IV SA/Wa 2013/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na działanie Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę. P. S. wniósł do Sądu skargę na działanie Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pismo z 5 maja 2015 r. W piśmie tym skarżący domagał się wyjaśnienia treści § 5 rozporządzenia z 6 lutego 2003 r. Ministra Infrastruktury w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz. U. z 2003 r. nr 47, poz. 401 ze zm.). Minister Infrastruktury i Rozwoju w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia skargi) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest działanie Ministra Infrastruktury i Rozwoju, dalej "Minister" lub "organ", polegające na "bezpodstawnym uchylaniu się od udzielenia odpowiedzi" na wniosek skarżącego z 5 maja 2015 r. dotyczący wyjaśnienia treści § 5 rozporządzenia z 6 lutego 2003 r. Ministra Infrastruktury w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych. Skarżący podkreślił, że zwrócił się do organu o wyjaśnienie, a nie interpretację powyższego przepisu bez odniesienia się do jakiegokolwiek stanu faktycznego. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skarżący wnioskiem z 5 maja 2015 r. nie zwracał do organu o rozstrzygnięcie konkretnej sprawy administracyjnej czy wydania aktu administracyjnego. Nie sposób też uznać, że skarżący ww. wnioskiem domagał się od organu dokonania czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stąd odpowiedź organu na powyższy wniosek nie miała formy aktu czy czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd stanął na stanowisku, że niedopuszczalna jest sądowa kontrola działalności Ministra w zakresie udzielenia wyjaśnień co treści konkretnego przepisu prawa budowlanego. Takie działanie organu nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, a skarga P. S. podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.