lipca 2003 r. Powołana wyżej ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. przewidywała możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego wyłącznie na uchwałę odrzucającą zarzut wniesiony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W sprawie niniejszej, jak wynika z akt administracyjnych - w szczególności z protokółu nr [...] Rady W. z dnia [...] czerwca 2006 r. a także z odpowiedzi na skargę i z wyjaśnienia pełnomocnika organu - będąca przedmiotem skargi uchwała Rady W. jest w istocie projektem uchwały w sprawie rozpatrzenia zarzutu A. P. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru W., zawartym w druku nr [...]. Projekt ten został przedstawiony Radzie W. w trakcie posiedzenia w dniu [...] czerwca 2006 r., w ramach realizacji punktu 9 porządku obrad. Przedmiotowy projekt nie został jednak przez Radę uchwalony ale - po omówieniu - skierowany do Komisji Ładu Przestrzennego w celu ponownego rozpatrzenia. Zatem, w ocenie Sądu, zaskarżony projekt uchwały nie stanowi rozstrzygnięcia Rady W. w przedmiocie odrzucenia zarzutu i w konsekwencji nie podlega kontroli Sądu. Podnieść należy, iż stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie jej jest niedopuszczalne. Wobec powyższego skargi A. P. i M. B. wniesioną na projekt uchwały Rady W. należało odrzucić. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.