IV SA/Wa 2014/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi L. K. i P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] października 2008r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 127 § 2 w zw. art. 17 pkt 1 k.p.a., po rozpoznaniu odwołania L. K. i P. K. od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008r. odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wolnostojącego oraz szamba szczelnego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] położonej w rejonie ul. [...] w [...] W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a utrzymało zaskarżoną decyzję mocy. W uzasadnieniu przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy organ odwoławczy wskazał, iż w dniu [...] listopada 2006r. L. K. i P. K. złożyli wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego oraz szamba szczelnego na działce nr ew. [...] w obrębie [...] położonej w rejonie ul. [...] w W. Sprawa była już dwukrotnie rozpoznawana przez organ I instancji decyzją z dnia [...] marca 2007r. i z dnia [...] stycznia 2008r., odmawiającymi ustalenia warunków zabudowy z uwagi na nie spełnienie warunków wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzje te zostały jednak uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., sprawa przekazana do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Ostatecznie Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2008r. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wskazując, że działka nie spełnia warunku wynikającego z art. 61 ust. 1 pkt. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż w sąsiedztwie nie ma zabudowy, która pozwalałaby określić wymagania dotyczące nowej zabudowy, kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania nowej zabudowy, teren nie ma bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, w okolicy nie ma sieci energetycznej, działka nie posiada zgody na zmianę gruntu leśnego na cele nieleśne, planowana inwestycja nie jest zgodna z przepisami odrębnymi, bowiem znajduje się w [...] Parku Krajobrazowym, poza terenem osadniczym dopuszczonym do zabudowy na terenie Parku. 1 Sygn. akt. IV SA/Wa 2014/08 Odwołanie od decyzji złożyli państwo L. K. i P. K. podnosząc, że po raz kolejny domagają się przywrócenia działce statusu działki budowlanej lub przyznania innej działki z prawem zabudowy albo wypłacenia rekompensaty finansowej. Rozpoznając sprawę na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, iż zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w tym przepisie warunków. Jednym z nich jest warunek, iż teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenie gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 w/w ustawy. Jak wynika z art. 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. nr 16, poz. 78), przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolne i nieleśne dokonuje się we planie zagospodarowania przestrzennego. Z zaskarżonej decyzji wynika, że w poprzednio obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa nieruchomość położona była w obszarze oznaczonym symbolem ROL o funkcji lasy ochronne. W planie brak było zgody na przeznaczenie gruntów leśnych na cele nieleśne. Uznać zatem należy, że zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z obowiązującym prawem. W niniejszej sprawie nie zostały bowiem spełnione wszystkie warunki wymienione w punktach art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co słusznie podniósł organ I instancji w decyzji nr [...]. Zapis w ewidencji gruntów o klasyfikacji użytków jako LsV przesądza zatem o przeznaczeniu przedmiotowego terenu. W sprawie brak jest zgody na zmianę przeznaczenie gruntów leśnych na cele nieleśne. Jednocześnie organ wskazał, iż kwestie podniesione w odwołaniu: przywrócenia działce statusu działki budowlanej może zostać rozstrzygnięta w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, zaś przyznania innej działki z prawem zabudowy lub rekompensaty finansowej po cenach rynkowych nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Skargę na powyższą decyzję wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L. K. i P. K., wskazując, iż 2 Sygn. akt. IV SA/Wa 2014/08 organ nie rozpoznał, podniesionych przez nich w toku postępowania roszczeń w których domagali się oni przywrócenia im prawa do dysponowania należącą do nich własnością bez ograniczeń, jako działką budowlaną, zgodne z jej przeznaczeniem określonym w akcie notarialnym z 1943r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona została w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) bada zaskarżone decyzje, pod względem ich legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym, obowiązującym w dacie wydania tych rozstrzygnięć. Stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną a podstawowym kryterium kontroli jest zgodność zaskarżonego aktu z prawem. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym konieczność jej uchylenia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2008r., odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wolnostojącego oraz szamba szczelnego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] położonej w rejonie ul. [...] W. Podstawę prawną wydania decyzji stanowił art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. Nr 80 poz.717 ze zm.