IV SA/Wa 2011/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. H. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać H. H. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. H. H. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 10 stycznia 2012 r. oraz kopii decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 października 2011 r. wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z bezrobotnym synem. Źródła utrzymania dwuosobowej rodziny stanowią świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 821,35 zł oraz zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 717 zł miesięcznie, otrzymywany przez syna skarżącej. Majątek H. H. stanowią mieszkanie o powierzchni 42,70 m2 i nieruchomość rolna o powierzchni 0,45 ha. Skarżąca nie ma innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. Wysokość czynszu za mieszkanie wynosi 304 zł miesięcznie, opłaty za energię elektryczną i gaz około 150 zł miesięcznie, a koszty zakupu niezbędnych leków około 200 zł miesięcznie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazane przez stronę miesięczne koszty utrzymania dwuosobowej rodziny wynoszą około 654 zł, przy czym należy mieć na uwadze, że podana przez stronę kwota miesięcznych wydatków nie uwzględnia wszystkich konicznych obciążeń w gospodarstwie domowym, jak chociażby koszty zakupu żywności, czy odzieży. Przy uwzględnieniu powyższej kwoty i aktualnego poziomu cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jako wyżywienie i ubranie, należy stwierdzić, że dochód uzyskiwany przez skarżącą i jej syna z emerytury i zasiłku dla bezrobotnych może wystarczyć jedynie na zaspokojenie niezbędnych kosztów utrzymania dwuosobowej rodziny. W tej sytuacji skarżąca, która nie dysponuje ani zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna. Przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały więc spełnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.