IV SA/Wa 201/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. J. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: - odmówić przyznania koszów udzielonej pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z 16 maja 2012r. przyznał skarżącym D. W. i M. W. prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na tej podstawie Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. na pełnomocnika skarżących wyznaczyła r.pr. P. T. Jednocześnie, zgodnie z jego wnioskiem z 27 listopada 2013r. zgłoszonym trybie art. 253 zdanie drugie ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła radcę prawnego w innej miejscowości do podjęcia czynności związanych z postępowaniem w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazany w ten sposób pełnomocnik r.pr. J. G., w imieniu skarżących nadesłał do Sądu dokumenty dotyczące ich sytuacji majątkowej. Jednocześnie pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie pomocy prawnej stronie skarżącej. W treści wniosku nie zostało zawarte wyraźne oświadczenie o tym, że pomoc prawna nie została opłacona w całości jak i w części przez stronę skarżącą. Stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. podmiotem uprawnionym do otrzymania wynagrodzenia od Skarbu Państwa za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu jest m.in. adwokat wyznaczony w trybie art. 253 zdanie drugie tej ustawy. Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, wyrażane także na gruncie procedury cywilnej, że nie stanowi braku formalnego wniosku brak oświadczenia o tym, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Ponieważ oświadczenie, o którym mowa jest niezbędnym elementem wniosku o przyznanie wynagrodzenia za wykonana pomoc prawną, jego brak powoduje wydanie postanowienia o odmowie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej a limine (por. postanowienie SN z 14 października 1998 r., II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63, postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08, LEX nr 493827). Z tej przyczyny, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.