IV SA/Wa 201/11

Dnia 3 marca 2011. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 31 grudnia 2010 r. M. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2010 r., którym odmówiono uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hotelu – restauracji, budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczo – pomocniczego wraz z infrastrukturą techniczną na działkach położonych w gminie Z.. Dnia 2 lutego 2011 r. Sąd przesłał skarżącej zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 1 lutego 2011 r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało odebrane przez dorosłego domownika, który podjął się oddania pisma adresatowi, w dniu 8 lutego 2011 r., zatem na podstawie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należy je uznać za doręczone skutecznie. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem dnia 15 lutego 2011 r. Jak wynika z akt sprawy (dowód wpłaty) wpis został opłacony w dniu 16 lutego 2011 r., a więc z uchybieniem wskazanego terminu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.