IV SA/Wa 2007/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w sprawie ze skargi S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...]. Następnie wyrokiem z dnia 10 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r. Pismem z dnia 11 marca 2010 r. S. reprezentowana przez r. pr. P. P. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...]. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że okoliczności będące podstawą wydania przez Sąd postanowienia z dnia 30 grudnia 2009 r. nie uległy zmianie. Ponadto uczelnia w dalszym ciągu pozostaje w trudnej sytuacji finansowej, a wykonanie decyzji może narazić ją na znaczną szkodę majątkową Ze względu na wysokość należności ustalonej decyzją Wójta Gminy M. oraz powstanie obowiązku jej uiszczenia po upadku wstrzymania wykonania decyzji, zrealizowanie tego obowiązku przez S. może doprowadzić do powstania poważnych trudności w bieżącej działalności uczelni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwaną dalej P.p.s.a.), w myśl którego są to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. W wyniku dokonania analizy wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W niniejszej sprawie Wójt Gminy M. decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. wymierzył S. karę pieniężną za usunięcie drzew bez zezwolenia w wysokości [...] zł. Następnie decyzją z dnia [...] września 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. utrzymało w mocy ww. decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2009 r. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2009 r. ze względu na wysokość wymierzonej kary pieniężnej przed rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 marca 2010 r., spowodować może wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.