IV SA/Wa 201/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. T. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem drugiej instancji w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: - przyznać radcy prawemu P. T. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 201/12 odrzucił skargę D. i M. W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2011r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W dniu 6 listopada 2012 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik – radca prawny P. T., działając w imieniu skarżących, złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną na postanowienie sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną oraz oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało zapłacone w całości ani w części przez stronę. Naczelny Sąd Administracyjny wydanym na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 2859/14 oddalił skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2012 r. Stwierdzono, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego usynowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 490). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna, o przyznanie kosztów której zwrócił się pełnomocnik skarżących polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od postanowienia sądu I instancji (warz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia). Wyznaczony pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.