- zwanej w dalszej części "ustawą"). Przepis ten stanowi, iż wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 3 Sygn. akt. IV SA/Wa 2014/08 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenie gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. W rozpoznawanej sprawy jako podstawę odmowy organy wskazały brak spełnienia przesłanki określonej w art. 61 ust. 1 pkt. 4 ustawy, wskazując, iż działka na terenie której planowana jest inwestycja jest działką leśną, która nie uzyskała zgodny na zmianę jej przeznaczenia na cele nieleśne. Regulacja ta jest wymogiem prawnym, który nie stanowi nowości, koresponduje on bowiem z regulacją ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.). Ustawę tę należy zaś traktować jako przepisy odrębne, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 5. Wbrew jej unormowaniom nie można bowiem zmienić przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolne i nieleśne. Według art. 7 powołanej ustawy, przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolne i nieleśne wymagającego uzyskania zgody właściwego organu określonego w ust. 2 w/w przepisu, dokonuje się jedynie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten statuuje zatem ogólną zasadę, iż zmiany przeznaczenia w/w gruntów można dokonać jedynie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wskazać jednak należy, iż na gruncie obowiązującej obecnie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, możliwe jest także wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy dla obszaru wymagającego zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych lub leśnych, jeżeli teren którego 4 Sygn. akt. IV SA/Wa 2014/08 dotyczy inwestycja objęty jest zgodą uzyskaną przy sporządzeniu planów miejscowych obowiązujących przed 1 stycznia 1995r. Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy podnieść, iż w niniejszej sprawie, nie budzi wątpliwości, iż działka nr ew. [...] z obrębu [...] położona w rejonie ul. [...] W. stanowi las w rozumieniu ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz. U tj. z 2005r. Nr 45, poz. 435 ze zm). Okoliczność, iż jest to grunt leśny potwierdza załączony do akt administracyjnych sprawy wypis z rejestru gruntów (k-39 akt administracyjnych). Ponadto w poprzednio obowiązującym Miejscowym Planie Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy W. zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Gminnej Rady Narodowej W. z dnia [...] kwietnia 1987r. oraz uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] kwietnia 1991r. w sprawie zmiany Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy W. i przyjętego jako nadal obowiązujący w obszarze W. Uchwałą Nr [...] z [...] lipca 1993r. Rady W. "zmiany planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy W. polegającej na objęciu planem sołectwa A." po włączeniu A. w granice W., znajdowały się w obszarze ROL o funkcji lasy ochronne. Teren ten w w/w planie nie był objęty zgodą na zmianę gruntów leśnych na cele nieleśne. W ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy słusznie zatem przyjęły, iż skoro działka, na której planowana jest inwestycja nie jest objęta zgodą o której mowa w art. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, to co do zasady zgodnie z art. 61 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym niedopuszczalna jest jej zabudowa. Podnieść jednak należy, zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w doktrynie powyższego przepisu nie można interpretować jako zakazu wydawania decyzji pozytywnych dla terenów rolnych i leśnych, byłoby to nieuzasadnione ograniczenie interesów inwestorów i właścicieli, sprzeczne z celem, dla jakiego go ustanowiono. Celem tym jest podkreślenie prawnej ochrony gruntów rolnych i leśnych przed niekontrolowaną zmianą przeznaczenia, nie zaś blokowanie inwestycji służących rolniczemu lub leśnemu wykorzystaniu tych gruntów (patrz. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, pod redakcją prof. Zygmunta Niewiadomskiego Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2005r., wydanie 2, str. 507). 5 Sygn. akt. IV SA/Wa 2014/08 Można zatem wydawać decyzję o warunkach zabudowy, ale jedynie na przedsięwzięcia, które są zgodne z rolnym lub leśnym przeznaczeniem terenu, a zatem nie prowadzi do zmiany jego przeznaczenia, a jedynie służyć ma kontynuacji celu na jaki teren jest przeznaczony, pogłębieniu posiadanej przez niego funkcji. Do takich przedsięwzięć, nie zalicza się jednak planowana inwestycja polegająca na budowie domu jednorodzinnego. Reasumując należy uznać, iż w obecnym stanie prawnym brak jest podstaw, jak słusznie uznały orzekające w sprawie organy do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. Odnosząc się do podniesionego przez skarżących zarzutu, iż zaskarżona decyzja ogranicza przysługujące im prawo własności, bowiem nie uwzględnia, iż w toku postępowania wnosili o przywrócenie ich działce charakteru jaki posiadała w dacie jej nabycia w 1943r. tj. działki budowlanej, należy wskazać, iż zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja, jak wykazano powyżej jest zgodna z obowiązującymi w dacie jej wydania przepisami prawa. Decyzja o warunkach zabudowy nie zmienia zaś przeznaczenia gruntu, a jedynie wskazuje, czy na danej działce mając na uwadze jej obecne przeznaczenie dopuszczalna jest planowana przez inwestorów zabudowa oraz określa jej parametry. Organ wydający decyzję o warunkach zabudowy, zobowiązany jest zatem dokonać oceny stanu faktycznego sprawy, jaki istnieje w dacie orzekania. Na dzień wydania decyzji działka skarżących była działką o charakterze leśnym, a nie budowlanym. Kwestia jej domniemanego, wcześniejszego przeznaczenia w 1943r. w świetle przytoczonych powyżej przepisów prawa nie mogła zatem mieć wpływu na ustalenia poczynione przez organy wydające obecnie decyzję o warunkach zabudowy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) orzekł jak w sentencji.