IV SA/Wa 2017/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] Burmistrz P. orzekł o wymeldowaniu D. C., M. C. oraz K. C. z pobytu stałego w budynku przy ul. [...] w R., stanowiącego współwłasność J. J. oraz K. C.. Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wymeldowania M. C.. Decyzję tę zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. C.. W dniu 9 stycznia 2012 r. zmarła J. J., będąca stroną postępowania. Postanowieniem z dnia 10 maja 2012 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie. Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. sygn. akt [...] stwierdził, że spadek po J. J. nabyli z ustawy synowie: G. J., S. J. i Ł. J.. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2012 r. podjął postępowanie w sprawie. Jednocześnie pismem z dnia 22 czerwca 2012 r. skarżąca K. C. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U.2012 poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oceniając skuteczność cofnięcia skargi w rozpatrywanej sprawie, Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 60 p.p.s.a. stojących na przeszkodzie uwzględnieniu cofnięcia skargi, dlatego na podstawie art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie sądowe. O zwrocie skarżącym uiszczonego wpisu sądowego (pkt. 2 sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.